بازگشت پیامک به آغوش تلفن همراه

چه روزها و شب‌ها که در فراق تو، چون سیگار ضرر دارد، خمیازه کشیدیم و از بی‌پیامکی مگس کیش کردیم. حالا اما تو آمدی و دیگر رفع کیش شد. چه خوش باشد که بعد از روزگاری... به امیدی رسد امیدواری... خدا هیچ ماهواره امیدی را از این وزارتخانه ناامید برنگرداند.

در عصر ارتباطات و فناوری اطلاعات شنیدیم که مشکل فنی داری؛ خیلی ناراحت شدیم و حساسیت موضعی پیدا کردیم. روز و شب دعا می‌کردیم که خدا، مشکلات فنی همه را به لطف و کرمش رفع بفرماید. همچنین شنیدیم که عده‌ای افراد مساله‌دار نیز خواستند که از وجود بی‌آزارت سوءاستفاده سیاسی و شایعاتی بکنند. به حق این ساعت عزیز امیدواریم خدا همه‌شان را الساعه به راه راست هدایت بفرماید. فعلا چیز دیگری به ذهنم نمی‌رسد.

تو آنقدر خوبی؛ تو آنقدر ماهی؛ تو آنقدر عزیز و دوست‌داشتنی هستی که وقتی نیستی، همه ضرر می‌کنند. هم مردم، هم دولت. روزهای گذشته به حدی جوک خونمان پایین آمده بود که نمونه آزمایشگاهی هم آن را تایید کرد. گفت که قند خونمان پایین افتاده. هرچه پایین را نگاه کردیم، چیزی ندیدیم. نفهمیدیم کجا افتاده. خدا خودش، دست تمام افتاده‌ها را بگیرد. بیخود که حضرت حافظ بر اثر صادرات قند پارسی به بنگاله، رسما از وزارت فرهنگ و بازرگانی تقاضای «شکرخند» نکرده بود؛ ذیل این عنوان که: مشتاقم از برای خدا یک شکربخند...!

الان با بازگشت سرافرازانه تو  دقیقا بعد از گذشت یک روز از تذکر آیین‌نامه‌ای یکی از نمایندگان مجلس به وزیر محترم مخابرات  به گفته یکی از روزنامه‌های وزین، دوباره نشاط و شادی در جامعه افزایش می‌یابد... تو که هستی که وقتی نیستی، همه مشترکان مورد نظرت زانوی غم به بغل می‌گیرند و چمباتمه می‌زنند؟ تو چه سرنوشت‌سازی عزیز دل برادر...!

تو آمدی چون که علاوه بر مردم، راضی به ضرر دولت هم نیستی. لابد تو هم این شایعه را شنیده‌ای که مخابرات در نبود تو 1415 میلیارد تومان ضرر کرده است؛ اما مال دنیا چرک کف دست است. آنچه برای تو مهمتر است، احساسات بی‌ساسات خیل مشترکان سینه چاک توست که یکی از آن میان من باشم و... ز آن شبی که وعده کردی روز وصل/ روز و شب را می‌شمارم روز و شب...

تو چه قلب مهربانی داری. یارب، این قلب شناسی ز که آموخته بود؟... و امروز که چون الهه ناز، بی‌سروصدا بازآمده‌ای؛ چه مهربان و دست و دلباز آمده‌ای. می‌دانی که دچار عقده «خود کم‌پیامک‌بینی» شده‌ایم؛ ناگفته هوای ما را داری و این یعنی اوج ارتباطات و فناوری عاشقانه...! جای لیلی و مجنون خالی... کجایند تا عشق را در عصر ارتباطات ببینند؟...

به قدری الان سیستم اطلاع‌رسانی پیامک، هوای ما وپر کردن جعبه خالی پیامک‌های ما و جبران مافات این چند روز را دارد که گاهی دیده شده است که وقتی یک پیامک برای کسی می‌فرستیم؛ در پاره‌ای مواقع، گیرنده پیامک آن را در حدود هفشده بار دریافت می‌دارد و ایضا رسید ارسال آن (یا همان دلیوری بیگانگان) نیز قریب هفشده بار برای خود ارسال‌کننده پیامک می‌آید که خیالش از هر جهت راحت و آسوده باشد که پیامکش در کمال صحت و سلامت به مقصد مورد نظر رسیده و جای هیچ نگرانی نیست. فقط می‌ماند نگرانی همراه با قبض که خوشبختانه به آن عادت داریم و جای نگرانی نیست. ضمنا همین جا از فرصت پیش آمده استفاده می‌کنم و بدون پیامک به همه دوستان و آشنایان و اقوام سلام می‌رسانم.

ختم واگویه:

هرکه باشد زحال ما پرسان

بی‌پیامک سلام ما برسان