رویا در قصههای خود والدینش را جستوجو میکند
دختر جوانی که سال 1352 از سوی والدینش در یکی از بیمارستانهای تهران رها شده است، بیصبرانه در انتظار یافتن والدین خود است. غروب روز 10 اسفند سال 1352 زنی که برای وضع حمل در بیمارستان کامروا بستری شده بود، پس از چند ساعت دختری را به دنیا آورد.
وقتی جستجو برای یافتن والدین این نوزاد بینتیجه ماند، موضوع به مقام قضایی گزارش و این نوزاد پس از طی مراحل اداری تحویل بهزیستی شد.
35 سال انتظار
این دختر که رویا نام گرفته، در این سالها با ردپاهای خود در جستجوی والدین خویش است.
او که از یک بیماری مادرزادی رنج میبرد، هر روز چشم به در بهزیستی دوخته است و با آمدن هر تازه واردی، تصور میکند والدینش پس از سالها آمدهاند تا به رویا بگویند، آن روز اشتباه کردیم و ما نیز از فراق تو در رنج هستیم.
اما با رفتن تازه واردها، بار دیگر به رویاهایش پناه میبرد و به خود میگوید: شاید فردا بیایند...
رویا اکنون روزهای خود را با بیتابی سپری میکند و دلش میخواهد پس از سالها دوری، او نیز بتواند روزی تمام احساسات سرکوب شدهاش را با والدینش که هر شب در رویاهایش آنها را جستجو میکند، بازگو کند.
تصویر فوق متعلق به دوران کودکی رویاست، کسانی که از والدین او خبری دارند، اطلاعات خود را به مجتمع شهدای هفتتیر آسایشگاه خیریه شبانهروزی دختران در خیابان شریعتی ارائه کنند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
