همدلی، شما را خوشبخت‌تر می‌کند

میلیاردها زن دارند مادری می‌کنند توهم یکی از آنها

میلیون‌ها نفر وارد دانشگاه می‌شوند چرا تو پشت در می‌مانی؟

عزیزم وضعیتت را درک می‌کنم. وظیفه مادری واقعا سخت است و تو بعد از دوران طاقت‌فرسای بارداری حالا کاملا تحلیل رفته و عصبی هستی. هروقت کمک خواستی و من در دسترست بودم حتما کمکت می‌کنم.

کمی‌ به خودت استراحت بده سعی کن آرامش داشته باشی. تصیم مهمی‌که برای قبول شدن رشته دلخواهت گرفته‌ای کار راحتی نیست ولی مطمئن هستم از عهده اش برمی‌آیی.

خودتان چطور؟ اگر همسرتان خسته از سر کار برسد سر درددلتان را باز می‌کنید و وقتی همسرتان بگوید الان حوصله ندارم غر می‌زنید یا این‌که به او می‌گویید: عزیزم اصلا یادم نبود که الان موقعیت خوبی برای مطرح کردن این حرف‌ها نیست. تو خسته‌ای و منصفانه نیست که حالا خبر‌های بد را بشنوی. و بعد سعی می‌کنید به طریقی خستگی او را رفع کنید؟

اگر شما و همسرتان دسته پاسخ‌های گروه دوم را می‌دهید آدم‌های همدلی هستید و اگر جواب‌های گروه اول را انتخاب می‌کنید زیاد نمی‌شود روی همدلی‌تان حساب کرد.

همدلی حالتی است که در آن فرد بتواند مسائل دیگران را حتی زمانی که در آن شرایط قرار ندارد، درک کند و برای نظریات و احساسات آنها ارزش و احترام قائل شود.

این نوع برخورد جلوی بسیاری از رفتارهای ناخوشایند را می‌گیرد و در خانواده حس مثبتی به وجود می‌آورد.

افراد خانواده‌ای که در آن همدلی وجود دارد هیچ‌گاه احساس تنهایی نمی‌کنند و رفتارهای متعادل‌تری دارند.

این نوع رفتار در تحکیم روابط همسران می‌تواند نقش مهمی داشته باشد.

آرامش روانی به نوبه خود قوه ادارک و قدرت تصمیم‌گیری فرد را افزایش می‌دهد و زمینه‌های اعتماد به نفس را در او افزایش می‌دهد.

حتی شما از طریق همدلی می‌آموزید که احساسات خود را بهتر بیان کنید و درک احساسات دیگران برای شما آسان‌تر می‌شود.

همدلی می‌تواند به شکل یک خصوصیت ذاتی، یک رفتار اکتسابی یا در اثر تجربه فردی به دست بیاید. یعنی هر چه افراد همدلی بیشتری را تجربه کرده باشند، احتمال واکنش رفتار فعالانه در آنها بیشتر خواهد بود.

معمولا دیده می‌شود که مردها درد دل‌هایشان را با هم و زنان با هم مطرح می‌کنند. یک نظریه حاکی از این است که افراد هم‌جنس با یکدیگر هم دلی بیشتری برقرار می‌کنند. زیرا طرز فکر آنها به هم نزدیک‌تر است.

انجمن علمی آموزشی مدرسین آموزش خانواده شهر تهران پیشنهاد می‌کند اگر هیچ یک از این زمینه‌ها را نیز نداشته باشید ممکن است با آموزش شناخت و درک احساسات خود و دیگران و تفسیر موقعیت‌ها، بتوانید رفتار همدلانه‌ای از خود نشان دهید.

اگر شما نیاز به همدلی و همدردی دارید باید در برابر افرادی که موجب دلسردی شما می‌شوند مقاومت کنید.

اگر دلتان می‌خواهد زندگی شیرین‌تر و همدلانه‌تری را تجربه کنید می‌توانید این حس را در خود تقویت کنید بدین ترتیب که به همسرتان فرصت دهید تا احساسات خود را بیان کند.

با احساسات خود نیز رو راست باشید. هرچه بیشتر نسبت به احساسات خودمان آگاهی داشته باشیم بهتر می‌توانیم احساسات دیگران را درک نماییم.

فراموش نکنید قرار نیست شما یک ماسک همدلی بر چهره بزنید بنابراین اگر این حس را به دست نیاورده‌اید تظاهر به همدلی نکنید زیرا به احساسات دیگران لطمه می‌زنید.

در درک همدلانه از حالات چهره و بدن طرف مقابل و استفاده از خاطرات و تجربیات مشابه برای درک بهتر موقعیت او بهره بگیرید.

قبل از این‌که برای یک موضوع به درگیری فکر کنید قبل از اقدام به هر عملی، لحظه‌ای هم که شده خود را به جای او قرار دهید و سعی کنید درک کنید چرا چنین عملی را مرتکب شده است.

همدلی با دستور دادن، قضاوت کردن، نصیحت کردن و سرزنش کردن و دلسوزی یا ترحم فرق دارد آنها را به حساب همدلی نگذارید.

به ارتباط عاطفی اعضای خانواده بیشتر توجه کنید.

هنگام همدلی، احساسات خود را شمرده بیان کنیم تا طرف مقابل احساس آرامش بیشتری داشته باشد.

به سخنان طرف مقابل کاملاً گوش داده و به او اطمینان دهید که سعی داریم مانند او به مشکل نگاه کنید.با برقراری روابط صمیمانه در خانواده، روحیه همدلی اعضای خانواده را تقویت کنید.

راه‌حل ارائه ندهیم چون طرف مقابل دلش می‌خواهد فقط ناراحتی خود را با کسی در میان بگذارد و از جانب او درک شود.

برای این‌که طرف مقابلتان مطمئن شود می‌تواند از پس مشکل خود بربیاید شروع به کم شمردن آن و بزرگ شمردن مشکلات خود نکنید و به او نگویید که شما که توانسته‌اید از پس آن برآیید پس او هم می‌تواند. این همدلی نیست.

ماندانا ملا‌علی