سرگرمی‌های دسته جمعی، شما را جوان نگه می‌دارد

شرکت در بازی‌های محلی جمعی سایر بازی‌های پر تحرک... انواعی از این فعالیت‌ها به شمار می‌روند.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که افراد سالمند هرچه کمتر در فعالیت‌های اجتماعی وقت صرف کنند، سریع‌تر موتور محرکشان از کار می‌افتد. دکتر آرون باچمن یک متخصص مغز و اعصاب در مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو می‌گوید: <همه در 60 ،‌ 70 و80 سالگی آهسته‌تر از 25سالگی راه می‌روند. مطالعه ما ارتباط بین فعالیت‌های اجتماعی و کارکردهای حرکتی را نشان می‌دهد و کهکشان کاملا جدیدی پیش روی ما می‌گشاید که چنین فعالیتی چطور در سلامتی می‌تواند دخالت کند.

شواهد زیادی نشان می‌دهد که شرکت در فعالیت‌های ذهنی محرک و غالبا جمعی و ورزش ممکن است در مقابل انحطاط سنی و شناختی به ما کمک کند.

پیش از سال 1995، یک عصب شناس به نام کارل کتمن، که در مورد سالخوردگی و دمانس در دانشگاه کالیفرنیا در ایروین تحقیق می‌کند، مقاله‌ای منتشر کرد در مورد این‌که طبیعت نشان می‌دهد تمرین‌های جسمی ‌پروتئینی تولید می‌کند تا نورون‌ها از مرگ حفظ شوند و تشکیل ارتباطات عصبی جدید در مغز را تحریک می‌کند. مطالعات اخیر کتمن نشان داد در سگ‌ها و موش‌های پیر غنی سازی محیط اجتماعی با بهبود در عملکرد مغز مرتبط است.

همچنین محققان دریافتند که فعالیت‌های اجتماعی، ممکن است اثر محافظتی مشابهی در افراد به‌وجود آورد. یک مطالعه که بر روی 2500 شخص 70 تا 79 ساله صورت گرفته است نشان می‌دهد کسانی که توانستند ذهن خود را فعال‌تر نگه دارند همان‌هایی بودند که درهفته یک بار یا بیشتر ورزش می‌کردند. آنها حداقل تا پایه نهم تحصیل کرده بودند و فعالیت اجتماعی داشتند.

اما فعالیت‌های اجتماعی با موتور محرکه بدن چه می‌کند؟

به گزارش سایت اطلا‌ع‌رسانی خانواده در مطالعه 5 ساله بوچمن که در مورد 906 سالمند، به‌طور متوسط 80 ساله، در شمال شرقی ایلینویز صورت گرفت رشد فعالیت‌های اجتماعی در گستره‌ای از کارهای بدنی، از جمله قدم زدن در یک خط مستقیم، ایستادن روی یک پا و روی پنچه، چرخش دایره کامل بدون افتادن و قرار دادن صفحات روی تابلوی اعلانات بررسی شد. در مهارت یک فعالیت اجتماعی مقیاس از 1 تا 5 در نظر گرفته شد که تعداد دفعات فعالیت اجتماعی را نشان می‌داد. رتبه 1 نشانگر مشارکت در فعالیت‌های مختلف اجتماعی، یک بار در سال، و 5 نشان دهنده فعالیت‌های هر روز و یا تقریبا هر روز یک نقطه تفاوت در فعالیت‌های اجتماعی مرتبط است با یک دوره 5 ساله کارکرد‌های پر تحرک. هرگاه آزمودنی یک نقطه در مقیاس فعالیت‌های اجتماعی افت کند، فعالیت‌های جسمی ‌او 33 درصد طی یک سال کاهش می‌یابد. در یکی از شرکت‌کنندگان در نمره آن نقطه طی یک سال واحد کاهش یافت که به معنی افزایش 40 درصدی خطر مرگ و افزایش 65 درصدی دچار شدن به ناتوانی است. دکتر جو ورجیس اورولوژیست و متخصص طب سالمندی از دانشکده پزشکی آلبرت اینشتین در شهر نیویورک اعتقاد دارد: <این ایده که کارکرد‌های شناختی و جسمی‌ تابع هم هستند در سال‌های اخیر بروز کرده است. این ایده افق‌های جدیدی در مراقبت‌های بهداشتی و پیشگیری گشوده است.» او در یکی از مقالات خود مطرح ساخته است که تغییرات در الگوهای پیاده‌روی می‌تواند یک نشانه اولیه از دمانس یا زوال عقلی باشد. گرچه برای تثبیت شدن این عقیده هنوز باید تحقیقات بیشتری انجام شود که بتوان گفت به طور دقیق فعالیت‌های اجتماعی و ورزش در روند پیری چه اثری می‌گذارد، اما این احتمال وجود دارد که کاهش در فعالیت‌های اجتماعی از علائم انحطاط جسمی‌ باشد. مردم به‌طور طبیعی ممکن است فکر کنند کاهش تعامل اجتماعی آنها به خاطر از دست دادن مهارت‌های تحرکی است اما محققان اعتقاد دارند بی دلیل نیست که سالمندان را به تحرک تشویق می‌کنند. تنها 10 درصد از افراد بالای 65 سال طبق توصیه حداقل 5/2 تا 5 ساعت در هفته ورزش می‌کنند. با توجه به این‌که سالمندان رفته رفته از جوانان و جمع‌های آنان کنار گذاشته می‌شوند ‌‌دعوت از آنان برای فعالیت بیشتر قدری سخت است. اگر شما تنها باشید کمتر احتمال دارد به دنبال توصیه‌های بهداشتی و روابط اجتماعی بروید یادداشت‌های.Verghese اگر شما با مادر بزرگ خود بیشتر ملاقات کنید و برای او یک سرگرمی‌ منظم ایجاد کنید در سلامت ماندن و مستقل بودن به او کمک کرده‌اید.

ماندانا ملاعلی