خروج از عراق با بحران آفرینی

نکته قابل توجه در تحولات عراق آغاز خروج نیروهای آمریکایی از عراق بر اساس توافقنامه‌ی امنیتی بغداد و واشنگتن است. بر اساس این توافقنامه نیروهای آمریکایی باید از 30 ژوئن خروج از عراق را آغاز و تا سال 2011 به حضور خود پایان دهند. هر چند که آمریکایی‌ها برای به نمایش گذاشتن به اصطلاح اجرایی شدن شعار تغییر اوباما و نیز عملی ساختن توافقنامه‌ی امنیتی بغداد-واشنگتن و در اصل به دلیل جلوگیری از انتقادات افکار عمومی جهان و کاهش هزینه‌های جنگ در شرایط بحرانی کنونی که اقتصاد آمریکا را فراگرفته به کاهش نیرو در عراق تن داده‌اند اما سیاستهای انها نشانگر تلاش گسترده‌ برای حضور بلند مدت در عراق است.

نکته‌ی مهم دراین روند تقارن افزایش بحران‌های امنیتی به ویژه در بغداد و کرکوک در زمانه خروج نیروهای آمریکایی است. بر اساس گزارش‌های منتشره در روزهای اخیر صدها نفر در ان مناطق در حملات انفجاری کشته و مجروح شده‌اند.

هر چند در 6 سال گذشته این تحولات در عراق امری عادی تلقی می‌شود اما این تقارن را می‌توان اقدامی هماهنگ با سیاستهای آمریکا برای توجیه سیاست‌های آینده دانست. این بحرانها بهانه‌ای برای آمریکا است که تعداد کمتری از نیروهای خود را از عراق خارج سازد، پایگاههای اصلی در مناطق حساسی را همچنان حفظ کرده و از واگذاری آنها به عراق خودداری کند. طرح افزایش نیرو در منطقه نفت خیز کرکوک را اجرایی کند، سیاسته حضور بعثی‌ها در دولت به ویژه در ساختار نظامی را محقق ساخته تا از آنها برای رسیدن به اهدافش بهره‌برداری کند. فعالیتهای مثبت دولت مالکی در برقراری امنیت را تحت الشعاع قرار داده تا وی را به پذیرش خواسته‌های خود وادار سازد.

بر این اساس می‌توان گفت که انفجارهای اخیر می‌تواند برگرفته از اهداف آمریکا و متحدانش باشد که تلاش دارند تا با بحران آفرینی باردیگر اهداف توسعه طلبانه‌ای را در عراق اجرایی کنند در حالی که برای رسیدن به اهداف صدها غیر نظامی و شهروند عراقی را قربانی می‌کنند.

قاسم غفوری