محمود حکیمی : ادبیات داستانی دوره پهلوی تاریخ را تحریف می کرد

حکیمی در گفتگو با ایسنا افزود : مشکل دیگری که در زمینه ادبیات وجود داشت ، این بود که دستگاه های فرهنگی عصر پهلوی معمولا به آثاری که درباره ظلم های پادشاهان بودند، اجازه انتشار نمی داد، چون در آن زمان بر شاهنشاهی در ایران بسیار تاکید می شد و همچنین درباره داستان های ضداستعماری مسلمانان حساسیت زیادی به خرج می دادند و به این آثار اجازه انتشار نمی دادند.

حکیمی تاکید کرد: تا پیش از انقلاب مشروطیت ، بیشتر داستان های ادبی داستان های عشقی و جنسی بودند؛ ولی انقلاب مشروطیت همه چیز را در بخش های گوناگون و به تبع ادبیات دگرگون کرد و توجه عموم به مقالات «چرند و پرند» دهخدا ، شعرهای نسیم شمال ، ادیب الممالک ، فرخی یزدی و... جلب شد، اما این تغییر شگفت انگیز با آمدن رضاشاه متوقف شد و نه تنها ادبیات ، بلکه دیگر دستاوردهای مشروطیت با ظهور رضاشاه همه از دست رفت.

همچنین در زمان او، ادبیات چاپلوسی و تملق پدید آمده بود، البته این به معنای آن نیست که در آن زمان نویسندگان خوب نبودند، بعکس نویسندگان مستقلی بودند که برای آگاهی دادن به مردم تلاش می کردند.این نویسنده در پایان یادآور شد: خوشبختانه پس از انقلاب در حوزه های مختلف ادبیات ، آثاری عرضه شده که در آنها، اهداف انبیا و امامان (ع) که رهایی انسان از بردگی است مطرح شده در حالی که پیش از انقلاب ، امکان انتشار این گونه آثار نبود. ضمن این که ادبیات پس از انقلاب در تعلیم دادن مردم سهم بسزایی داشته است.