آنالیز فنی شکست ایران مقابل روسیه ؛ شمارش ضعف‌های تیم قلعه نویی

جام جم آنلاین – شکست دو بر صفر مقابل روسیه میتوانست قابل پیش بینی باشد اما نکته دیگر این است که حتی ضعف های فنی تیم ملی هم می توانست قابل پیش بینی باشد. در دیداری که ایران مقابل روسیه حتی در مالکیت توپ هم حرفی برای گفتن نداشت شکست دو بر صفر بار دیگر نشان داد برای جام ملت های آسیا نباید خیلی حساب و کتاب کنیم و شانس قهرمانی برای تیم در نظر بگیریم.
 
مالکیت: 67 به 33
الکساندر گولووین هر دو گل روسیه مقابل ایران را زد. ایران در این مسابقه مالکیت بسیار کمتری داشت و آمار 67 درصد مالکیت روسیه در برابر 33 درصد ایران ثبت شد. روس‌ها همچنین 12 شوت زدند که 5 شوت آنها در چارچوب بود. ایران 8 شوت داشت که تنها 3 شوت آن داخل چارچوب قرار گرفت.
 
آرایش تاکتیکی ایران و روسیه
ایران با آرایش 4-2-3-1 وارد زمین شد و سعید عزت‌اللهی و محمد قربانی در مرکز خط میانی قرار گرفتند. مهدی طارمی پشت سر سردار آزمون بازی می‌کرد و محمد محبی نیز در سمت چپ خط هجومی قرار داشت. روسیه با ساختار 4-3-3 بازی کرد و الکساندر گولووین و آلکسی باتراکوف در مرکز برنامه‌های هجومی این تیم قرار داشتند. مشکل ایران از جایی شروع شد که این آرایش روی کاغذ نتوانست در زمین به یک ساختار منسجم برای کنترل بازی تبدیل شود.
 
1-ایران مرکز زمین را به روسیه واگذار کرد
مهم‌ترین ضعف ایران در نیمه اول فاصله زیاد بین خط هافبک و خط حمله بود. عزت‌اللهی و قربانی در بسیاری از دقایق مجبور بودند عقب‌تر از حد معمول بازی کنند و همین مسئله باعث شد طارمی از دو هافبک مرکزی فاصله بگیرد.
آمار 663 پاس برای روسیه در برابر 317 پاس ایران اختلاف بسیار بزرگی را در کنترل جریان مسابقه ثبت کرده است.
وقتی تیمی با دو هافبک مرکزی مقابل حریفی قرار می‌گیرد که در مرکز
 
2-  پرس ایران سازمان مشخصی نداشت
ایران در مقاطعی تلاش کرد از بالا روسیه را تحت فشار قرار دهد اما پرس‌ها هماهنگ نبودند.
طارمی و آزمون نمی‌توانستند به تنهایی خط اول پرس را شکل دهند. وقتی مهاجمان جلو می‌رفتند هافبک‌ها همیشه به همان سرعت پشت سر آنها حرکت نمی‌کردند. در نتیجه روسیه با یک یا دو پاس می‌توانست خط اول فشار ایران را پشت سر بگذارد.
 
3- فاصله خطوط ایران زیاد بود
در بخش‌هایی از نیمه اول فاصله بین مدافعان و هافبک‌های ایران زیاد شد و این فاصله به روسیه اجازه داد بین خطوط صاحب توپ شود.
 
4- ایران در انتقال دفاعی آسیب‌پذیر بود
یکی از ضعف‌های قابل توجه ایران بعد از از دست دادن توپ دیده شد.
وقتی ایران توپ را از دست می‌داد بازگشت بازیکنان هجومی با سرعت کافی انجام نمی‌شد. در نتیجه روسیه فرصت داشت توپ را از میانه زمین به مناطق کناری و سپس به یک‌سوم هجومی منتقل کند.
 
5- دفاع کناری ایران تحت فشار قرار گرفت
روس‌ها با استفاده از عرض زمین تلاش کردند ساختار دفاعی ایران را باز کنند.
وقتی توپ به کناره‌ها منتقل می‌شد مدافع کناری ایران باید بین نزدیک شدن به صاحب توپ و حفظ فاصله با مدافع میانی تصمیم می‌گرفت. همین جابه‌جایی‌ها فضای بیشتری در اطراف محوطه جریمه ایجاد می‌کرد.
 
