ابلاغ قانون کاهش ساعت کاری پرستاران

به موجب این قانون، کارکنان بالینی بیمارستان‌های روانی و سوختگی و تمامی اتباع ایرانی پرستار، بهیار، کاردان اتاق عمل، کاردان هوشبری و رده‌های وابسته پرستاری شاغل در بخش‌های دولتی و غیردولتی از شمول ماده 75 قانون کار که بر اساس آن در کار نوبتی ممکن است ساعات کار از 8 ساعت در شبانه‌روز و 44 ساعت در هفته تجاوز کند، لکن جمع ساعات کار در 4 هفته متوالی نباید از 176 ساعت تجاوز کند، مستثنا می‌شوند.

طبق این قانون، دولت می‌تواند مشاغل مزبور را جزو مشاغل سخت و زیان‌آور محسوب و از مزایای مواد 67 و 68 قانون مدیریت خدمات کشوری برخوردار نموده و علاوه بر مرخصی استحقاقی سالانه حداکثر تا یک ماه مرخصی کار در محیط‌های غیرمتعارف به آنان اعطا کند. مزایای این قانون به شاغلانی تعلق می‌گیرد که فقط در یکی از بخش‌های دولتی یا غیردولتی مشغول خدمت باشند. روش پرداخت حقوق و مزایای آنها نیز ترکیبی از دو روش ثابت و مبتنی بر عملکرد است، به طوری که مبنای پرداخت در روش مبتنی بر عملکرد، تعرفه‌های خدمات به صورت کمی و کیفی براساس فهرست‌های ارزیابی خدمات است.

بر این اساس، تعرفه خدمات کمّی، مبتنی بر بسته خدمتی و شرح وظایف مشمولان این قانون بوده و تعرفه‌های کیفی مبتنی بر استانداردهای روش‌های کار (پروسیجر) قابل ارائه در هر ساعت بر مبنای کدهای اخلاقی و منشور ارتباط با بیمار است.

بر اساس این قانون، آیین‌نامه اجرایی این قانون حداکثر 3 ماه پس از تصویب آن، توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با همکاری وزارتخانه‌های کار و اموراجتماعی، رفاه و تامین اجتماعی، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمان‌های نظام پزشکی و نظام پرستاری تهیه شده و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید و از روند اجرای این قانون سالی دو بار به کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای ‌اسلامی گزارش خواهد شد.