کنفرانس مونیخ،چالش‌ها و تهدیدها

این کنفرانس برای اولین بار در سال 1962 برگزار شد و بعد از آن تاریخ بتدریج بر اهمیت آن افزوده شد. در دهه اخیر، موضوعات مهم مورد بحث در این کنفرانس سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و روابط آن با اتحادیه‌اروپا، روابط سیاسی و اقتصادی دو سوی اقیانوس اطلس و مباحث مهم امنیت بین‌المللی بوده است.

در نشست امسال موضوعاتی مانند خلع سلاح بین‌المللی، جلوگیری ازگسترش تسلیحات هسته‌ای، آینده امنیتی افغانستان و عراق، انرژی اروپا، بحران اقتصادی و مناقشه خاورمیانه نیز مورد بحث قرار خواهند گرفت. با توجه به تغییر و تحولات در هیات حاکمه آمریکا ، امسال حضور هیات بزرگی از این کشور برخلاف سال‌های گذشته که فقط وزیر دفاع آمریکا در آن شرکت می‌کرد، انتظار می‌رود در این کنفرانس نظام جدید سیاسی و امنیتی مورد نظر این کشور در دنیا تعریف شود.

در هیات آمریکایی علاوه بر جوبایدن، معاون رئیس‌جمهوری و جیمر جونز، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور چهره‌هایی چون دیوید پترائوس، فرمانده نیروهای آمریکایی در خاورمیانه و سناتورهای پرنفوذی مانند جان مک کین، جان کری و جوزف لیبرمن نیز حضور دارند.

در واقع در این کنفرانس بخشی از سیاست‌های امنیتی و خارجی اوباما در باره روابط فراآتلانتیک، افغانستان، عراق، ناتو، روسیه، نفت، گاز، خلیج‌فارس و امنیت اروپا و کاهش تسلیحات نظامی مشخص خواهد شد. در کنار بحث‌ها و سخنرانی‌های مهم رسمی در این کنفرانس، رایزنی‌ها و دیدارهای دوجانبه و چندجانبه میان نمایندگان کشورها درباره عمده‌ترین بحران‌ها و مناقشات از دیگر شاخص‌های کنفرانس امنیتی مونیخ است.

در کنفرانس امسال مقام‌های عالی‌رتبه‌ زیادی حضور دارند که از جمله آنها می‌توان به نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهوری فرانسه و آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان به همراه حامد کرزای، رئیس‌جمهوری افغانستان و محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و احتمالا ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر روسیه اشاره کرد.

کنفرانس امنیتی مونیخ امسال نیز همانند سال های گذشته شاهد برگزاری تظاهرات گسترده‌ای خواهد بود که از سوی گروه‌های صلح‌طلب در سطح آلمان و اروپا برگزار می‌شود. محور تظاهرات امسال این گروه‌ها اعتراض به ارسال تسلیحات نظامی از سوی آلمان به رژیم‌صهیونیستی خواهد بود.