اطلاع رسانی یا اطلاع فروشی؛

دست کم در یکصد سال گذشته ، ارتباط با بیگانگان در فرهنگ عامه مردم ایران ، رفتارهای قابل سرزنش وخفت بار بوده است .

کد خبر: ۱۷۶۰۶

این نگاه سنتی معمولا از آنجا ناشی می شود که ملت ما به خاطر ضربه هایی که از بیگانگان دیده ، هرگز نتوانسته به آنها اعتماد کند و در این رهگذر، البته حق هم داشته است . طبق این نگرش ، حتی کسانی که برای تحصیل و فعالیت های فرهنگی نیز با اتباع کشورهای دیگر ارتباط داشته اند، مظنون به جاسوسی بوده اند. آنچه در اظهارات مدعی العموم درباره متهمان پرونده نظرسنجی آمده ، نشان می دهد که به ارتباط با بیگانگان - ولو در پوشش فرهنگی و تبادل اطلاعات و...- باید با همان نگاه سنتی نگریست . گرچه روشهایی که بکار رفته ، روشهای نوین و پیشرفته بوده اند. واقعا اطلاعات مربوط به خلبانهای کشور یا مراکز نظامی یا نهادهای انقلابی به چه درد بیگانگان می خورد؛ آیا آنهامی خواسته اند آرشیو یا کتابخانه شان را تکمیل کنند؛ و یا در نظر داشته اند از خواندن آنها برای پر کردن اوقات فراغت شان استفاده کنند؛! ممکن است گفته شود بسیاری از اطلاعاتی که متهمان مزبور در اختیار بیگانگان قرار داده اند، اطلاعات آشکار بوده و همگان به راحتی توان دستیابی به آنها را داشته اند. اولا طبق اظهارات مدعی العموم ، چنین ادعایی منطبق با واقعیت نیست ، ثانیا همگان می دانند حتی اطلاعات آشکار را می توان چنان پردازش کرد که نتیجه ای مطلوب دشمن از آن فراهم آید. وانگهی ، وقتی بیگانگان این اطلاعات را از افرادی که به بخشی از حاکمیت متصل هستند دریافت می کنند، نسبت به آن اطمینان بیشتری حاصل می نمایند. متاسفانه آنچه اتفاق افتاده ، به هیچ روی قابل دفاع نیست و قضاوت افکار عمومی نسبت به آن نمی تواند مثبت باشد. گرچه بعید نیست برخی چهره ها و گروههای سیاسی به خاطر هم جناح بودن با برخی متهمان ، زشتی فروش اطلاعات به بیگانگان را فراموش کنند؛ اما عملا در راهی گام می نهند که دوستانشان گذاشته اند. قطعا ساحت بسیاری از چهره های سیاسی مرتبط با متهمان این پرونده از اتهامات مشابه پاک است ، اما حمایت از این متهمان ، ممکن است بدنامی آنها را هم سبب شود.