برای ارتباط موثر اول خوب گوش کنید

ارتباط همان نگاهی است که از چهره یکی می‌دزدید و به چهره دیگری بی‌دریغ می‌بخشید.

ارتباط همان شماره تلفن‌هایی است که در دفترچه تلفن‌تان اسیر شده است یا هفته به هفته مرور می‌شود.

ارتباط همان حسابی است که شما روی حرف یک نفر و یک‌نفر روی حرف شما باز می‌کند.

ارتباط همان نگرانی است که وقتی شما دیر می‌رسید دل همسرتان را به تب و تاب می‌اندازد.

ارتباط همان حرف‌هایی است که حال و حوصله شنیدنش را ندارید و در هوا گم می‌شود یا گاهی شنیده می‌شود و تایید شما را دریافت می‌کند.

همه اینها دنیا و زندگی شما را می‌سازد؛ این‌که دیگران چقدر شما را دوست داشته باشند و به شما احترام بگذارند همه به نوع رابطه برقرار کردنتان بستگی دارد.

دیگر نمی‌توانم!

به هر حال او یک روز صدایش درمی‌آمد و این روز همان روز بود. خانه ریخت و پاش بود و همه جا چیز‌هایی ریخته بود که نباید باشد. زن که تازه از بستر بیماری برخاسته بود همسرش را به کمک طلبید و همسرش گفت اوم! و دیگر چیزی نگفت. زن تکرار کرد بیا لااقل وسایل خودت را جمع کن. اما مرد جبهه گرفت و آرایش جنگی پیدا کرد. زن عصبانی شد و رفت به آشپزخانه که ظرف‌ها را بشوید، مرد هم داشت جلوی تلویزیون استراحت می‌کرد که صدای غرش زن درآمد. نمی‌بینی خانه چطوریه؟ من دیگر نمی‌توانم. خسته شدم. مردم. تو اصلا به آدم توجه نمی‌کنی. برای چی کار خانه تو را بکنم. مگر من کلفتت هستم... دعوای سختی بود، ولی بعد از این دعوای سخت مرد متوجه شد زیاده‌روی کرده است. اما آیا باید کار به اینجا‌ها بکشد؟ آیا زن مسائلش را به درستی مطرح می‌کرد و اگر این طور بود آیا جواب درستی هم می‌گرفت؟

وقتی شما موضوعی را که برای همسرتان خوشایند نیست مطرح یا از او انتقاد می‌کنید؛ مشکل نبود ارتباط مناسب به شکل‌های مختلف نمود پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین نمودها، بی‌توجهی به صحبت‌های شما و در واقع گوش شنوا نداشتن نسبت به این حرف‌ها و گلایه‌هاست...

بسیاری از برخوردها و اختلاف‌های بین زوج‌ها به دلیل نبود ارتباط خوب و مناسب به‌وجود می‌آید.

یکی از مهم‌ترین نمودها، بی‌توجهی به صحبت‌های شما و در واقع گوش شنوا نداشتن نسبت به این حرف‌ها و گلایه‌هاست.

این موضوعات ناخوشایند می‌تواند پیرامون مسائل فرزندان، نبود همکاری در انجام کارهای خانه، مسائل مالی و صرف‌نکردن وقت کافی با یکدیگر باشد.

از این‌رو، «تو هیچ وقت به حرف‌های من گوش نمی‌کنی» عموما یکی از شکایت‌های اصلی بسیاری از همسران است. زوج‌ها درک درستی از صحبت‌های یکدیگر ندارند و هرکس به گونه‌ای فکر می‌کند و تصمیم می‌گیرد که گویا دیگری وجود ندارد.

گاه موضوع به غرور بیجایی که نوعی برتری را برای شما تعریف می‌کند مربوط می‌شود و این کفه گاهی آن قدر بالا می‌رود که اصلا امکان دید دیگری نیست؛ چه رسد به این‌که بتوان مجموعه شرایط او را دید.

اما اگر آزمایش کنیم می‌بینیم، وقتی بتوانیم از خودمان بیرون بیاییم حداقل گاهی، آن موقع دیدن دیگران آسان‌تر امکان‌پذیر است و هر چه بیشتر به اطراف خود و انسان‌های پیرامون‌مان توجه کنیم امکان برقراری ارتباط با آنها بیشترمی‌شود.

البته توجه به دیگران به معنی دخالت‌های بی‌مورد نیست. توجه به مفهوم درک موقعیت و مجموعه شرایط آنان است توام با احساس نزدیکی انسانی و احترام واقعی.

واقعیت این است که تنها در چارچوب برقراری احترام متقابل واقعی می‌توان به ارتباطی مناسب با دیگران رسید، ارتباطی که ناشی از همدردی، همراهی برای انتخاب راه‌حل‌های دوجانبه یا چندجانبه است.

در این ارتباط، چرخش صحبت به گونه‌ای است که نیاز نیست به طور مداوم طرف مقابل را به گوش‌دادن و توجه کردن دعوت کنیم، حتی زمانی که تنها انتقاد می‌کنیم و نه تعریفی هست و نه تمجیدی...

این بحث‌ها اگر نتوانند ما را برای ایجاد یک ارتباط مناسب با دیگران آماده سازند حداقل برای جلوگیری از عصبانیت‌های فزاینده و افسردگی‌های رو به رشد، سودمند به نظر می‌رسند.

اما برای کسب مهارت‌های ارتباطی بهتر، شاید دستیابی به مهارت گوش‌دادن به دیگران اولین گام باشد. برای این کار می‌توانیم روبه‌روی یکدیگر بایستیم، به یکدیگر نگاه کنیم و نوبت طرف مقابل یا همسرمان را حتی اگر ساکت باشد برای طرح نظرش حفظ کنیم.

ماندانا ملا‌علی