جوانان ، نشریات و آرزوهای روزنامه نگاری

ما هم می خواهیم نشریه داشته باشیم

کد خبر: ۲۷۹۷

توی خیالات خودش با هزار آرزو کلنجار می رفت ؛ ولی مدتی بود که یک فکر اساسی و به قول خودش بکر، خیلی زود همه آرزوهای ریز و درشت دیگرش را ضربه فنی کرد و خودش میماند و صاحبش.آنقدر به او گفته بودند آرزو بر جوانان عیب نیست که خودش هم واقعا فکر می کرد این طور است . برای همین هر روز فکر تازه ای به سرش می زد؛ ولی این یکی وقتی فکرش را با مجتبی در میان گذاشت ، او کلی خوشش آمد و گفت : راست می گی ، نه تنها تو که همه از این طرح استقبال می کنن ؛ چون همه می خوان بدونن واقعا کار خبری و خبرنگاری چیه ؛این فکر تقویت شد حالا سال سومی است که به عنوان سردبیر هفته نامه محلی شهر کوچکش فعالیت میکند.همین چند هفته پیش یکی از بچه های دبستان عارف با پدرش به دفتر هفته نامه آمده بود که برای آنها مطلب بنویسد.نوشتن در نشریات ویژه جوانان و نوشتن جوانان در نشریات دو مقوله متفاوت اما نزدیک به هم است که در هر دوی آنها نقش آموزش ، مهارت های نوشتن و ارتباط با جامعه و اقشار اساسی است.نوشته جوانان همه برای نشریات جوانی گرچه می تواند روح جوانی و جستجوگری را در این نشریات بدهد و تازگی را به آنها ببخشد؛ اما در عین حال می تواند آنها را به نوعی ملاحظه گری و احتیاط بکشاند.اما نشریات جوان که مخاطب آنها قشر جوان است ، می توانند محل مناسبی برای عرضه توانمندی های ناب و بی آلایش جوانها شوند.اما در یک نشریه جوان دانشجویی و یا نشریه اصلی با نیروهای جوان مشکلاتی دارد که بعدها برای تمام کسانی که با آنها درگیرند، خاطره ای خوش میشود.فریال شریفی دانشجوی رشته مدیریت بیمه می گوید: دانشگاه ما نیز مانند خیلی از دانشگاه ها، نشریه دانشجویی دارد که من هم در آن فعالیت می کنم . البته نشریه ما چون به رشته ای که در آن درس می خوانیم مربوط است ، بیشتر جنبه تخصصی دارد.او می گوید: چون ما دانشجویان با اصول اولیه روزنامه نگاری آشنا نیستیم ، نشریه ای هم که چاپ می کنیم شباهت چندانی به روزنامه های معمولی ندارد. مشکل اصلی ما آشنایی نداشتن با اصول چاپ نشریه است و همچنین نداشتن منابع برای نوشتن مقاله و گزارش.مشکل کار در نشریه یک دانشجوی رشته علوم تربیتی دانشگاه آزاد می گوید ما در دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی چند نشریه دانشجویی داریم که من در یکی از آنها فعالیت میکنم.به نظر من ، کار در یک نشریه دانشجویی که با طیف وسیعی از دانشجویان ، با فرهنگ ها و عقیده ها و سلیقه های مختلف سر و کار دارد، بسیار مشکل است.از آنجا که نمی توان در این نشریات از همه دانشجویان دعوت به همکاری کرد و فقط چند نفر به نمایندگی از دانشجویان در نشریات فعالیت می کنند، نمی شود در یک زمان به نیازهای دانشجویان پاسخ گفت و شاید به همین دلیل نشریات دانشجویی چندان مورد پسند دانشجویان واقع نمیشوند.سردبیر یکی از نشریات جوان در پاسخ به این سوال جوانان که چرا برخی مجلات و نشریات جوان با استقبال روبه رو نمی شوند، گفت : برای اینکه سطح کیفی مجلات نشریاتی را که درباره جوانان منتشر می شود بالا ببریم ، باید به شناخت درست از جوان دست پیدا کنیم.باید در مدارس ، خیابان ها و بوستان ها حضور داشته باشیم تا جوان را بهتر بشناسیم و از علایق و نیازهای آنان آگاه شویم.رونقی استاد روزنامه نگاری دانشگاه آزاد در این باره می گوید: اولین چیزی که باید در نظر داشت ، متوسط سنی جوانانی است که مخاطب نشریه اند.نشریه ای که قرار است برای جوانان منتشر شود، باید نیازهای آنان را در نظر بگیرد وی توجه به جاذبه های تصویری در کار نشریات جوانان و ارائه مطالب و دیدگاه های نو را مهمترین عامل برای رونق این نشریات می داند.