دختر‌دو ساله‌ام همه چیز من است

با فیلم «عقاب‌ها» به کارگردانی زنده یاد خاچیکیان به سینما آمد و 28 فیلم سینمایی بازی کرد و برای کارهای خود آهنگسازی نیز کرد. او در چند نمایشگاه نقاشی در ایران و آمریکا شرکت کرد و یک کنسرت نیز در سال 1996 در آمریکا برگزار کرد. از او آلبوم‌های ساعت فاجعه، مجاهد و دخترم سحر منتشر شده. از کارهای او هم اکنون سریال عملیات 125 در حال پخش است. رویگری روزهای پرکاری را پشت سر می‌گذارد. بازی در سریال‌های تاوان به کارگردانی شهرام شاه حسینی، روزهای مشروطیت به کارگردانی محمدرضا ورزی و دو فیلم سینمایی پشت در خبری نیست از شبنم عرفی نژاد و زمهریر از علی رویین تن. همین جا بگویم، رویگری خواننده سرود معروف «ایران، ایران،ایران، رگبار مسلسل‌ها»ست.

روزی که با رضا رویگری صحبت کردیم، تنها یک روز از پایان ضبط زمهریر گذشته بود و او در استراحت کوتاه دو روزه به سر می‌برد.

رویگری ابتدا به سراغ تلخ‌ترین خاطره‌اش می‌رود. غیر از مرگ پدر و مادرش که برایش سنگین و تلخ بوده، از تعطیلی کلاس‌های همسرش بسیار ناراحت شده است: همسرم یک سری کلاس‌های خودشناسی برگزار می‌کرد اما به دلیلی که هنوز معلوم نشده این کلاس‌ها تعطیل شدند. خداوند انسان‌ها را فرستاده که با هم و برای هم باشند و برای این‌که زندگی بهتری داشته باشند به هم کمک کنند. تاسف من از این روست که جلوی این کمک بیهیچدلیل منطقی گرفته شده. مگر نه این‌که عبادت به جز خدمت خلق نیست؟ چرا جلوی این خدمت گرفته شده نمی‌دانم. رویگری تاکید می‌کند چیزی جز آنچه او گفته ننویسم، از خاطرات تلخش می‌گذرد و سراغ شیرینترین‌ها می‌رود: دختر کوچولوی 2 ساله‌ام، آوا، عشق زندگی من است. عزیز من است. تولد او هدیه‌ای از جانب خدا بود. جز آوا، بهترین اتفاق زندگیام همراهی همسرم است.

رویگری از زندگی متفاوتش با همسرش می‌گوید و تاکید می‌کند که تفاهم و رابطه‌ای مبتنی بر شعور و عقل بر زندگی آنها حاکم است: به جای این‌که به من گیر بدهد، بگوید چرا این کار را کردی یا چرا دیر آمدی مرا حمایت می‌کند. در زندگی ما شک و تردید و بی اعتمادی جایی ندارد. در زندگی ما غیبت جایی ندارد. ما با این‌که بعضی وقت‌ها از هم دوریم در ذهن هم زندگی می‌کنیم و همیشه یکدیگر را حمایت می‌کنیم. این زندگی خوب به نظر رویگری تاثیر خودشناسی است: همسر من استاد خودشناسی است. مسائل و مشکلات را به آدم‌ها می‌شناساند و این بر زندگی آنها تاثیر مثبت دارد.

رویگری اسم کلاس‌های همسرش را نمی‌گوید که تبلیغ نشود و توضیح می‌دهد: یک روز مرا دعوت کردند تا در برنامه‌ای تلویزیونی شرکت کنم. می‌خواستند در مورد آلبوم‌های من صحبت کنند اما گفتند آقای رویگری اسم نوارتان را نگویید تبلیغ می‌شود. من تعجب کردم که چه طور آدم را به عنوان مهمان دعوت می‌کنند و در مورد هنر آدم می‌پرسند بعد می‌گویند اسم نوارت را نگو.