سخنی با کارگزاران ستادهای انتخاباتی

از چند روز آینده با آغاز فعالیت‌های تبلیغاتی کاندیداهای ریاست جمهوری، بتدریج ستادهای انتخاباتی آنها هم رسما هم فعال خواهد شد؛ ستادهایی که به عنوان کانون انتشار افکار و اهداف کاندیدای مورد نظر برای جذب سلایق و دیدگاه‌های مردم به رقابت می‌پردازند.

کد خبر: ۲۵۱۳۱۷

تجربه انتخابات گذشته ثابت کرده که در ستادهای انتخاباتی معمولا افرادی فعالیت می‌کنند که عقایدی منطبق یا نزدیک به کاندیدای خود دارند، در این میان که عده‌ای از مقامات و مدیران نیز جزو آنند، با استعفا از سمت خود به این ستادها وارد می‌شوند و به تبلیغ کاندیدای مورد علاقه می‌پردازند. اما این روند همیشه خالی از اشکال نیست.
نفس فعالیت و رقابت بین ستادهای انتخاباتی به معنی تبلیغ و انتشار آزاد افکار و مبادله نظرات و دیدگاه‌های کاندیداها و البته دادن اختیار به افکار عمومی برای انتخاب سالم است، اما متاسفانه دیده می‌شود که فعالیت در ستادهای انتخاباتی مبنای رشد توقعات و انتظارات متعددی از کاندیداها خواهد شد که نامزد مورد نظر پس از انتخاب ناچار است برای حفظ موقعیت سیاسی و اجتماعی خود به این توقعات پاسخ گوید.

از این رو فعالیت در ستادهای انتخاباتی متاسفانه به جولانگاه بده بستان‌های پست‌های سیاسی تبدیل می‌شود و پس از پیروزی کاندیدای مورد نظر، اغلب افرادی که از سمت قبلی خود استعفا کرده یا در ستادهای انتخاباتی عرق ریخته‌اند، انتظار دارند سمتی به آنان واگذار شود و از این نظر، نامزد پیروز شده را در فشار روانی قرار می‌دهند.

حتی شنیده می‌شود پس از گذشت سال‌ها از برگزاری انتخابات، همچنان افرادی که در ستادهای انتخاباتی فعال بوده‌اند، انتظار دارند که در اعزام به سفرهای خارجی یا احیانا توزیع امکانات و سمت‌ها در اولویت قرار بگیرند و منابع آگاه می‌گویند که بعضی افراد همین فعالیت‌ها را دستاویزی برای برتری بر دیگران می‌دانند، چرا که این افراد، نتیجه انتخابات را به عنوان غنیمت انتخاباتی تلقی می‌کنند.

هر چند لابی سیاسی در تمام کشورها، یکی از راه‌های کسب موقعیت‌ها و سمت‌های سیاسی و اجرایی است اما در جمهوری اسلامی ایران که مبنای بسیاری از شعارهای انتخاباتی بر اعتقادات افراد قرار دارد، نمی‌توان نتیجه این انتخابات را در حکم غنیمت تصور کرد.

به نظر می‌رسد لازم است افرادی در ستادهای انتخاباتی فعالیت کنند که مرام و افکار کاندیدای مورد نظر خود را برای ارتقای کشور، مفید می‌بینند و به این فعالیت خالصانه می‌نگرند و کار در این ستادها را نه به بهانه کسب امکانات مادی و عرصه کارزار برای جلب غنایم که راهی برای خدمت به خلق تصور می‌کنند؛ چرا که همه می‌دانند تصدی پست سیاسی تنها به بهانه فعالیت انتخاباتی و به عبارتی، نمک‌گیر کردن نامزدها کافی نیست که به تخصص، تعهد و تجربه نیازمند است.