عبور نابوکو از سرزمین‌های اشغالی ، علت عدم حضور ایران

معاون امور سرمایه‌گذاری شرکت ملی نفت در گفتگو با «جام‌جم» درباره میزان موفقیت خط لوله ناباکو که ماه گذشته با سر و صداهای فراوانی در نشست سران برخی کشورهای اروپایی و آسیای میانه در آنکارا به امضا رسید و قرار است بخشی از گاز دریای شمال از آذربایجان، اکراین و گرجستان به وسیله خط لوله به اروپا منتقل شود، می‌گوید: کشورهایی که در این مذاکرات درگیر هستند هنوز نتوانسته‌اند تامین‌کننده گاز این خط لوله باشند و برنامه درستی هنوز ارائه نشده است.

وی معتقد است، کشوری مانند عراق هنوز نتوانسته میزان نفت خام تولیدی خود را به صورت سنتی افزایش دهد، بنابراین به علت عدم موفقیت در این زمینه نمی‌تواند تامین‌کننده گاز خط لوله ناباکو باشد و جمهوری آذربایجان نیز گاز قابل توجهی ندارد تا به این خط لوله تزریق کند.

غنیمی‌فرد با اشاره به عبور بخشی از خط لوله ناباکو از مصر، ترکیه و سرزمین‌های اشغالی، می‌گوید: به نظر می‌رسد این بخش از خط لوله در آینده به صورت معکوس عمل کند و گاز به سمت پایین منتقل شود که تامین‌کننده گاز رژیم صهیونیستی باشد و نبود ایران در معاملات و مذاکرات این خط لوله به این معنی است که قطعا ایران نمی‌خواهد تامین‌کننده گاز رژیم صهیونیستی باشد و بر همین اساس اگر از ایران هم برای نشست‌های خط لوله دعوت نشده به خاطر مسیری است که برای خط لوله تعریف شده که هنگام انتقال گاز از سرزمین‌های اشغالی عبور می‌کند.

معاون امور سرمایه‌‌گذاری شرکت ملی نفت تاکید می‌کند: با ترسیم وضعیت فعلی اگر میزان گاز مورد توجه در این خط لوله زیاد نباشد، به نظر می‌رسد این خط لوله نمی‌تواند در ابعاد اولیه مورد توجه خاص قرار گیرد، مگر این که کشورهای مصرف‌کننده خط‌لوله ناباکو بتوانند میزان سهمیه‌ای را برای کشورهای مصرف‌کننده بنابر نیاز آنها تعیین کنند.

غنیمی‌فرد در ادامه با اشاره به نقش ایران در موفقیت یا عدم موفقیت خط لوله ناباکو اظهار می‌کند که اگر ایران به عنوان یکی از تامین‌کنندگان گاز ناباکو در پروژه حضور نداشته باشد، این خط لوله عملا با موفقیت کامل روبه‌رو نخواهد شد، زیرا میزان گازی که ایران می‌تواند به صورت مستقل به پروژه ناباکو اختصاص دهد برابر با تمام کشورهای دیگری است که در وضعیت کنونی تامین‌کننده گاز ناباکو هستند.

وی تاکید می‌کند: ایران می‌تواند سالانه 5 میلیارد متر مکعب گاز مورد نیاز ناباکو را تامین کند و البته این موضوع نیز به سرمایه‌گذاری کشورهای مصرف‌کننده گاز در این زمینه بستگی دارد.

غنیمی‌فرد همچنین درباره پیشنهاد ایران برای احداث خط لوله «پرشین پایپ» برای انتقال گاز ایران به اروپا با رد سیاسی بودن می‌گوید: در بررسی‌های امکان‌سنجی فنی و اقتصادی بویژه در پروژه‌های کلان، هنگامی که صدور گاز ایران به شبه‌قاره هند در سال‌های قبل مورد مطالعه قرار گرفت آب‌های عمیق، آب‌های کم‌عمق ساحلی و مسیرهای خشکی (مرز پاکستان به هند) مورد اشاره و مطالعه قرار گرفت که البته 2 مسیر اول بسیار گران‌تر بود و بعد مسیر سنتی عبور گاز یعنی همان مسیر خشکی مطرح شد و از مجموع روش‌های مختلف شقوق دیگری برای صدور گاز ایران بویژه از حوزه پارس‌ جنوبی به سمت جنوب شرق دریای مدیترانه به نام پرشین‌ پایپ‌لاین مطرح شد که در مسیرهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت.

معاون امور سرمایه‌گذاری شرکت ملی نفت تاکید می‌کند؛ طرح پرشین‌ پایپ سیاسی نبود بلکه بررسی‌های فنی و اقتصادی آن انجام و هزینه‌های آن نیز مطالعه شده بود.

وی درباره مقایسه ناباکو با پرشین پایپ می‌گوید: این مقایسه در زمینه عبور ناباکو فقط درباره سرزمین‌هایی صورت گرفت که عبور گاز از آن با مشکل مواجه بود و به نظر می‌رسد پیشنهاد جایگزینی پرشین‌ پایپ با کمترین مشکل همراه باشد که ارائه شده است.

غنیمی‌فرد درباره قیمت گاز در این پروژه‌ها معتقد است: طبیعی است که قیمت گاز هم برای خریداران و هم فروشندگان آن باید منطقی باشد و در نتیجه پذیرش و انتخاب هر کدام از این مسیرها، به گونه‌ای باشد که بتواند تامین‌کننده گاز مورد نیاز کشورهای متقاضی اجرای این پروژه با کمترین مشکل باشد.

وی همچنین در بخش دیگری از این گفتگو درباره پیشنهاد تغییر قیمت پایه نفت در قانون بودجه سال جاری و طرح آن در مجمع عمومی نفت می‌گوید: زمانی که بودجه سال 88 در سال گذشته، در حال تهیه بود، قیمت نفت با نوسانات شدیدی روبه‌رو شد و به همین دلیل، قیمت نفت در بودجه 88، با بدبینی تعیین شد تا عدم تامین بخشی از درآمد نفت مشکلاتی نظیر تورم را برای کشور ایجاد نکند و بر این اساس، قیمت هر بشکه نفت در بودجه سال جاری 37.5 دلار تعیین شد، اما خوشبختانه به دلیل افزایش قیمت در سال جاری که بخش عمده‌ای از آن در سال شمسی اتفاق افتاد، امکان بازنگری در زمینه قیمت نفت را فراهم کرد.

وی دلیل این تصمیم را امکان توسعه میادین نفت و گاز برای کسب درآمد بیشتر عنوان کرد و گفت: با افزایش هزینه تولید با قیمت پایین نفت، نمی‌توان به توسعه میادین پرداخت.

بنابر این برای رسیدن به چنین هدفی، ضرورت بازنگری وجود دارد و در این زمینه، رقم‌هایی پیشنهاد شده که مورد بررسی قرار خواهد گرفت.