6- حمله ایران وابستگی زیادی به توپ‌های مستقیم داشت
ایران در بسیاری از دقایق برای رسیدن به خط حمله مجبور بود از پاس‌های مستقیم استفاده کند.
این روش زمانی جواب می‌دهد که مهاجم بتواند توپ اول را نگه دارد و بازیکنان خط دوم سریع به او اضافه شوند. مقابل روسیه چنین ارتباطی به اندازه کافی شکل نگرفت.
 
7-طارمی از جریان بازی هجومی فاصله گرفت
طارمی در این سیستم وظیفه مهمی داشت. او باید هم بین خطوط توپ می‌گرفت و هم ارتباط میان هافبک‌ها و آزمون را برقرار می‌کرد.
اما وقتی تیم تحت فشار قرار گرفت طارمی بیشتر مجبور شد برای دریافت توپ عقب بیاید. در نتیجه فاصله او با آزمون افزایش پیدا کرد.
 
8-ایران در ساخت حمله صبور نبود
وقتی روسیه مالکیت را در اختیار داشت ایران باید پس از بازپس‌گیری توپ چند پاس مطمئن برای خروج از فشار انجام می‌داد.
در عوض بسیاری از حملات ایران خیلی زود به پاس مستقیم یا ارسال ختم شد.
آمار کلی مسابقه نیز این تفاوت را تأیید می‌کند. ایران 317 پاس ثبت کرد و روسیه 663 پاس داشت. تعداد پاس‌های کامل روسیه 545 و ایران 192 بود.
 
9-  بعد از دریافت گل اول واکنش تاکتیکی کافی دیده نشد
روس‌ها در دقیقه 21 به گل رسیدند اما ایران تا پایان نیمه اول نتوانست ساختار بازی خود را اصلاح کند.
حتی در دقیقه 27 احسان حاج‌صفی به جای محمد محبی وارد زمین شد و ایران یک تغییر زودهنگام انجام داد. با این حال گل دوم روسیه در دقیقه 36 به ثمر رسید.
 
10-خط میانی ایران در خلق موقعیت کم‌اثر بود
عزت‌اللهی و قربانی بیشتر درگیر وظایف دفاعی بودند و نتوانستند ارتباط مناسبی با خط حمله ایجاد کنند.
این موضوع باعث شد طارمی برای دریافت توپ به عقب برگردد و آزمون نیز در بخش زیادی از بازی از جریان حمله خارج شود.
در آمار بازیکنان نیز حجم پاس‌های ایران در مقایسه با روس‌ها پایین بود. طارمی 18 پاس داشت و آزمون 14 پاس ثبت کرد.
 
11-مالکیت کم با حمله خطرناک هم همراه نشد
کمبود مالکیت زمانی قابل قبول است که تیم بتواند با ضدحمله‌های سریع موقعیت‌های جدی ایجاد کند.
ایران در این مسابقه 8 شوت داشت که 3 شوت آن در چارچوب بود. روسیه 12 شوت زد و 5 شوت در چارچوب داشت.
 
12- تعویض های بی فرجام
در شروع نیمه دوم سه تعویض برای ایران انجام شد و در دقیقه 66 نیز سه تعویض دیگر صورت گرفت. اما هیچ یک از این تعویض ها به درد نخورد.
 
13- خط حمله ایران ترمیم نشد
نکته مثبت ایران این بود که بعد از دو گل خورده دیگر اجازه نداد روسیه اختلاف را بیشتر کند.
اما مشکل دیگر این بود که ایران هم نتوانست برای جبران نتیجه فشار مستمر ایجاد کند. در واقع مشکلات خط حمله ترمیم نشد
 
14- ناتوانی در کنترل بازیکن خطرناک
وقتی یک بازیکن در یک مسابقه دوستانه دو گل می‌زند باید نحوه کنترل او بررسی شود.
گولووین در دقیقه 21 و 36 گل زد و روسیه در فاصله کوتاهی توانست برتری خود را به دو گل برساند اما قلعه نویی نتوانست برنامه ای برای کنترل او داشته باشد.
 
با این تیم در جام ملت ها؟!
با تیمی که اکنون قلعه نویی در اختیار دارد صحبت از قهرمانی در جام ملت های پیش رو بیشتر شبیه یک شوخی است. با چنین تفکراتی و با چنین سبک بازی این تیم حتی مقابل تیم های درجه دو آسیا هم حرفی برای گفتن نخواهد داشت.