در «توته‌خانه» هنوز بهار است

حتی اگر خوش‌شانس باشید شاید بتوانید صبح زود، آواز خوش کبک‌ها را بشنوید یا شب‌هنگام که با شاخه‌های خشک آتش روشن کردید به ناله گرگ‌هایی که در دوردست‌ها پنهان شده‌اند گوش کنید تا پیوند خوردن با طبیعت را از صمیم قلب حس کنید.

روزها در توته‌خانه می‌توانید وقتتان را صرف قدم‌زدن در کوچه ‌پس‌کوچه‌های روستا کنید و خانه‌هایی را تماشا کنید که نوع طبیعت کوهستانی منطقه باعث شده است معماری‌شان با خانه‌های معمولی روستایی متفاوت باشد تا آنجا که در و پنجره‌هایشان را کوچک ساخته‌اند تا بادهای سردی که از دانه‌های برف گرفته اطراف می‌آیند به داخل آنها راهی نداشته باشند. سقف خانه‌های توته‌خانه را از  شاخه‌های درختان و کاهگل ساخته‌اند تا برف سنگین زمستانی کمرشان را خم نکند.

قدمت سکونت در توته‌خانه که با جاده آسفالت 22 کیلومتری به بناب می‌رسد به پیش از حمله مغول به ایران برمی‌گردد که در آن زمان شهر بناب از شهرهای پررونق ایران بوده است. وقتی از روستا برمی‌گشتید سوغات را فراموش نکنید. پس یا سراغ قالی‌های بافته شده توته‌خانه‌ای‌ها را بگیرید یا خشکبار بخرید یا دست‌کم به رغم یادگاری از عاشیق‌های روستا بخواهید یکی از آهنگ‌های پرخاطره‌شان را برایتان بنوازند.

علی یوشی‌زاده