استاندارد چاقی شکمی ایرانیان اعلام شد

وی اضافه کرد: چاقی دو نوع است، چاقی عمومی که از طریق محاسبه شاخص توده بدنی مشخص می‌شود و دوم چاقی شکمی است. در اکثر افراد چاقی عمومی و چاقی شکمی همراه یکدیگر وجود دارد ولی ممکن است فرد توده بدنی بالای 25 تا 30 نداشته باشد و از این نظر چاق نباشد اما دچار تجمع چربی در ناحیه شکمی باشد که این مساله نیز خطر بیماری‌های قلبی و عروقی را افزایش می‌دهد.

وی گفت: یکی از معیارهای تشخیص استفاده از اندازه توده بدنی است به این معنی که عدد وزن به کیلوگرم در مجذور قد به متر تقسیم می‌شود و اگر عدد حاصل زیر 25 بود طبیعی است، البته نمایه توده بدنی بین 18 تا 20 برای زنان می‌تواند طبیعی باشد و در نمایه توده بدنی بین 25 تا 35 فرد اضافه وزن دارد، اگر بیش از 30‌باشد فرد چاق است و اگر بالاتر از 35 تا 40 باشد فرد دچار چاقی شدید است. فردی که دچار چاقی شکمی باشد در معرض بیماریهای دیابت و قلبی و عروقی است.

معاون پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی افزود: در مورد چاقی شکمی تاکنون از مقیاس‌های جهانی برای ایرانیان استفاده می‌کردیم که ممکن بود این شاخص‌ها با وضعیت مردم ما مطابقت کامل نداشته باشد به همین علت در پژوهشکده غدد برای اولین بار تحقیقی انجام شد که میزان دور کمر را که نشان دهنده چاقی شکمی برای مردم ایران است را تعیین کرد به این ترتیب که افرادی از ایرانیان که دور کمر بالای 84 داشته باشند در معرض خطر چاقی شکمی هستند و باید اجازه ندهند چاقی شکمی آنها بیشتر شود. اگر دور کمر بیش از 90‌باشد، فرد چاق است. دور کمر کمتر از 90 طبیعی محسوب می‌شود، اما دور کمر بین 90 تا 95 فرد چاقی شکمی دارد و به درمان نیاز دارد. اگر دور کمر بالاتر از 95 باشد، فرد دچار چاقی حاد شکمی است و حتما نیازمند درمان‌های پزشکی است.

دلشاد افزود: دیابت و چاقی به علت تغییر شیوه زندگی، افزایش مصرف مواد غذایی پرکالری و کم تحرکی و بی‌تحرکی، عوامل محیطی، فعالیت کم و پرخوری است و درمان چاقی شامل رژیم غذایی، تغییر سبک زندگی، ورزش و تحرک است .