قاچاق سالانه 1.2 میلیون کودک در جهان

به گزارش ایسنا ، قاچاق کودکان یکی از مشکلات پیچیده جهانی تلقی شده و سالانه بیش از یک میلیون کودک در سراسر جهان توسط گروه‌ها و باندهای قاچاق انسان ربوده ‌شده و دور از خانواده و محل سکونت خود مورد انواع سوء استفاده‌ها قرار می‌گیرند.

براساس اعلام صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف)، قاچاق کودکان به معنای به خدمت گرفتن اجباری کودکان در سربازخانه‌ها، تبادل کودکان با غذا، دارو، مایحتاج روزانه و گماردن کودکان در کارهای نامشروع است. همچنین براساس نظر حقوقدانان بین‌اللملی، اکثر کودکان قاچاق شده، در کارهای فساد و فحشا مورد استفاده قرار گرفته و از آن‌ها به عنوان ابزار جنسی استفاده می‌شود. به عنوان مثال مبادله پایاپای کودکان که در آن خانواده‌هایی از طبقه پایین یا متوسط برای مقاصد جنسی فرزندانشان را با یکدیگرمبادله می‌کنند.

در گزارش یونیسف تاکید شده است که پرده برداشتن از انحرافات جنسی در رابطه با کودکان، کار بسیار دشواری است؛ زیرا غالبا افرادی در آن دخالت دارند که از رده‌های بالای اجتماعی، مدیران اقتصادی و سیاسی هستند که در شرایطی کاملا محرمانه دست به این کار می‌زند تا از منافع آن بهره‌برداری کنند.

در برخی مواقع نیز مشاهده شده که کودکانی که اکثرا زیر 10 سال سن دارند، با زور، تهدید و اجبار از خانواده‌هایشان جدا شده و برای گدایی یا ازدواج زودهنگام مورد استفاده قرار می‌گیرند.

همچنین براساس مصوبه سازمان بین‌اللملی کار و کنوانسون مقابله با قاچاق کودکان سازمان ملل که توسط مجمع عمومی سازمان ملل در کشورهای جهان لازم الاجراست، افرادی که زیر 18 سال سن دارند، جز رده سنی کودکان بوده و هرگونه سوءاستفاده جنسی و جسمی و قاچاق آن‌ها خلاف بوده و در صورت مشاهده و پیگیری قضیه از سوی مراجع قانونی، فرد یا افراد خاطی به اشد مجازات خواهند رسید.

براساس گزارش سالانه صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، به علت آن که کودکان جزو نیروهای کار بسیار ارزان و حتی مجانی محسوب شده و یا به راحتی مورد سوءاستفاده جنسی قرار می‌گیرند، تقاضا برای آن‌ها بسیار زیاد بوده و از این رو اکثر قاچاقچیان انسان به قاچاق کودکان به ویژه در مناطق محروم، توسعه نیافته و فقیر روی می‌آورند؛ چراکه این نوع قاچاق، سودآوری فراوانی برای باندهای مافیایی قاچاق انسان به همراه دارد.

این درحالیست که نمایندگان ارشد یونیسف در کشورهای مختلف جهان براین عقیده‌اند که اکثر کودکان و خانواده آن‌ها نسبت به خطرات قاچاق کودکانشان بی‌اطلاع بوده و اغلب تصور می‌کنند که کودکانشان در مناطق دیگر و در میان خانواده‌های بیگانه از موقعیت کاری و زندگی بهتری نسبت موقعیت کنونی برخوردار خواهند شد؛ از این رو اغلب با دستان خود کودکانشان را در ازای مبالغ بسیار کم و یا حتی مقداری غذا در اختیار باندهای قاچاق انسان قرار می‌دهند و آن‌ها را مبادله می‌کنند.

همچنین براساس مطالعات و تحقیقات صورت گرفته مشخص شد که قاچاق کودکان که توسط گروه‌های مافیایی صورت می‌گیرد، اکثرا به صورت مخفیانه انجام گرفته و در نهایت ماموران پلیس و انجمن‌های حفاظت از کودکان نمی‌توانند، سر نخی از کودکان ربوده شده، بیابند.

