یادها و خاطرهها
من اسیر این جعبه جادو بودم
آن موقعها تلویزیون در خانهها نبود. بعضی مغازهها که تلویزیون میفروختند، پشت ویترنشان همیشه یک تلویزیون روشن بود. بعضیها از جلوی این مغازهها رد میشدند، بعضیها میایستادند و گروهی هم اسیرش میشدند، من جزو ایستادهها و اسیرهای این جعبه جادو بودم و گاهی ساعتها از پشت این شیشهها تلویزیون تماشا میکردم.
تصویر، همیشه برای من حکم آتش شومینه را داشته و به سویش جلب میشدم.
از خاطرات دوران کودکی مرحوم خسرو شکیبایی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
طنین «زندهباد ایران» در تیخوانا
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
