ساخت واکسن سل با نوعی نانوذره

به گزارش ایسنا، دکتر جلال الدین غنوی که صبح امروز در جمع خبرنگاران سخن می‌گفت با اشاره به نظریه جدیدی که در زمینه استفاده از نانوکریستال‌ها در مهندسی بافت ارائه کرده، اظهار کرد: در روند فعلی مهندسی در بافت آسیب دیده، داربستی در خارج بدن تهیه شده و عناصر نانوکریستالی بر روی آن قرار می‌گیرند و ما مجبور به پیوند و استفاده از ارگان‌های مصنوعی هستیم در حالی که در این طرح، ساختارهای نانوکریستالی در داخل بدن و کنار کلاژن تکامل یافته و ساخته می‌شوند و سلولهای بنیادی به راحتی در کنار این بسترها تکامل یافته و بافت بالغی را تولید می‌کنند که کاملا مشابه بافت‌هایی است که به صورت طبیعی در بدن تشکیل شده است.

داربست‌های نانوکریستالی 

وی خاطر نشان کرد: مزیت استفاده از این روش حذف نقاط جوشکاری در محل پیونده بوده و بافتی شبیه به بافت اولیه را ایجاد می‌کند و به دلیل تولید آن در داخل بدن از زیبایی ساختاری بهتری برخوردار است.

غنوی در ادامه با اشاره به این که نانوکریستال‌های 30 تا 60 نانومتری استفاده شده به راحتی توسط سلول‌های بنیادی شناسایی می‌شوند، تصریح کرد: این ساختار از کیتین میگو گرفته شده و برای ساخت بافت‌های غضروفی از روش شیمیایی و منحصر به فرد استفاده شده است.

محقق دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت: در مورد سلولهای کبد، مری، غضروف یا سلولهای استخوانی که تخریب شده‌اند، می‌توان با ایجاد آشیانه یا بستری برای رشد سلولهای جنینی نسبت به ترمیم آنها اقدام کرد به طوری که سلول‌های کبدی توانایی ژرنژین را دارند و می‌توانند در آن بافت تکامل پیدا کنند و بدین ترتیب می‌توان مثلا یک کبد مصنوعی را در کنار کبد طبیعی رشد داد.

غنوی در پاسخ به سوالی درباره امکان استفاده از این روش در ترمیم ضایعات نخاعی نیز گفت: در مورد نخاع هم می‌توان از این داربست‌ها استفاده کرد اما چون در نخاع، سلول‌های بنیادی مهاجر وجود ندارد، می‌توان در داخل این داربست‌ها همزمان آنها را انتقال داد.

وی عنوان کرد: در حال حاضر از روشهای دو گانه برای انجام این ترمیم استفاده می‌شود به طوری که بافت را در خارج از بدن تهیه کرده، رشد داده و سپس وارد بدن می‌کنند اما در این روش ابداعی بدون روشهای دو گانه یک داربست در کنار بستر قرار می‌گیرد و همزمان وارد بدن می‌شود و این بسترها به دلیل آن که تکاملشان همزمان با ساختار داربستی خودشان است، به راحتی سلول جذب، تکامل و رشد خود را در سلول‌های بنیادی با این بستر انجام می‌دهد .

افزایش قدرت جذب دارو به سلولهای هدف 

دکتر غنوی در ادامه اظهار کرد: در راستای این تحقیقات با ابداع نانو فنجان‌های کریستالی به روش جدیدی برای دارو رسانی و انتقال سایر مواد به سلول‌های هدف رسیده‌ایم. نانوفنجانهای کریستالی به صورتی طراحی شده‌اند که امکان طراحی ملکول‌ها بر روی قسمت ضخیم آن وجود دارد و به این ترتیب می‌تواند به صورتی قوی‌تر به ساختارهای دیگر نظیر سلولهای سرطانی و یا سایر ارگانهای هدف متصل شود.

وی خاطر نشان کرد: این نانو فنجان‌ها می‌توانند در داخل خون، ارگان هدف را پیدا کرده و داروها و ترکیبات غشای بیولوژیکی روی آن به داخل ارگان تزریق شود.

به گفته این محقق دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، این نانو فنجان‌ها بسیار پیشرفته‌تر از نانوکپسول‌های فعلی هستند.

وی در ادامه گفت: درمان سل هدف غایی قرن بیست و یکم بوده و متاسفانه داروهای معمول برای درمان سل با پیدایش مایکوباکتریوم‌هایی که به تمامی داروها مقاومند، مسیر خوبی را پیش روی ما نمی‌گذارند، اما در روش ابداعی با حمله به ساختار سل در داخل یا خارج از سلول می‌توان با سه مرحله نسبتا پیچیده باعث تخریب این سلول شد.

غنوی اضافه کرد: در این روش نوعی واکسن تنها با یک نوع نانوذره ساخته شد که این بسیار ایده آل بوده و با توجه به این که واکسن سل در حال حاضر به هر مایکو باکتریوم پاسخ نمی‌دهد با این واکسن اختصاصی می‌توان تمام ساختارهای ژنومی داخل مایکوباکتریوم را در اختیار سیستم ایمنی گذاشت و نتیجه مورد نظر را از سلول دریافت کرد.

وی در ادامه درباره روند اجرایی این طرح‌ها و مراحل بالینی تحقیقات خاطرنشان کرد: در حال حاضر دو بیمار برای استفاده از داربست نانو کریستالی اعلام آمادگی کرده‌اند که یکی از آنها غضروف تراشه‌اش تخریب شده، اما مخاط خوبی دارد و پس از کسب مجوز کمیته اخلاق پزشکی می‌توان از این روش برای افرادی که بدون خروج بافت بدن وی از جایگزین بافت کامل استفاده می‌کنیم بهره برد.

پژوهشگر مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: ساختارهای مورد نظر برای درمان سل نیز در محیط‌های آزمایشگاهی پاسخ‌های قابل توجهی داده و به زودی می‌توان از این روش نیز استفاده کرد.

وی افزود: در مورد طرح دارورسانی، هنوز نانو داروها با احتیاط مصرف می‌شوند و اگر مجوز اخلاق پزشکی استفاده از این روش در بیماران صعب‌العلاج سرطانی دریافت شود،‌ فکر می‌کنم هر سه این طرحها به همراه نای مصنوعی تا پایان سال جاری به نتیجه می‌رسد.