ستاره برزیلی اینتر، همچنان در سراشیبی

حتی مدافعان رونالدو و حمایت کنندگان از وی نیز که طی سه سال و نیم اخیر سعی داشته اند غیبت های همیشگی او را ماست مالی کنند و ضعف های شدید فیزیکی و روحی او را پنهان نگه دارند، پس از حادثه مسابقه با لچه و همچنین دو مرتبه حضور معمولی وی در دیدارهای رفت و برگشت اینترمیلان با براسوف رومانی در جام یوفا، تسلیم شده اند و با حقیقت گرایی بیشتری درباره وی اظهار نظر می کنند و منکر کاستی های رونالدو نمی شوند. کاندیدو کاناوو یکی از اعضای شورای سردبیری روزنامه گازتا دلو اسپورت ایتالیا که معمولا در نوشته های خود با خوش بینی افراطی با کمبودهای پرشمار رونالدو روبه رو می شود، به تازگی نوشته است : مهمترین اجزای فیزیکی و فنی بازی رونالدو که لیگامان های زانوی او هستند، طی سه عمل جراحی در دو سال اخیر تقریبا به طور کامل بازسازی و درست شده اند؛ اما عضلات همراهی کننده و مکمل این لیگامان ها به دلیل این که مدتی مدید بشدت و به گونه ای وسیع به کارگرفته نشده اند، از شادابی و قدرت انعطاف پذیری بی بهره اند و با کوچک ترین فشاری ، آسیب میبینند )اشاره به آنچه در دیدار اینتر با لچه بر سر رونالدو آمد( مساله این است که نمی توان بدن یک ورزشکار را قطعه قطعه و جدا جدا بررسی کرد و ماشین رونالدو نیز مستثنا از قاعده نیست و بر این اساس باید گفت که کل این ماشین می لنگد وقتی عضلات بایکدیگر هماهنگ عمل نمی کند و یکی خوب است و دیگری خشک و از شکل خارج هستند، کل پیکر عضلانی یک ورزشکار به بیراهه می رود برای رونالدو چنین اتفاقی افتاده است طرفداران سرسخت رونالدو و کسانی که سه سال و نیم است منتظرند او بالاخره برای مدتی طولانی و هر هفته به میدان بیاید نیز از رو رفته و باور کرده اند که او دیگر "آدم " نمی شود مشکلات رونالدو در پایان جام جهانی 1998 بیشتر شد و وی از آن پس حتی یک روز فارغ از درد زانو نبوده است می توان پذیرفت بخشی از این درد و ناراحتی نتیجه شروع بسیار زودهنگام او و رفتنش به اروپا از سن 17 سالگی و فشار فیزیکی طاقت فرسا بوده تا جایی که در یک نقطه ، تحمل او تمام شده است.هر چند حضور رونالدو در فصل 1998-99 لیگ ایتالیا و با پیراهن اینترمیلان به دلایل پیشگفته محدود و ناقص بود؛ ولی فصل بعدی 1999-2000 برای او یک فاجعه به معنای حقیقی کلمه بود او اواخر نوامبر1999 )ابتدای آذر1378 ( در یکی از مسابقات اینتر دچار مصدومیت شدید زانو شد و کارش به عمل جراحی کشید اواسط آوریل 2000 )دهه سوم فروردین 1379 ( با بهبود ظاهری زانویش و در جریان دیدار اینتر با لاتزیو در نیمه نهایی جام حذفی ایتالیا، اواسط وقت به میدان آمد؛ ولی فقط6 دقیقه بعد از ورودش به میدان در حالی که هیچ کس کاری به کار او نداشت ، در حال حرکت پا به توپ در پشت 18 قدم لاتزیو، روی زمین ولو شد و استخوان زانویش بیرون زد، صحنه فجیعی بود و درد از تمام وجود رونالدو می بارید تصور این که او با چنین مصدومیتی روزی دوباره قادر به بازی شود، سخت ترین تصور عالم بود و تا به حال یعنی در19 ماه بعد هر چه رخ داده ، تاییدی مسلم بر این نگرش بوده است از آن زمان به بعد، رونالدو بجز عمل جراحی مجدد و اساسی نقطه مجروح ، هزاران جور درمان را پشت سر نهاده است و اخبار سفرهای متعدد او به پاریس و مراجعه اش به کلینیک محل درمان خود در آن شهر، صدها بار روی تلکس خبرگزاری ها رفته و نام پروفسور ژرار سایلان پزشک معالج رونالدو آنقدر در متن اخبار آمده است که شنونده ها و بینندگان گمان می برند صحبت از اقوام و دوستان نزدیکشان در میان است حتی جزییات اخبار مراجعه او به کلینیک مذکور و این پزشک هم دایما منتشر می شد و همه می دانستند که وی فعلا در چه مرحله ای از بازسازی زانویش قرار دارد اندیشه ناقص از اسفند سال پیش بود که گفته شد، رونالدو در اندیشه بازگشت است و حتی عده ای منتظر بودند او در فروردین و اردیبهشت امسال یعنی در آخرین هفته های فصل گذشته لیگ ایتالیا )سری آ( پا به میدان بگذارد؛ اما چنین نشد در آن زمان گفته شد شرط احتیاط حکم می کند که او برخلاف مرتبه نخست عمل جراحی زانویش ، برای بازگشت عجله ای به خرج ندهد و صبر کند تا همه چیز مهیا شود و با تعجیل در بازگشت ، خودش را دوباره نابود نکند حتی در شروع فصل جاری نیز همین استدلال ها وجود داشت و در حالی که 7 ،8 ماه هر روز و هر دقیقه راجع به بازگشت رونالدو صحبت رونالدو بیشتر مشغول زدودن شکهای تازه از دل فوتبال دوستان و قانع کردن ناظران بوده است که مصدومیت جدید او یک رویداد حاد نیست و وی به سرعت به میدان بازخواهد گشت در حقیقت او از پنجشنبه 17 آبان یعنی فقط سه روز پس از کش آمدن عضله پایش در دیدار اینتر - لچه ، تمریناتش را از سر گرفت در عین حال رونالدو این را قبول دارد که دو، سه سال صبر و درمان بی نتیجه و مشتی شعار و وعده و وعید انجام نشدن ، حوصله همه را سر برده و دیگر کسی مایل به شنیدن وعده های تازه و انجام نشدنی از سوی او نیست . رونالدو می گوید: من برای مردم و طرفدارانم متاسفم فضا در سن سیرو و طی مسابقه ما با لچه عالی بود و همراهی مردم با خودم را دقیقا حس می کردم فقط امیدوارم در مرتبه بعدی بازگشتم نیز وضع چنین باشد.="فیل بزرگ " هم می داندتضمینی در مورد تحقق آرزوی رونالدو وجود ندارد لوئیز فیلیپه اسکولاری سرمربی تیم ملی برزیل )ملقب به "فیل بزرگ "( نیز از مردادماه امسال رونالدو را به اردوی ملی دعوت کرد اگر تصور کنیم که وی به ضعف های جسمانی رونالدو وقوف نداشته است ، ساده نگری کرده ایم حتی "فیل بزرگ " بوضوح می گفت که خواستش ، بالا بردن روحیه نفرات تیم ملی با حضور رونالدو در میان آنهاست و خود رونالدو چه در اردوی ملی و چه در اینتر بارها گفته است که فعلا یک مرد90 دقیقه ای نیست حوادث امروز مسابقه اخیر اینتر با لچه ، این شک اساسی و سوال را به وجود آورده است که آیا او هرگز یک مرد90 دقیقه ای خواهد شد؛همه اینها یک افسوس ماندگار است ؛ زیرا رونالدو قبل از مصدوم شدن واقعا یکی از3 فوتبالیست برتر دنیا و یک مهاجم پا به توپ و فنی بود که می توانست با یکی ، دو بار چرخش در محوطه 18 قدم رقیب ، سرنوشت را عوض کند این چنین بود که در فصول 1996 و1997 