... وقتی چراغ تئاتر هم خاموش می‌شود

خستگی بر تن همه ماند

محمود عزیزی که اجرای نمایش او 2 شب پیش در تالار اصلی تئاترشهر نیمه‌کاره ماند، درباره این اتفاق می‌گوید: بیش از یک ساعت از شروع نمایش نمی‌گذشت که قطع برق باعث توقف اجرا شد. با توجه به این که تئاترشهر دارای هیچ امکاناتی برای این مواقع نیست، مجبور شدیم تماشاگران را در تاریکی از سالن خارج کنیم و بازیگران، کار را نیمه‌کاره رها کنند. با این اتفاق، خستگی بر تن همه ماند.

وی که پیش از این، به دلیل عدم راه‌اندازی سیستم‌های تهویه و گرمای طاقت‌فرسای سالن اصلی از شرایط اجرای نمایش «بیژن و منیژه» گله کرده بود، تاکید می‌کند، چند سالی می‌شد که برق تئاترشهر قطع نمی‌شد و خبرها حاکی بود مدیران این مجموعه با مذاکره با مسوولان شرکت برق و گوشزد کردن خطرات ناشی از خاموش شدن یکباره تالارها، توانسته‌اند نظر آنها را به این موضوع جلب کنند که چنین اتفاقی ممکن است حتی خسارات جانی به دنبال داشته باشد.

هادی مرزبان هم در همین ارتباط گوشزد می‌کند: اگر خدای ناکرده، به دلیل قطع ناگهانی برق در یک تالار پرجمعیت حادثه‌ای رخ بدهد، جواب آن را چه کسی خواهد داد.

این کارگردان تئاتر با اشاره به بازسازی مناسب تماشاخانه سنگلج می‌افزاید: برخلاف سنگلج، بازسازی تئاترشهر به هیچ وجه خوب انجام نشد و این مجموعه همچنان با معایب و کمبودهای بی‌شماری بویژه در بخش تاسیسات و تجهیزات روبه‌روست.

وی ادامه می‌دهد: مدیران هنری باید بدانند با ارائه آمار و ارقام کارها درست نمی‌شود و مهم‌ترین وظیفه آنها این است که امکانات و شرایط مناسب از قبیل سالن‌های استاندارد را برای هنرمندان فراهم کنند.

اجرای نمایش زیر نور چراغ قوه‌

یکی از نمایش‌هایی که یکشنبه شب با قطع ناگهانی برق دچار مشکل شد، «یادگار زریران» با کارگردانی قطب‌الدین صادقی بود که با بردباری و علاقه تماشاگران، زیر نور چراغ قوه‌ها به اجرای خود ادامه داد. این کارگردان درباره این اتفاق می‌گوید: بعد از قطع برق، بازیگران اجرا را متوقف نکردند و تماشاگران با نور موبایل‌هایشان به طور موقت صحنه را کمی روشن کردند. بعد از آن هم مسوولان تعدادی چراغ قوه به سالن چهارسو آوردند و ما زیر نور آن به کار ادامه دادیم. صادقی در ادامه متذکر می‌شود: مدیریت یک مجموعه از تالارها، یعنی تامین شرایط اولیه‌ای که گروه‌ها بتوانند کار خود را به بهترین شکل ممکن انجام دهند. عدم آمادگی تئاترشهر در برابر چنین اتفاقاتی، نشان می‌دهد در اداره و تجهیز این مجموعه چندان خوب عمل نکرده‌ایم، چرا که آماده‌سازی و تجهیز سیستم‌های برق، تهویه و... مهم‌تر از چسباندن کاشی به دیوارهاست.

در به در دنبال ژنراتور

در واکنش به انتقادهای هنرمندان و تماشاگران، مهرداد رایانی مخصوص، مدیر مجموعه تئاترشهر می‌گوید: در حال حاضر این مجموعه سیستم برق اضطراری و ژنراتور ندارد، ولی تقاضای راه‌اندازی این سیستم را به دفتر طرح‌های عمرانی و مسوولان پروژه بازسازی تئاترشهر داده‌ایم که امیدواریم بسرعت به آن جواب داده شود.

وی اضافه می‌کند: چاله مخصوص نصب این سیستم کنده شده است، ولی پیگیری انجام مراحل اجرایی آن، به عهده مدیران پروژه بازسازی است. در حالی که رایانی از نصب ژنراتور در آینده خبر می‌دهد، قطب‌الدین صادقی از ژنراتوری یاد می‌کند که سال‌‌ها قبل در این مجموعه کار می‌کرده است. وی می‌گوید: تئاترشهر، ژنراتور مخصوصی داشت که آن را جمع کرده و در محل نصبش، تالار کوچکی جنب سالن قشقایی درست کردند که آن را هم چندی پیش تعطیل کردند. از سرنوشت آن ژنراتور قدیمی هم اطلاعی ندارم.  هادی مرزبان هم با اشاره به این اتفاق تاکید می‌کند: این که هر فضایی را به تالار تبدیل کنیم، هنر نیست. مهم این است که تالارهای مناسب و استاندارد بسازیم و آنها را بخوبی تجهیز کنیم.