چگونه با همسر سرطانی خود همراه باشیم؟

نقش همسر بیمار بر روند بیماری

ممکن است تصور شما از سرطان انجام یک جراحی بزرگ باشد یا این که ذهن شما متوجه شیمی درمانی و پیامدهای آن مثل ریزش مو، تهوع، استفراغ و ایجاد ظاهری ناخوشایند برای همسرتان باشد یا این که همانند تصورات قدیمی آن را یک بیماری مهلک بدانید که جان همسرتان را خواهد گرفت.

اما در واقع این طور نیست چرا که با پیشرفت‌های چشمگیری که در سال‌های اخیر برای درمان انواع سرطان‌ها رخ داده است، امید به زندگی طولانی و با کیفیت را برای بیماران سرطانی فراهم کرده. بیماری سرطان اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود می‌تواند کاملا قابل علاج باشد پس ناامید نباشید و با مطالعه و تحقیق درباره پیشرفت‌های علمی صورت گرفته با شجاعت هم قدم و همراه با همسرتان در میدان مبارزه گام بردارید.

چگونه با بیماری سازگاری پیدا کنیم؟

همراهی شما با همسرتان در مراحل مختلف درمان، نقش بسیار مهمی در پیشرفت درمان دارد. همسر شما به علل مختلفی نیاز به حضور، همراهی و همدلی شما برای تصمیم‌گیری و انجام امور درمانی خود خواهد داشت. شما باید در روزهایی که همسرتان برای معاینه و انجام امور درمانی نزد پزشک می‌رود با او همراه باشید تا ضمن آگاهی از مراحل درمان، او را در تصمیم‌گیری‌ها کمک کرده ولی تصمیم‌گیری نهایی را به او محول کنید. چرا که اوست که بایستی براساس شناخت واقعی از روحیات خود برای آینده تصمیم‌گیری نماید.

پس همراهی و حمایت شما از همسرتان به منزله گرفتن آزادی از او نیست بلکه شما به عنوان یک همراه به او کمک فکری می‌دهید تا بهترین تصمیم را بگیرد.

پس از تصمیم‌گیری در مورد شیوه درمان، نوبت به شروع درمان می‌رسد که حضور شما را در تمام مراحل رفتن به بیمارستان، ملاقات پس از عمل و هنگام ترخیص می‌طلبد و پس از آن دوران نقاهت فرا می‌رسد همراهی شما به او قوت قلب می‌دهد و عزم او را برای مبارزه و پیروزی صدچندان می‌کند. چرا که تحقیقات و مطالعات نشان داده که امنیت خاطر و آرامش روحی بیمار در مراحل مختلف درمانی تاثیر بسیار زیادی در نتیجه درمان و افزایش سرعت بهبودی در بیمار دارد.

سعی کنید در شرایط مناسب زمینه صحبت کردن را برای او فراهم کنید و یک شنونده خوب برای بروز احساسات او باشید. از قضاوت، نصیحت کردن یا سرزنش اجتناب کنید. با این کار به او می‌فهمانید که او را درک می‌کنید و باورش دارید.

با عوارض درمانی همسرتان مانند درد، خستگی، تهوع، استفراغ، ریزش مو و از دست رفتن میل جنسی بخوبی برخورد کنید. برخورد مناسب، نقش عمده‌ای در پذیرش شرایط خاص به وجود آمده دارد.

حمایت روحی و روانی از همسر

اولین نگرانی یک بیمار سرطانی از دست دادن زیبایی‌ها و نگرانی از آینده و زندگی خویش است و این که آیا همسرم مرا دوست خواهد داشت؟

پس مهم‌ترین وظیفه شما این است که از وی حمایت روحی و روانی کنید. همیشه در کنار او باشید و گاهی نیز به او بگویید که مثل گذشته او را دوست‌داشتنی و جذاب می‌دانید.

برخی از همسران به دلیل فشارهای روحی که بر آنها وارد می‌شود سعی می‌کنند خود را در گرفتاری‌ها و مشغله‌های روزمره چنان غرق کنند تا کمتر به این مشکل فکر کنند.

