کشتار در پاکستان و افغانستان

منابع خبری در حالی سرگرم پوشش دادن این خبر بودند که در حمله مردان مسلح به سلاح‌های خودکار و جلیقه‌های انفجاری به مهمانسرای سازمان ملل در کابل، پایتخت افغانستان 10 تن از جمله 6 کارمند سازمان ملل کشته شدند.

آدریان ادواردز، سخنگوی سازمان ملل دیروز کشته شدن 6تن از کارکنان این سازمان و زخمی شدن 9 تن دیگر در افغانستان را تایید ‌کرد.

تنها دقایقی بعد از حمله به مهمانسرای سازمان ملل، هتل مجلل سرینادر کابل که محل تردد خارجی‌ها است با یک راکت مورد حمله قرار گرفت. این راکت منفجر نشد و لابی هتل تنها با دود ناشی از شلیک آن پر شد اما همین مساله فرار دادن مهمانان و کارمندان هتل را به همراه داشت. همزمان موشک دیگری به نزدیکی این هتل اصابت کرد که اطلاعات چندانی در این رابطه منتشر نشده است.

تاکنون هیچ گروهی مسوولیت این حملا‌ت را برعهده نگرفته، اماقرائن نشانگر دست داشتن طالبان در آنها است.

با وجود اقدامات گسترده ارتش پاکستان در مناطق مرزی ایالت وزیرستان‌جنوبی برای سرکوب شبه‌نظامیان تحریک طالبان پاکستان (شاخه پاکستانی طالبان) و تحرکات تازه ارتش آمریکا در مناطق جنوبی افغانستان به نظر می‌رسد طالبان همه توان خود را به کار گرفته تا با تشدید ناامنی در این دو کشور مانع از تمرکز ارتش پاکستان و سربازان آمریکایی بر سرکوب این گروه شود.

تلفیق اقدامات اطلاعاتی،‌ حملات هواپیماهای بدون‌سرنشین آمریکا به پناهگاه‌های طالبان در مناطق دورافتاده و تلاش فراگیر آمریکایی‌ها برای خشکاندن منابع مالی این گروه موجب شده طالبان روزهای سختی را تجربه کرده و برای کاهش فشارها سهل‌ترین راه یعنی تشدید ناامنی در منطقه را برگزیند.

اگرچه رهبران طالبان به خوبی می‌دانند اقدامات قهرآمیز و خونبار علیه مردم بی‌دفاع و کارکنان نهادهای بین‌المللی در پاکستان و افغانستان صرفا به کاهش حمایت عمومی از این گروه منجر می‌شود اما از سر استیصال این مسیر را برای مقابله با دولت پاکستان و نیروهای خارجی مستقر در افغانستان برگزیده‌اند.

با این حال چنین اقداماتی صرفا به منفی شدن فضای جامعه در این دو کشور علیه طالبان کمک کرده و زمینه سرکوب فراگیر این گروه را فراهم می‌آورد.