سنبل‌الطیب آرامش قلبی می‌بخشد

قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولا از ریشه گیاهی که بیش از 3 سال عمر دارد استفاده می‌شود.سنبل‌الطیب پس از خشک شدن به رنگ قهوه‌ای در می‌آید. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می‌شود.

آثار دارویی ریشه تازه آن 3 برابر خشک شده آن است. سنبل‌الطیب باید در حرارت کم خشک شود و در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می‌رود.ریشه سنبل‌الطیب از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک و خواص مهم آن بدین شرح است: ضد تشنج، رفع ناراحتی‌های عصبی و هیستری، ضد اسپاسم و آرامبخش و تب‌بر است و در معالجه صرع اثر مفید دارد. این گیاه بی‌خوابی را درمان می‌کند و ضد کرم معده و روده است. گاز معده را از بین می‌برد. ضد هیجان است و میگرن را برطرف می‌کند. سردردهای ناشی از سیگار کشیدن و مصرف الکل را رفع می‌کند و در برطرف کردن درد سیاتیک موثر استدرد معده را برطرف می‌کند. سکسکه مداوم را از بین می‌برد و نیروی جنسی را تقویت می‌کند. همچنین ترشح ادرار را زیاد می‌کند و درد سینه را برطرف می‌سازد. استفراغ را برطرف می‌کند. دهان را خوشبو می‌کند و در معالجه مرض قند موثر است.

گرد سنبل‌الطیب: ریشه سنبل‌الطیب را خرد کرده و در حرارت 40 درجه خشک کنید. سپس آن را آسیاب کنید و از الک ریز رد کنید. این گرد به عنوان ضد تشنج به کار می‌رود. مقدار مصرف آن 10  5 گرم در روز است.