افتخار «مردها» در اروپا و آمریکا

قصه

خام (با بازی تونی‌جا)‌ کودکی و نوجوانی‌اش را در جنگل گذراند. او همراه پدرش در این محل زندگی کرد و بین یک مشت فیل بزرگ شد. او بیشتر از آدم‌ها، فیل‌ها را عضو خانواده خود می‌دانست و می‌داند. زمانی که فیل کهنسال خانواده او و یک بچه فیل کوچولو توسط جنایتکاران دزدیده می‌شوند، خام به جستجوی آنها می‌پردازد. او بزودی متوجه می‌شود حیوانات دزدیده شده به شهر سیدنی در استرالیا فرستاده شده‌اند.

خام به استرالیا سفر می‌کند و خیلی زود بچه فیل را در یک رستوران پیدا می‌کند. این رستوران متعلق به مادام رز (زینگ جینگ)‌ است که افکاری شیطانی دارد. این زن رهبر یکی از گروه‌های بین‌المللی مافیایی تایلندی تبار است که در سیدنی مشغول فعالیت‌های خرابکارانه خود است. خام با یک گروهبان تایلندی مقیم سیدنی به نام مارک (با بازی وونگکا ملائو)‌ آشنا می‌شود. او با کمک مارک، درگیر یک تئوری خطرناک می‌شود. هدف او نجات دادن حیوانات خودش است و هدف مارک دستگیرکردن عوامل جنایتکار است.

خام نبرد و مبارزه سخت و سنگینی را برای نجات جان حیوان کوچولوی خود از دست گنگسترها شروع می‌کند. اما مبارزه او چندان هم راحت نخواهد بود. وی برای این منظور مجبور می‌شود به عنوان یک بوکسور در یک مسابقه مهم شرکت کند. فیل‌ها حیوانات جذاب و بزرگ جثه‌ای هستند که برخلاف جثه عظیم خود طرفدار صلح هستند. با این حال آنها هم آماده نبرد هستند و هم عاملی برای شروع یک درگیری به شمار می‌روند. زمانی که دو تا از این حیوانات در جریان یک جشنواره ربوده می‌شوند، نبردی ناخواسته شروع می‌شود. حضور خام در یک سرزمین خارجی، بهانه‌ای برای خلق یک سری حوادث جذاب است که نتیجه‌اش ورود به یکی از بزرگترین درگیری‌های داخل استرالیاست. این درگیری‌ در نگاه اول چیز بزرگ و مهمی به نظر نمی‌آید، ولی خام کم‌کم متوجه می‌شود که قضیه به همین سادگی‌ها هم نیست.

نقد

یک فیلم پر زرق و برق و پرهیجان که تمام عناصر مربوط به جذابیت یک فیلم آسیای دور را در خود دارد. حادثه و هیجان در خدمت یک قصه جذاب و در عین حال سیاسی هم هست. سازندگان فیلم از جذابیت‌های مختلف تایلند و حتی سیدنی استفاده کرده‌اند تا یک ماجرای سرگرم‌کننده و ماجراجویانه را تعریف کنند. اکشن و حادثه‌پردازی فیلم خیلی خوب و در نهایت خودش است و بی‌دلیل نیست که بخش مهمی از آن اختصاص به صحنه‌های اکشن دارد.
تونی جا تمام فیلم را تحت‌الشعاع خود قرار داده و حضوری مسلط در کل فیلم دارد. او که متخصص هنرهای رزمی و کاراته است از این هنر نهایت استفاده را کرده است و مثل جکی چان صحنه‌های اکشن و سخت را هم خودش بازی کرده است. بازیگران مقابل او هم مثل خود تونی جا سرشار از هنرهای رزمی و کاراته‌کاری هستند. کارگردان فیلم در هر 10 دقیقه از قصه فیلم، فضایی خلق می‌کند که طی آن، تونی جا باید یک سری نبرد رزمی انجام دهد و برخی از این صحنه‌ها یادآور فیلم‌های بروس‌ لی هستند. تونی جا هم هیچ وقت علاقه شدید خود به این استاد سینمای رزمی و کاراته‌ای را پنهان نکرده است. حتی بسیاری از حرکات و اداهای رزمی او شبیه بروس لی در فیلم‌های دهه هفتادی‌اش هستند. رسانه‌های محلی تایلند می‌نویسند ساخت فیلم 2 سال طول کشید و بسیار بیشتر از زمان 97 دقیقه‌ای فیلم، گروه سازنده صحنه‌های زیادی را فیلمبرداری کردند که در اتاق تدوین از فیلم درآورده شدند. از مزایای فیلم یک سکانس نبرد یکپارچه و بدون قطع است که لقب طولانی‌ترین صحنه نبرد یک فیلم کل تاریخ سینما را گرفته که پشت سر هم و بدون هیچ کاتی، فیلمبرداری شده است.

امتیاز پخش بین‌المللی «اونگ‌بک 2» حتی قبل از شروع فیلمبرداری فروخته شد که این مساله حکایت از محبوبیت و موفقیت قسمت  اول (حداقل در بین کشورهای آسیای جنوب شرقی)‌ می‌کرد. این اولین فیلم تایلندی است که از چنین موقعیت خوبی بهره‌مند شده است. فیلم از 3 نفر به عنوان بازیگر مهمان در یک نقش کوتاه استفاده کرده است. پدر خود تونی جا، بدل جکی‌ چان و سک لوسو ستاره دنیای راک تایلند. نمایش عمومی فیلم با ناآرامی‌ها و درگیری‌های اخیر تایلند همراه شد، اما با وجود بحران سیاسی داخل کشور، استقبال مردم از فیلم عالی بود.
تحلیلگران اقتصادی سینما از این استقبال شگفت‌زده شدند و این در حالی بود که هیچ یک از آنها پیش‌بینی چنین استقبالی را نمی‌کردند. با آن که فیلم در آخرین روزهای سال جاری میلادی اکران عمومی شد، ولی به احتمال زیاد تبدیل به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های سال سینمای تایلند خواهد شد. (اگر لقب موفق‌ترین فیلم سال سینمای این کشور را نگیرد)‌ سازندگان فیلم این روزها خودشان را آماده می‌کنند تا تولید قسمت سوم فیلم را شروع کنند.
فیلمنامه این فیلم سریعا آماده شد و قرار است قسمت سوم تا قبل از پایان سال آینده میلادی روانه اکران عمومی شود.

کیکاووس زیاری