هرگز انگلیس را به جنگ با ایران نمی‌کشانم

به گزارش جام‌جم‌آنلاین از خبرگزاری صدا و سیما، کی‌یر استارمر در جمع خبرنگاران گفت: اگر به توصیه احزاب دیگر گوش داده بودیم، اکنون در تقابل با ایران گرفتار بودیم و به جنگی کشانده شده بودیم که به نفع ما نیست. وی تصریح کرد: من هرگز چنین کاری نخواهم کرد

نخست‌وزیر انگلیس که پس از نتایج ضعیف حزب حاکم کارگر در انتخابات محلی با موج تازه‌ای از انتقاد‌ها در درون حزب روبه‌رو شده است، در سخنرانی امروز کوشید وجهه رهبری خود را ترمیم کند و ضمن پذیرش برخی کاستی‌ها، رقبای سیاسی را به اتخاذ مواضعی متهم کرد که به گفته او می‌توانست انگلیس را وارد جنگی برخلاف منافع ملی این کشور کند.

استارمر گفت: دولت او در شرایطی دشوار تصمیم گرفته است از کشیده شدن انگلیس به جنگ علیه ایران جلوگیری کند. وی افزود: دولت به‌جای ورود به درگیری نظامی، مسیر دیپلماسی، کاهش تنش و حفاظت از منافع انگلیس را دنبال کرده است.

او طی هفته‌های گذشته نیز چند بار تأکید کرده بود جنگ علیه ایران «جنگ انگلیس نیست» و لندن نباید به آن کشانده شود. او در نخستین واکنش‌ها به جنگ تجاوزکارانه علیه ایران تصریح کرد: این جنگ ما نیست. ما به این درگیری کشیده نخواهیم شد. این به نفع ملی ما نیست.

استارمر در همان موضع‌گیری، تأکید کرده بود که مؤثرترین راه برای کمک به کاهش فشار هزینه‌های زندگی در انگلیس، تلاش برای کاهش تنش در خاورمیانه است.

تجاوز نظامی مشترک رژیم‌های صهیونیستی و آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران از نهم اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد و پس از ۴۰ روز درگیری، با عقب‌نشینی واشنگتن و تل‌آویو به آتش‌بس منتهی شد. این آتش‌بس ابتدا در ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ با هدف فراهم شدن فرصت برای راهکار‌های دیپلماتیک برقرار شد و سپس اول اردیبهشت پس از ناکامی کاخ سفید در میدان دیپلماسی، به‌صورت یکجانبه و نامحدود از سوی رئیس‌جمهور آمریکا تمدید شد.

جمهوری اسلامی ایران در این جنگ تحمیلی، با استناد به حق ذاتی دفاع مشروع مندرج در ماده ۵۱ منشور ملل متحد، مواضع نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌ها و مراکز استقرار نیرو‌های آمریکایی در منطقه را هدف پاسخ‌های موشکی، پهپادی و هوایی دقیق قرار داد و تأکید کرد که هرگونه ادامه یا گسترش تجاوز با پاسخی شدیدتر و قاطع‌تر مواجه خواهد شد.

مقام‌های ایرانی همچنین اعلام کرده‌اند که پایان پایدار بحران تنها از مسیر توقف کامل تجاوز، رفع تهدید‌ها و حرکت در چارچوب راهکار‌های دیپلماتیک قابل تحقق است.