سلامت حرفه‌ای در دامداران‌

انگل‌‌های مشترک‌

دامداری بخصوص در محیط‌های مرطوب خطر انتقال انگل‌هایی همچون کرم کدو و کرم‌ آسکاریس را دارد. انسان با خوردن تخم‌ انگل از طریق آب، سبزی آلوده یا تماس انسان با دام به بیماری مبتلا می‌شود. همچنین سگ‌ها به دلیل این که معمولا هیچ علامت مشخصه‌ای ندارند، می‌توانند به عنوان ناقل خاموش محسوب شوند و حتی تماس فرد دامدار با آن نیز می‌تواند منجر به انتقال بیماری شود.

توصیه می‌شود پیش از خوردن هر وعده غذا، دست‌ها را با یک مایع دستشویی قوی بخوبی شسته و همچنین از خوردن غذاهای خام جدا پرهیز شود. سبزیجات باید با محلول‌های مخصوص شستشو به طور کامل شستشو شوند.

تب مالت‌

تب مالت در حیوان به نام بیماری سقط جنین واگیر نامیده می‌شود و یکی از بیماری‌های عفونی قابل انتقال بین انسان و حیوان محسوب می‌شود که همیشه در کمین دامداران است. راه‌های سرایت این بیماری به 2 طریق است: 1)‌ از طریق تماس مستقیم فرد با خون، ترشحات واژن و ترشحات جنین حیوان آلوده 2   از طریق مصرف شیر و سایر فرآورده‌های لبنی حیوان آلوده. در کنار این دو راه یکی دیگر از راه‌های شایع انتقال‌ تب‌مالت انتقال تنفسی بیماری از طریق هوای آلوده آغل و اصطبل حیوان آلوده است. فرد بیمار با علائمی همچون تب‌های دوره‌ای و مزمن، کاهش وزن، دردهای استخوانی، سردرد، لاغری و ضعف عمومی شناسایی می‌شود.

عفونت‌های قارچی

آسپرژیلوز، درماتو فیتوزها و هستیوپلاسموز از جمله بیماری‌های شایع دیگری است که از طریق تماس دامدار با حیوان آلوده و حتی خاکی که با فضولات حیوان آلوده آغشته باشد، به فرد انتقال می یابد. حتی پشم و موی حیوان می‌تواند این بیماری‌ها را انتقال دهد. کچلی، عفونت‌های پوستی شدید، تب، خستگی و کم‌خونی از جمله علائم این بیماری‌ها محسوب می‌شوند. توصیه می‌شود دامدار برای اجتناب از این نوع بیماری‌ها، بهداشت فردی را در سطح بسیار عالی رعایت کند و همچنین از وسائل حفاظتی همچون ماسک و دستکش در محیط کار استفاده نماید.