گذرگاهی ‌برای ‌ورود‌ به‌ دنیای ‌اطلاعات‌

این رایانه سرعت انجام محاسبات را افزایش می‌دهد و زمینه مناسبی را برای دستیابی به قابلیت‌ها و امکاناتی فراتر از توانایی‌های انسانی به وجود می‌آورد. به طور کلی رایانه‌های شخصی را می‌توان در دو گروه رایانه‌های شخصی سازگار با آی‌.بی.ام (IBM) و رایانه‌ها مکینتاش که مجهز به یک سیستم ریزرایانه‌ای ساخته شده توسط شرکت رایانه‌ای اپل (Apple) ‌هستند، مورد بررسی قرار داد. واحد پردازشگر مرکزی، حافظه‌ها، مادربورد، دیسک سخت و سیستم عامل از اجزای اصلی رایانه‌های شخصی هستند.

رایانه شخصی اغلب به رایانه‌های شخصی IBM اطلاق می‌شود. براین اساس رایانه‌های سازگار با رایانه‌های شخصی، می‌توانند برنامه‌های یک رایانه شخصی IBM را به اجرا در آورند. رایانه‌های رومیزی یکی از انواع رایانه‌های شخصی هستند. از زمان روشن کردن تا زمان خاموش کردن رایانه، مراحلی طی می‌شود.

به عبارت دیگر سیستم‌های ورودی و خروجی رایانه تست خودکار خودش را انجام می‌دهد تا عملکرد اجزای رایانه را مورد بررسی قرار دهد که به این عمل بوت کردن می‌گویند. تفاوت این دو گروه از رایانه‌های شخصی در چگونگی سازماندهی فایل‌ها، برنامه و دسترسی کاربر به اطلاعات ذخیره‌شده در رایانه است و به همین علت برای هریک از آنها برنامه‌های مجزایی طراحی شده است. رایانه‌های مکینتاش که با حروف اختصاری Mac شناسایی می‌شوند، رایانه‌هایی هستند که نخستین بار در سال 1948 توسط شرکت رایانه‌ای Apple به بازار عرضه شدند.

در این رایانه‌ها از یک رابط گرافیکی استفاده می‌شود که کاربرد آن برای کاربر بسیار آسان است. این رایانه مبتنی بر مجموعه‌ای از ریزپردازنده‌های 68 هزار موتورولاست. اگرچه ممکن است از نظر عملکرد تفاوت‌هایی بین این رایانه‌ها وجود داشته باشد، اما همه آنها حاوی ریزتراشه‌ها و مدارهایی هستند که نقش مهمی در ذخیره و پردازش اطلاعات دارند. واحد پردازشگر مرکزی یا CPU تراشه‌ای است که به عنوان مغز رایانه عمل می‌کند. این بخش از رایانه مسوولیت انجام محاسبات ریاضی برای راه‌اندازی برنامه‌های نصب شده و همچنین دریافت، ذخیره و ارسال داده‌ها را به عهده دارد.

قوی‌ترین واحدهای پردازشگر مرکزی قابلیت انجام بیش از یک میلیارد محاسبه در ثانیه را دارند. نقش رایانه‌های شخصی در تسهیل کارها سبب شده است امروزه استفاده از رایانه‌های شخصی همراه در مقایسه با گذشته به مراتب افزایش یابد. رایانه‌های شخصی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از قابلیت برقراری ارتباط و اتصال به دستگاه‌های دیگر مانند دوربین‌های دیجیتالی و همچنین رایانه‌های دستی کوچک (که به عنوان ذخیره‌کننده اطلاعات از آنها استفاده می‌شود)‌ نیز برخوردارند.