دولت و مسئولان در نیمه‌ چله‌ پنجم

شاید اگر ما از همان لحظه‌ نخست غیبت صغری می‌دانستیم غیبت به‌معنای قطع ارتباط با امام نیست و گونه‌ای خاص و تربیتی از ارتباط سازنده‌ مردم با امام است، این بار دوری خودخواسته و خودساخته را برای ۱۱۸۸سال بر دوش نمی‌کشیدیم. در تمام طول این دوره نیز ارتباط با امام ممکن بود و لااقل می‌توانستیم با توقیعات و نقل تشرفات، همان کاری را بکنیم که امروز با پیام‌های تحول‌آفرین امام می‌کنیم. غیبت امام امروزمان در این صحنه‌ حساس، نشانه و راهی است برای درک معنای غیبت و گذراندن آن به‌سمت ظهور؛ همان‌طور که غیبت طراحی‌شده‌ بنیامین در آستانه‌ ظهور یوسف، بشارتی بود بر پایان غیبت او و راهنمایی برای یافتن گمشده‌ یعقوب در مصر.

اما در این چله‌ پنجم که ظاهرا باید نام تاب‌آوری را بر آن گذاشت، با نتیجه دادن مقاومت و وحدت مردم در صحنه و محکم شدن صحنه‌ نبرد در ابتدای چله، به‌ویژه با تثبیت فرماندهان و مسئولان جنگ روشن است دشمن این ‌بار تاب‌آوری مردم را که پیشتر در کنار خطای دستگاه محاسباتی مسئولان مورد تذکر امام واقع شده بود هدف گرفته است. مقابله با این کیفیت از حضور و نقش‌آفرینی، هم می‌تواند جنبه‌های خارجی نظامی و تبلیغاتی داشته باشد و هم متأسفانه جنبه‌های رسانه‌ای و سیاستی داخلی. در این خصوص دوم باید اشتباهات مسئولان و دولتمردان را هم اگرچه صِرف یک خطا باشد، در کنار مداخلات عوامل نفاق و نفوذ، در این دسته‌ مهم قرار داد. این بعد داخلی مقابله از آن جهت مهم بلکه مهم‌تر از بعد خارجی است که فراتر از تحریک افکار عمومی مشترک در هر دو بعد و بسیار مؤثرتر از تخریب نظامی زیرساخت‌ها، مستقیما به سیاست‌ها و اجرای سیاست‌های داخلی به‌ویژه در حوزه اداره اقتصاد و معیشت دسترسی دارد. در اینجاست که در کنار مسئولان دلسوز و پرتلاش در هر سه قوه، جریان نفوذ و جریان خطاکار می‌تواند خطری جدی برای تاب‌آوری مردم تلقی شود.

با این داده‌ها و تحلیل‌هاست که امام مردم در حمایت از حرکت ناب و آخرالزمانی آنان وارد صحنه شده و در این پیام، نه مردم که صرفا دولت را مخاطب قرار داده و از آنان و هر آن‌که در این راه و جایگاه با آنان همراه است، ضمن تشکر از زحمات قابل تقدیرشان خواسته‌اند به‌جد مراقب مواردی باشند. تنها مورد ذکر مردم در این پیام آنجاست که امام تلاش شش‌ماهه مردم را در جلوه‌های مختلف جهاد با دشمن، حضور در میادین، انسجام و همدلی و همراهی شایسته‌ خدمتگزاری مسئولان دانسته و این بدان معناست که مردم در آزمایش تاب‌آوری و وحدت تا بدینجا پیروز شده‌اند.
اما مهم‌ترین مورد در فهرست برنامه‌ها و اهداف دولت باز می‌گردد به تبیین و روایت قدرت و قوت ایران و مردم در برابر روایت ضعف که در چند روز اخیر بیان آن از سوی مسئولان موجب گله‌مندی و اعتراض مردم شده بود. قاطعانه اعلام می‌کنم ارتکاب هر آنچه به ضرر انسجام اجتماعی باشد ممنوع است. این فراز با جمله‌ تاریخی بنده به پایان و به اوج رسید و به‌نظر می‌رسد پس از این بهانه‌ها را برای ارتکاب موارد مشابه از مسئولان به‌طور کلی سلب نماید. مردم حتما چند موردی را که تاکنون از سوی رئیس‌جمهور و اطرافیان‌شان در خلاف این منع، اعم از بیان ضعف و کمبود، یا دلبستگی به تفاهم‌نامه و گفت‌وگو یا دوگانه‌سازی‌های موهوم مشاهده و منتشر شده است نادیده گرفته و از این پس به‌جد نظارت می‌کنند که دیگر تکرار نشود. دولتمردان نیز حتما توجه دارند که پایبندی مردم به اصولی‌ترین امور در این برهه یعنی وحدت کلمه و اتحاد مقدس، براساس پیام علی‌الاصول که حول محور امام جامعه شکل می‌گیرد و به‌هیچ‌وجه به‌معنای نادیده گرفتن خطاهای مسئولان و عدم نصیحت در مورد حاکمان نیست، که این خود عین و مجرای تحقق وحدت است. 

اما موارد دیگر این پیام مهم و تبیین آن مجالی دیگر می‌طلبد که از آن میان تنها ضروری می‌دانم به ضرورت توجه فراراهبردی به مسأله‌ فرهنگ، تعلیم و تربیت و توجه به اقشاری که منبع اشاعه‌ فرهنگ مثبت و سازنده می‌باشند اشاره نمایم و توضیح دهم که در اینجا برخلاف موارد فراخوان‌های قبلی برای پیوستن به بعثت مردم، معلمان، پرستاران و اطبایی که خود را وقف انجام وظیفه در نهادهای غیرخصوصی کرده‌اند و بانوان خانه‌دار در نگاه ایشان به شکل بنیادین بعثت یافته بوده و بایستی مجال برای ایفای نقش ایشان در تمدن آینده از سوی دولت اسلامی فراهم شود.