باتلاق فاضلاب شهری، گرداگرد آبشارهای شوشتر

به گفته فریبرز دولت آبادی برای ثبت جهانی سازه های آبی شوشتر لازم بود یکسری اقدامات اضطراری انجام بگیرد. این اقدامات شامل نگهداری اضطراری اثر و تغییراتی در فضای شهری بود که باید رخ می داد. این تغییرات شهری در جهت هماهنگی فضای شهری با این اثر است. بر این اساس طی جلساتی که با شورای شهر و شهرداری شوشتر داشتیم جدول برنامه‌ریزی تهیه شد که زمانبندی خاصی داشت و به زمان بازدید ارزیابان مرکز میراث جهانی از این اثر مربوط می‌شد.

 وی افزود: «این ارزیابی صورت گرفت و نتایج آن مشخص خواهد شد؛ اما با توجه به تصاویری که دیده می‌شود به نظر می‌رسد که پس از بازدید ارزیاب میراث جهانی، مجموعه مدیریت شهری ملاحظات خود را نسبت به نگهداری سازه‌های آبی شوشتر کمتر کرده است.»

در حال حاضر چندین کانال فاضلاب در مسیر رودخانه‌ای که از بند میزان تا سازه‌های آبی شوشتر را می‌پیماید قرار گرفته است. این موضوع باعث شده تا بخش زیادی از فاضلاب شهری شوشتر به این رودخانه بریزد و منجر به شکل‌گیری فضای متعفنی شود.

اما انباشت فاضلاب شهری سبب شده است تا در چند قدمی سازه‌های آبی شوشتر بوی متعفنی فضای ورودی آب رودخانه به داخل سازه را در برگیرد. همچنین در داخل سازه‌های آبی شوشتر نیز فضایی تعبیه شده است تا زباله‌های شهری که به داخل رودخانه ریخته می‌شود وارد سازه‌های آبی نشود؛ اما همین امر سبب شده تا در داخل سازه بخشی از انباشت زباله‌ها به صورت راکد دیده شود.

دولت‌آبادی درباره ساماندهی وضعیت بافت تاریخی شوشتر گفت: درخصوص بافت شوشتر که با سازه‌های آبی در ارتباط است توافقات خوبی با فرمانداری شوشتر صورت گرفته و قرار است طرح ویژه‌ای برای بافت تاریخی این شهر دیده شود. منتظریم تا شورای شهر و شهرداری شوشتر مشاور خود را برای این منظور معرفی کنند.

سازه‌های آبی شوشتر در تیرماه سال 1389 توسط کمیته میراث جهانی مورد داوری قرار می‌گیرد تا در خصوص ثبت آن در فهرست میراث جهانی تصمیم‌گیری شود.