اشک های جاودانه شده شب حماسی لیون

جام جم آنلاین -  این دیدار بزرگ و تاریخی با نتیجه دو بر یک به سود ایران به پایان رسید.
در میان تمامی لحظات خاطره‌انگیز آن جام، دیدار تیم ملی ایران مقابل آمریکا در ورزشگاه «ژرلان» شهر لیون، نه فقط یک مسابقه فوتبال که «بازی قرن» برای ایرانیان لقب گرفت. در دقیقه ۴۰ این دیدار تاریخی زمانی که بازی با فشار همه‌جانبه بازیکنان ایران دنبال می‌شد مهدی مهدوی‌کیا از جناح راست با یک سانتر دقیق توپ را به محوطه جریمه آمریکا فرستاد. در حمید استیلی از میان انبوه پاهای مدافعان حریف و با پروازی بلند به هوا برخاست.
آن ضربه سر تماشایی استیلی فراتر از یک تکنیک ساده فوتبالی بود گویی تمام آرزوهای میلیون‌ها ایرانی در آن لحظه در پیشانی او و توپ خلاصه شده بود. توپ با قوسی تماشایی از دستان دروازه‌بان آمریکا عبور کرد و به تور دروازه بوسه زد تا استادیوم لیون به لرزه درآید. آن گل سرآغاز یکی از شیرین‌ترین پیروزی‌های تاریخ فوتبال ایران شد.
حمید استیلی بعدها در توصیف آن لحظات جادویی و احساسات پس از گل بارها صحبت کرده است. او درباره عکس شادی پس از گلش می گوید: «هر وقت این عکس را می‌بینم برایم تازگی دارد. به قول معروف با تمام قدرت فریاد می‌زنم و هر چی درونم هست را بیرون می‌ریزم. از کودکی آرزویم بود که در جام‌جهانی‌ بازی کنم و گل بزنم. مسابقات جام‌جهانی‌ ۷۸ آرژانتین را می‌دیدم و می‌گفتم آیا می‌شود؟ برایم یک رویا بود. من اصولاً گلزن نبودم ولی این رویا تبدیل به واقعیت شد. خدا را شکر می‌کنم. بعد از گل گریه کردم. حسی که داشتم را در صورتم می‌بینید. بعد از اینکه فیلم بازی را دیدم متوجه شدم چه گلی زدم و چه حرکاتی انجام دادم.»