عصرانه خوردن در ناهار خوران

گرگان یکی از شهر‌های خوش آب و هوای ایران است که ساکنان آن هم مثل سایر نقاط ایران از فرهنگ و تمدنی مثال‌زدنی برخوردارند. در اطراف این شهر تفرجگاه‌های متعددی وجود دارد که اگر بخواهیم به همه آنها بپردازیم، یک صفحه کامل روز نامه را احتیاج داریم، اما برای این باکس پایین صفحه فقط می‌شود به یکی از آنها که ناهار خوران نام دارد، پرداخت.

ناهارخوران نقطه‌ای جنگلی در جنوب شهر گرگان است که در فاصله 8 کیلومتری از مرکز شهر قرار دارد. از روایت‌های قدیمی نیز چنین بر می‌آید که حجاج گرگانی که برای زیارت خانه کعبه به مکه عزیمت می‌کردند و یا برای زیارت بارگاه امام رضا(ع) به مشهد مشرف می‌شده‌اند، در راه بازگشت کاروان از کوه‌های جنوب گرگان به منطقه زیارت می‌رسیده‌اند و بستگانشان در این مکان به استقبال آنان می‌رفته‌اند.

آنها در منطقه فعلی ناهارخوران برای صرف ناهار توقف می‌کرده‌اند و شاید همین مساله دلیل نامگذاری این منطقه است. ناهارخوران از هوای نسبتا مطبوع و ملایم‌تری در مقایسه با شهر و مناطق شمالی این منطقه برخوردار است.

به مرور زمان و با افزایش جمعیت و وسعت شهر گرگان از حدود 20 سال قبل فاصله بین مرکز شهر و ناهارخوران به صورت یک خیابان عمومی و نسبتا شلوغ و پر رفت و آمد درآمده و اکنون یکی از خیابان‌های طولانی و اصلی گرگان است. این مسیر که به جاده ناهارخوران مشهور است، مسیری برای پیاده‌روی و تفریح مردم است.

جوانان گرگانی در نیمه‌راه این جاده در نزدیکی محلی به نام باباطاهر  جنگل مصنوعی و ورودی جنگل النگ دره مراسم و آدابی برای خود دست و پا کرده‌اند.  معمولا شب‌های پنجشنبه و جمعه مردم شهر به این نقطه آمده و حال و هوایی عوض می‌کنند. در غروب روزهای تابستان و ساعات اولیه شب گاهی تعداد مردم در محدوده‌ای به وسعت دو سه کیلومتر مربع به بیش از 30 هزار نفر می‌رسد.

در زمستان‌ها نیز بسیاری از مردم برای روزهای برفی و در فصل پاییز برای رنگ‌های زیبای درختان انجیلی که به‌صورت قرمز و زرد و گل بهی‌اند به این منطقه روانه می‌شوند چند قهوه‌خانه و رستوران و 2 هتل (هتل شهرداری و هتل جهانگردی) نیز در محوطه ناهارخوران وجود دارد که پذیرای مهمان‌ها و گردشگران هستند.

مسیر جاده ناهارخوران به سمت جنوب پس از حدود 7 کیلومتر به روستای زیبای زیارت می‌رسد با دو آبشار بلند و دیدنی و چشمه آب گرم که از ییلاق‌های معروف شمال و نقاط دیدنی منطقه ‌است و جزو 20 روستای برتر گردشگری ایران است به لحاظ حیاط‌های تو در تو و رنگ دیوارخانه‌ها و قدمت آن که متاسفانه در حال حاضر مورد تعرض آپارتمان سازهای نو کیسه قرار گرفته و تمام ارزش توریستی خود را از دست می‌دهد.

بهمن موسوی