منجمان، آسمان ایران را از زاهدان رصد می‌کنند

مدیر علمی انجمن نجوم جمعیت مهبانگ زاهدان در این باره می‌گوید: برای میزبانی این رقابت‌ها استان‌های سمنان، فارس و سیستان و بلوچستان اعلام آمادگی کردند که در نتیجه براساس فعالیت‌های گسترده جمعیت منجمان مهبانگ زاهدان در چند سال اخیر میزبانی این دوره از رقابت‌ها را برعهده زاهدان گذاشته است.

پوریا پهلوان افزود: هدف از برگزاری این رقابت‌ها آشنایی مردم با آسمان شهر و آشنایی با اجرامی است که عبدالرحمان صوفی چهره برجسته تاریخ ستاره‌شناسی کشور داشته است.

وی با بیان این که عبدالرحمان صوفی در فاصله سال‌های 903 تا 986 میلادی می‌زیسته، گفت: نامگذاری این دوره رقابت‌ها نیز به نام این منجم بزرگ کشور است.

پهلوان بیان کرد: این رقابت‌ها از فردا بعدازظهر در روستای لادیز میرجاوه آغاز می‌شود و تا 7 صبح روز جمعه ادامه دارد.

مدیر علمی انجمن نجوم جمعیت مهبانگ زاهدان افزود: عبدالرحمان صوفی رازی در رصدخانه‌های زمان خود فعالیت می‌کرده است و کتاب مشهوری نیز در زمینه ثبت قدر، رنگ و موقعیت ستارگان نوشته است همچنین وی ستاره‌های زیادی را ثبت و رصد کرده است که این همان قسمتی است که ماراتن صوفی روی آن متمرکز کرده تا مردم را با اجرامی که صوفی کشف کرده آشنا کند.

وی خاطرنشان کرد: بازدید از شهر سوخته، کوه خواجه و دهانه غلامان نیز از دیگر برنامه‌های دومین رقابت صوفی ایران در سیستان و بلوچستان است.

در دومین رقابت صوفی از یکی از چهره‌های پیشکسوت حوزه نجوم ایران تجلیل می‌شود. دکتر خواجه‌پور که نقش ارزنده‌ای در ترویج نجوم و رشد نجوم آماتوری در کشورمان داشته در این همایش مورد تجلیل قرار می‌گیرد.

چهره‌های سرشناسی چون انوشه انصاری، مایک سیمونز رئیس انجمن منجمان بدون مرز برای این رقابت‌ها پیام فرستاده‌اند.

انوشه انصاری در پیام خود نوشته است: شاید دریافتن این مساله که دنیا به دور ما نمی‌گردد یکی از ژرف‌ترین دریافت‌های تاریخ بشر بود. نجوم به ما آموخت که ما ذره غباری گم شده در میان میلیون‌ها ستاره دیگر هستیم و با نشان دادن جای انسان در کهکشان بیکران، به ما درس تواضع و فروتنی آموخت. هیچ چیز به اندازه دیدن سیاره‌‌‌امان  زمین ‌  از فضا به انسان احساس تواضع نمی‌دهد. در طول تاریخ آنچه همیشه ثابت مانده این است که ما در آسمان به دنبال پاسخ‌هایمان می‌گردیم.

مایک سیمونز، رئیس انجمن منجمان بدون مرز نیز در پیام خود آورده است: تنها تعداد اندکی از مردمان در هر کشوری به تماشای گذر آنها می‌نشینند و پیام صلح آنها را می‌شنوند. زمانی که به تماشای ستاره‌هایی می‌نشینیم که در افقی دوردست غروب می‌کنند می‌دانیم که در همان حال آنها راه خود را از فراز بسیاری از کشورها ادامه می‌دهند. اما چگونه است که ما قادر نیستیم با دیدن چنین منظره‌ای سیاره کوچک  خود را به گونه‌ای دیگر ببینیم؟ ستاره‌ها دوستان دیگری نیز در هر جا دارند. ما می‌توانیم در کنار یکدیگر در تاریکی شب و در کنار دوستان ستاره‌ای خود بایستیم بدون آن که بدانیم که هستیم یا کجا هستیم. مهم تنها این است که ما دوستان مشترک ستاره‌هاییم.