موفقیت محققان در ساخت نسل جدید حسگرهای مغناطیسی‌

 مهم‌ترین ویژگی این روش جدید در نظر گرفته شده برای ساخت حسگرها این است که در ساختمان حسگرها از قطعات ماده نیم رسانای ایندیوم آنتی مونید که از خلوص بسیار بالایی برخوردار است، استفاده می‌شود.

 معمولا عملکرد حسگرهای مغناطیسی وابسته به یافتن چگونگی تغییر مسیر یک الکترون در یک میدان مغناطیسی است که حسگرهای مغناطیسی در دمای 100 درجه سانتی‌گراد این توانایی خود را از دست می‌دهند، در حالی که حسگرهای مغناطیسی جدید حتی بدون این که آسیب ببیند، می‌توانند در برابر افزایش دما مقاومت داشته باشند. 10 سال پیش محققان استفاده از موادی مانند سلفونید نقره و همچنین تلرونید نقره را مورد بررسی قرار دادند.

با توجه به این که در دمای معمولی اتاق، واکنش‌های مغناطیسی این مواد از بین می‌رود، بنابراین کاربرد آنها  در فناوری‌های مشابه نظیر ساخت حسگرها با محدودیت‌های بسیار زیادی مواجه خواهد شد؛ اما با خرد کردن ماده نیم‌رسانای انیدیوم آنتی مونید و ذوب آن می‌توان به آسانی مقاومت این نوع حسگرها در برابر افزایش دما را به میزان قابل توجهی افزایش داد. این فناوری، پدیده‌ای غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده درباره خواص و ویژگی‌های ماده است که سبب افزایش کاربرد آن در زمینه‌های مختلف خواهد شد. این یافته‌ها نظریه‌های مطرح شده درباره مواد مغناطیسی را که برگرفته از قوانین طبیعی فیزیک اتمی و همچنین قوانین فیزیک کوانتومی است را به روش‌های مختلف مورد تایید قرار می‌دهد و تنها تفاوت موجود در هر یک از این نظریه‌ها که سال‌ها پیش توسط دانشمندان ارائه شده بود، چگونگی عملکرد آنهاست. معمولا به مرحله عمل رساندن نظریه‌های علمی مستلزم پشت سر گذاشتن مراحل متعددی است که امکان دارد هر یک از آنها  سالیان سال به طول انجامد؛ اما باید این نکته را مورد توجه قرار دادکه هر یک از این مراحل، پیش‌زمینه عبور از مرحله‌ای دیگر است که حرکت به سمت هدف را هموار می‌سازد.