از طرفی باید به این نکته اشاره کرد که قاچاق کودکان، حق مسلم کودکان و نوجوانان را در زمینه بالندگی و رشد و تحصیل در میان خانه و خانواده و محل سکونت بومی، از آن‌ها گرفته و اکثر کودکان قاچاق شده با خطرات بسیار زیادی نظیر خشونت و سوء استفاده‌های جنسی روبرو هستند.

براساس اعلام نظر کارشناسان حقوقی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، سالانه یک هزار تا یک هزار و 500 نوزاد و کودک گوآتمالایی، توسط گروه‌های قاچاق انسان ربوده شده و در اختیار زوج‌های اروپایی و آمریکای شمالی قرار می گیرد. البته این نوع از قاچاق کودکان و نوزادان جنبه مثبت قضیه است؛ چراکه این کودکان به فرزند‌خواندگی پذیرفته شده و نسبت به کودکان دیگر از وضعیت مطلوب و مناسب‌تری برخودار هستند.

دختران جوان که اکثرا 13 ساله هستند از کشورهای آسیایی و اروپای شرقی به عنوان «نوعروسان» ربوده شده و قاچاق می‌شوند و به علت آن که بی‌دفاع و تنها هستند، به راحتی مورد سوءاستفاده و خشونت قرار می‌گیرند. در برخی از موارد نیز دیده شده که دلالان انسان، از طریق اینترنت دختران و کودکان را خریداری کرده و آن‌ها را در اختیار باندهای غیرقانونی دیگر قرار می‌دهند.

بر اساس گزارش یونیسف، اکثر کودکانی که از غرب و مرکز آفریقا قاچاق می‌شوند، برای کار در منازل، مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و زمین‌های زراعی مورد استفاده قرار گرفته و یا تحت بدترین شرایط از آن‌ها سوءاستفاده جنسی می‌شود. به علاوه 90 درصد کودکان قاچاق شده که به عنوان کارگران خانگی زیردست اربابان خود مشغول به کارند، دختران جوان هستند.

در این میان، کودکانی که از کشورهایی نظیر «توگو»، «مالی»، «بورکینافاسو» و «غنا» قاچاق می‌شوند، به عنوان نیروی کار در «نیجریه»، «ساحل عاج»، «کامرون» و «گابون» مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین مشاهده شده ‌است که برخی از کودکان آفریقایی برای کار یا امور دیگر به کشورهای حوزه خاورمیانه و اروپا قاچاق می‌شوند.

براساس آمارهای رسمی منتشر شده از سوی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، یکی از فعالیت‌های پرسود در قاچاق کودکان، استفاده جنسی از آن‌هاست؛ چراکه براساس رسوم غلط در برخی کشورها، برخی افراد گمان می‌کنند که داشتن ارتباط جنسی با یک «کودک باکره»، بیماری اچ.آی.وی آن‌ها را به طور کامل درمان می‌کند. ازاین رو، افرادی که به بیماری ایدز مبتلا هستند از هر طریقی و به هر قیمتی کودکان را مورد سوءاستفاده خود قرار داده و این کودکان بی‌گناه را به بیماری ایدز مبتلا می‌کنند.

در این میان، قاچاق کودکان به عنوان ابزاری انسانی در برخی از کشورهای جهان، به عنوان یک صنعت برای جذب گردشگر بدل شده ‌است، به طوری که بررسی‌ها نشان می‌دهد 30 تا 35 درصد از کودکانی که به عنوان گارگران جنسی فعالیت می‌کنند، در رده سنی 12 تا 17 سال بوده و اکثرا جزو بومیان جنوب‌شرق آسیا هستند.

همچنین در بررسی‌ها و آمارهای اداره رفاه و آژانس خدمات اجتماعی کشور مکزیک آمده‌ است که بیش از 16 هزار کودک در سواحل و مراکز فحشای مکزیک به انجام کارهای نامشروع گمارده شده و مکزیک بیشترین آمار فحشای کودکان را در خود دارد.

در این میان، بر طبق گزارشات موجود که از سوی نمایندگان صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در «لیتوانی» منتشر شده ‌است، مشخص شد که 20 تا 25 درصد کودکان این کشور در امور نامشروع فعالیت داشته و اکثر آن‌ها در سنین 10 تا 11 سالگی به سر می‌برند. علاوه براین، کودکان 10 تا 12 ساله نیز در خانه‌های فساد به کار گمارده شده و در تهیه فیلم‌های «پورنو» از آن‌ها استفاده می‌شود.