جشن ‌پرسروصدای ‌فارغ‌التحصیلی

تصمیم گرفتیم قبل از صرف غذا دسته جمعی چند عکس یادگاری بگیریم، مشغول عکس گرفتن بودیم که ناگهان با صدای بلندی شبیه به انفجار همه از جا کنده شدیم و چند متر به هوا پریدیم.

ناخودآگاه به سمت محل صدا برگشتیم. در انتهای خلوت ردیف میز و صندلی‌ها دود سفید غلیظی را دیدیم که از لابه‌لای میز و صندلی‌هایی که توی دود گم شده بودند به هوا می‌رفت، انفجار ترقه بود و باعث شد همه بترسند. باز خدا خیرش بده که برای یه همچین ترقه‌ای یه گوشه خلوت و امن رو انتخاب کرده بود ولی می‌خوام به عامل این کار که قطعا یکی از هم‌دوره‌ای‌ها بود بگویم: همیشه کارا درست در نمی‌یاد.

درسته که تو خیلی احتیاط کرده بودی ولی خدای نکرده یه اشتباه کوچیک تو این جور کارها صدمات جبران‌ناپذیری رو به همراه دارد. امیدوارم که شوخی‌های دیگر چنین دوستانی مثل این شوخی با ترس و دود و صدای بلند همراه نباشد که گاه فاجعه به بار می‌آورد.

زهرا امامی همدان