مقام مرد سال فوتبال دنیا را به دست آورد و با مهارت و گلزنی های او بود که برزیل در سالهای 1997 و1999 جام ملتهای )کوپا امریکا( را صاحب شد و جام دومی )کوپای 99 ( را می توان آخرین درخشش رونالدو در سطح بین المللی و به طور کلی در عرصه فوتبال دانست او در ماههای قبل از پیکارهایی که در خاک پاراگوئه برگزار شد، دوباره مصدوم و کم اثر بود؛ اما سر بزنگاه و در آوردگاه پاراگوئه ، او و ریوالدو منفجر شدند و هر کدام 5 گل زدند تا زرد و آبی پوشان برای هفتمین بار در تاریخ ، فاتح جام شوند پس از آن ، غیبتهای رونالدو بیشتر شد و لرزشهای او به سقوط شدید در بازی نخست با لچه در شروع آذر78 منجر شد از آن نقطه تا امروز را هم که پیشتر برای شما شرح دادیم حالا فقط مشتی خاطره برای ترسیم مهارتهای رونالدو به ذهن می آید خاطره عضویت او در آیندهوون هلند در یمن جوانی و جانشینی هموطنش روماریو کوچ کرده به بارسلونا، خاطره رفتن به بارسلونا و باز هم پر کردن جای روماریوی بازگشته به وطن و فتح دلها در همان تک فصل حضور در بارسا و زدن 34 گل برای این تیم در میدانهای مختلف و سپس کوچ به اینتر و درخشش فراوان در فصل اول عضویت در این تیم و فتح جام یوفا در همان فصل و حالا رونالدو حتی سابقه فتح جام جهانی را نیز دارد او این کار را در18 سالگی و در جام جهانی 1994 در خاک امریکا و در شرایطی انجام داد که فقط یک نیمکت نشین در تیم ملی برزیل بود و روماریو در خط حمله این تیم حرف اول را می زد و به به تو نیز دستیار نخست وی بود جام جهانی 1998 هم حادثه حمله عصبی وی در آستانه بازی فینال و حضور شبحی ناسالم از وی در این مسابقات و شکست 3برصفر برزیلی ها در مقابل فرانسه ، به کسب مقام نایب قهرمانی جام منجر شد و با این که این عنوان در جامهای جهانی اخیر دستاوردهای بسیار خوبی محسوب می شود بقیه ، آرزوی چنین توفیق هایی را دارند؛ اما ضمانت و اطمینانی در دست نیست که او اواخر بهار سال بعد در سومین جام جهانی عمرش حضور یابدبرزیل به رغم افتتاح تازه ای که صبح پنجشنبه 17 آبان در مسابقه خود با بولیوی در شهر لاپاز به راه انداخت و متحمل شکست 31 - در برابر این رقیب متوسط شد، با پیروزی 3بر0 خانگی به ونزوئلا ضعیفترین تیم منطقه امریکایی جنوبی - در دیدار بعدی اش ، مجوز حضور در جام جهانی 2002 را کسب کرده است و در یکی از متزلزل ترین دوران های خود، راهی کره جنوبی و ژاپن خواهد شداما اگر وضع به همین منوال بماند و رونالدو با همین روش فعلی به سلوک خود ادامه بدهد، قاعدتا نباید جایی در جمع مسافران این دو کشور شرق آسیایی داشته باشد مگر این که "نایک " کمپانی بزرگ سازنده وسایل ورزشی که با دخالت خود، پایه گذار حضور یک رونالدوی بیمار در فینال جام جهانی 1998 و به تبع آن مسبب شکست سنگین برزیلی ها در آن دیدار شد، دوباره پاپیش بگذارد و به عنوان حامی مالی و طرف قرارداد برزیلی ها و البته برای سودجویی بیشتر به ارتباط با فعالیت های تبلیغاتی اش ، خود را مختار به انجام این کار بداند و یک بار دیگر رونالدو را شرکت کننده بزرگترین تورنمنت جهان فوتبال کند