هنوز روی «اعیاد دینی» کار نشده است

خجسته در ادامه و در پاسخ به این پرسش که رسانه محصول دنیای مدرنیته است، این محصول همچون دیگر دستاوردهای مدرن الزامات خاص خود را دارد، مثل انسان محوری، نگاه سکولار و نگاه عقلانی مدرن اما برخی در این میان رسانه را به عنوان ابزار می‌نگرند ، نظر شما در مورد این دو نگاه چیست و این نگاه‌ها چه تاثیری در نسبت میان «دین» و «رسانه» می‌گذارند، گفت: یکی از بزرگانی که اتفاقا نگاه حکمی به مسائل دارند، در سال‌های اخیر توضیحاتی در مورد رسانه ارائه کردند که حاکی از نگاه ابزارگرایانه به آن بود. بنده به ایشان 3 تا از برنامه‌هایشان را معرفی کردم و گفتم که در این برنامه اگرچه هر 3 شما هستید، اما برای مخاطب سه معنای کاملا متفاوت ایجاد می‌کند. این معناها به ذات رسانه بازمی‌گردد و از این‌رو نمی‌توان نسبت به معنا و تولید آن در رسانه بی‌تفاوت بود.
ایشان لحظه‌ای اندیشه کرد و بعدها شنیدم که به این سخن توجه دارند. رسانه ذات تکنولوژیک دارد و باید به آن توجه کرد.

خجسته همچنین در پاسخ به این پرسش که دین چگونه از رسانه استفاده می‌کند، یا رسانه چگونه پیام‌های دین را منتقل می‌کند، گفت: من کارگزار رسانه هستم و رسانه به خودی خود که فعالیتی ندارد، بلکه به واسطه من است که فعالیت دارد. حالا ما که از رسانه بخواهیم استفاده کنیم، در هر امری برای آن تدبیر می‌کنیم. اصلا شما از دین خارج شوید و به بحث اطلاع‌رسانی بپردازید که به نظر می‌رسد که خنثی‌تر از آن وجود ندارد. در همین حوزه حتی اگر شما بدانید که در تلویزیون به دلیل ماهیتش تاثیر تصویر، خودش را بر مخاطب تحمیل می‌کند، اما رادیو آنچنان تعلیقش زیاد است که مخاطب تاثیر خود را بر رادیو تحمیل می‌کند، این تفاوت سبب می‌شود که کارگزار رادیو و تلویزیون با شناخت آنها بتواند برنامه‌های خود را در جهتی که می‌خواهد بسازد. یعنی مثلا در رادیو، کارگزار باید بکوشد بینامتن‌های مخاطب را کاهش دهد. یعنی خبر یک تصادف در رادیو و تلویزیون به دلیل ماهیت این دو رسانه، به گونه‌های متفاوتی بر مخاطب تاثیر می‌گذارند و کارگزار رسانه باید این ماهیت را بشناسد.

وی در پاسخ به این پرسش که رسانه در نمایش وجه دیندارانه چه نقشی دارد، گفت: مساله درواقع همین است. هنوز روی رسانه دینی کار نشده است.