این برخورد برای بیمار به منزله کم شدن محبت و توجه شما تلقی می‌شود و به همین علت بتدریج از شما فاصله گرفته و در انزوای خود فرو می‌رود. این گوشه‌گیری بدیهی است که تبعات بسیاری برای بیمار خواهد داشت و او را از ادامه مبارزه با بیماری‌اش مایوس و دلسرد می‌کند.

در این میان واکنش بیماران سرطانی در فرایند درمان به چند دسته تقسیم می‌شود. عده‌ای عصبانیت و خشم را از خود بروز می‌دهند، چراکه می‌خواهند نارضایتی خودشان از قرار گرفتن در این وضعیت را به گونه‌ای نشان دهند و خود را تخلیه کنند، سعی کنید به او نشان دهید که همواره در کنارش هستید و با این کار عصبانیتش را کاهش دهید و با گفتن جملات امیدوارکننده انرژی مثبت به او بدهید.

گروه دیگری در زمان‌های اوج بیماری گریه می‌کنند. هیچ‌گاه مانع گریه کردن وی نشوید، چراکه با گریه کردن به آرامش و اطمینان می‌رسد و باعث می‌شود تمام غصه‌هایش تخلیه شود و اما گروهی گوشه‌گیر و منزوی می‌شوند و احساسات خود را بروز نمی‌دهند و مانع از نزدیک شدن شما به خود می‌شوند که این بدترین شکل واکنش یک بیمار است، سعی کنید از دوستان و آشنایان برای برقراری دوباره ارتباط کمک بگیرید. گاهی نیز نیاز به مشاوره و کمک گرفتن از یک روان‌پزشک است پس قبل از این که خیلی دیر شود اقدام کنید.

کاهش فعالیت‌های روزانه با مشارکت همسر

دوره‌هایی در طول درمان همسرتان وجود دارد که دچار خستگی جسمی و روحی می‌شود و ممکن است حتی انجام فعالیت‌های کوچک نیز برایش مقدور نباشد پس توجه و کمک شما در این مرحله و کاهش فعالیت‌های روزانه وی با مشارکت و همکاری شما تاثیر بسزایی در کاهش خستگی جسمی و روحی او خواهد داشت. انجام فعالیت‌های سنگین حتی ممکن است آسیب‌های جدی جسمانی برای او به بار آورد که سلامت وی را به خطر بیندازد البته در انجام امور به گونه‌ای رفتار نکنید که مراقبت و کمک شما بیش از حد و ترحم‌آمیز باشد بلکه سعی کنید نیاز او را شناخته و صمیمانه وی را یاری دهید.

به دوست سرطانی خود کمک کنید

1 ممکن است درمان سرطان مدتی طول بکشد و افراد درگیر بیماری مدتی از کارهای معمولی‌شان بازبمانند. حفظ ارتباط باعث آرامش است و کمک خوبی برای آنها خواهد بود. اگر شخص مبتلا تمایلی به ملاقات با شما نداشت می‌توانید از طریق تلفن یا نامه با او ارتباط برقرار کنید.

2 گهگاه غذای مناسبی برای او تهیه کرده و برایش ببرید. این باعث صرفه‌جویی در وقت و کار خانواده بیمار می‌شود و توجه شما را نشان می‌دهد.

3 به شخص مبتلا به سرطان و خانواده‌اش پیشنهاد کنید که با هم به گردش بروید که می‌تواند یک گردش مناسب با احوال بیمار باشد. مثل رفتن به پارک یا رفتن به رستوران. یک گردش کوتاه می‌تواند فراغتی باشد برای اعضای خانواده که کار مراقبت از بیمار را به عهده دارند و ایجاد آرامش و نشاط برای بیمار.

4 رفت و آمد به مطب یا بیمارستان برای برخی از خانواده‌ها مشکل است. پیشنهاد کنید که بیمار را به آن محل برده و جهت حمایت از بیمار در طول مدت درمان یا ملاقات با پزشک همراه وی بمانید.

5 کمک شما در انجام کارهای سنگین مثل خرید مواد خوراکی، تعمیرات منزل و خرابی‌های ساختمان می‌تواند مشکلات و سختی‌های خانواده بیمار را کاهش دهد.

ام‌البنین خانوردی