موزه‌ای با هشتی‌ها و گذرگاه‌های بدیع

موزه‌ هنرهای معاصر یکی از بناهای بسیار زیبایی است که به همراه موزه فرش و تئاتر شهر سه بنای ماندگار و جاودان هستند.

بنای موزه هنرهای معاصر برگرفته از معماری بسیار زیبای کویر ایران است. این بنا 40 سال پیش ساخته شده و در آن زمان معماری آن بسیار پیشرو بوده است.

هشتی، چهارسو و گذرگاه‌ها ازجمله عناصر چشم‌نواز این مجموعه بدیع به شمار می‌رود. همچنین تاثیر بادگیرهای یزد بر معماری مجموعه واضح است. 8 نگارخانه موزه که با اختلاف سطحی بی‌نظیر نسبت به هم بنا شده‌اند، بیننده را در مسیری چرخشی گرداگرد فضای اصلی موزه می‌گردانند؛ این مسیر به گونه‌ای طراحی شده ‌است که انتهای هشتمین و آخرین نگارخانه به هشتی یا همان نگارخانه اول بازمی‌گردد.

در دل هشتی موزه اثری از هنرمند ژاپنی، نوریوکی هاراگوچی قرار دارد که از روغن و پولاد ساخته شده ‌است. در میانه یکی از گذرگاه‌ها اثری از هنری مور قرار دارد و فضای سبز اطراف موزه به نام باغ تندیس آثار حجمی هنرمندانی نظیر پرویز تناولی، هنری مور و آلبرتو جاکومتی قرار دارد.

موزه، بودجه‌ای را برای خرید آثار هنری در اختیار دارد که در حال حاضر این بودجه به خرید آثار داخلی تعلق گرفته است و اگر گنجینه موزه به طور دایمی به نمایش درآید، بودجه‌ای هم برای خرید آثار خارجی در نظر گرفته خواهد شد و به این ترتیب ارتباط موزه هنرهای معاصر تهران با موزه‌های دیگر جهان هم خود به خود برقرار می‌شود. با عملی شدن این تصمیم می‌توان فکری برای مکان برگزاری دوسالانه‌ها کرد.

الگوی موزه‌هایی مثل موزه هنرهای معاصر تهران با نمایشگاه‌های دائمی و ثابت، تقریبا در همه جای دنیا وجود دارد و اگر برنامه‌ریزی درستی انجام شود، می‌تواند بسیار مفید و مثمرثمر باشد و موزه هنرهای معاصر تهران از حالت نابسامان فعلی ‌ برپایی نمایشگاه‌های نگارگری، گل و مرغ، خوشنویسی، مد لباس، طراحی پارچه و بی‌ینال‌های ریز و درشت ‌ بیرون بیاید و نام و شان حقیقی یک موزه معتبر را که هنر یکصد سال اخیر ایران را به نمایش می‌گذارد، پیدا کند. شانی که مدتی است از آن دریغ شده است. همچنین با ساختن سالن‌های جدید، موزه به روال عادی کار خود بازخواهد گشت و در راستای اهدافش عمل خواهد کرد.

در حال حاضر در گنجینه دائمی موزه بیش از 3000 اثر ارزشمند و یگانه از نخبگان هنرهای تجسمی ایران و جهان نگهداری می‌شود. در سال 1383 و 1384 و همچنین سال جاری این گنجینه به طور کامل در نمایشگاهی با عنوان جنبش هنر مدرن، به نمایش درآمد.