زنبور‌های سرخ خلیج فارس در انتظار نیرو‌های آمریکایی

به گزارش جام جم آنلاین، خبر بسیار تلخ بود و کوتاه؛ دریابان علیرضا تنگسیری به شهادت رسید. روز گذشته بود که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد دریابان پاسدار شهید علیرضا تنگسیری، که به دنبال ضربات سنگین که منجر به نابودی تاسیسات و زیرساخت‌های مهم دشمن و سقوط جنگنده آمریکایی شد، در حین ساماندهی و تقویت نیرو‌ها و تقویت سپر دفاعی جزایر و سواحل مورد استفاده دشمنان متجاوز قرار گرفته بود، بر اثر شدت جراحات به لقا الله پیوست.

شهید تنگسیری هم مثل بسیاری دیگر از فرماندهان عزیز جمهوری اسلامی ایران، شهید شد تا وجبی از خاک این کشور کم نشود؛ امروز جنگ رمضان وارد دومین ماه خود شده، جنگی که دونالد ترامپ به هیچ وجه تصور نمی‌کرد تا امروز به طول بینجامد؛ جنگی که قرار بود نهایتا یک هفته‌ای به پایان برسد؛ اما نه تنها به پایان نرسید؛ بلکه کلاف آن از دستان ترامپ و رفیقش خارج شد و امروز ایران است که تصمیم می‌گیرد این جنگ چه زمانی به پایان می‌رسد.

فرمانده دریا، در این یک ماه، به خوبی بر تنگه هرمز قفل زد؛ قفلی که با هیچ کلیدی باز نشده و نخواهد شد؛ تا جایی که ترامپ هم از شدت عصبانیت به هزیان‌گویی بیفتد. نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در زمان فرماندهی شهید تنگسیری، در زمینه آفندی بسیار بسیار تقویت شد و تقویت راهبرد تهاجم به دشمن در دستور کار این نیرو قرار گرفت.

یکی از همین راهبرد‌ها تقویت زنبور‌های دریایی در نیروی دریایی سپاه پاسداران بود. از شناور‌های تندروی نیروی دریایی سپاه در خلیج فارس به زنبور‌های سرخ تعبیر می‌شود که با تنوع یافتن سامانه‌های تجهیزشده بر روی آنها، حالا در اوج گزندگی برای دشمنان فرامنطقه‌ای هستند.

نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال ۱۳۶۴ با فرمان حضرت امام خمینی (ره) بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی به همراه نیروی هوایی تشکیل و به ساختار سپاه اضافه شد. این نیرو مولفه‌های قدرت بسیاری دارد که یکی از آنها شناور‌های تندرو یا قایق‌های تندرو هستند.

سپاه پاسداران فعالیتش در خلیج فارس را از اوایل دهه ۶۰ هجری شمسی و با چند شناور تشتی آغاز کرد، اما هیچ کس فکرش را نمی‌کرد که این نیرو بتواند با اتکا به الطاف خداوندی و در سایه تدابیر رهبر شهید انقلاب اسلامی، یک روز به کوهی از قدرت و صلابت بدل شود؛ کوهی که متجاوزی در دامنه آن به مشکل بخورد.

زنبور‌های سرخ خلیج فارس نه تنها خود در ذات خویش از قابلیت مهلک بودن برخوردارند؛ بلکه با هوشمندسازی شیوه‌های رزم آنها و نیز ایجاد قابلیت پشتیبانی بالگردی و پهپادی از آنان در میدان رزم، عملا به ابزاری چنان قوی و پرخطر بدل شده‌اند که قادرند هر مأموریتی را در کوتاه‌ترین زمان ممکن به انجام رسانده و به تعبیر فرمانده کل سپاه، هماوردی شرافتمندانه و پیروزمندانه‌ای را رقم زنند.

شناور‌های تندرو در حین دفاع مقدس بخشی از راهبرد‌های نظامی نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران بودند و آن زمان فقط به تیربار مجهز بودند، مگر اینکه در مواقع خاصی به مینی کاتیوشا نیز تجهیز می‌شدند؛ البته نیرو‌های پیاده سوار بر این شناور‌ها نیز می‌توانستند تسلیحاتی مانند RPG ۷ هم با خود داشته باشند تا در صورت نیاز علیه دشمنان استفاده کنند.

ایران سریع‌ترین شناور‌های تندرو نظامی دنیا را در اختیار دارد؛ سرعت برخی انواع قایق‌های ایرانی به ۹۰ نات معادل ۱۶۶ کیلومتر بر ساعت هم رسیده است؛ برای مقایسه می‌توان نسل جدید شناور‌های تندرو ارتش آمریکا را مثال زد که بیشینه سرعتش ۸۵ کیلومتر بر ساعت است. درحالی‌که اغلب شناور‌های تندرو در جهان سرعتی بین ۶۰ تا ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت دارند.

سرعت بالای شناور‌های تندرو ایران باعث شده تا در سال‌های اخیر به «زنبور‌های سرخ» معروف شوند؛ کوچک، سریع و زیاد با نیش گزنده و مرگ‌آوربرای دشمن. با پایان دفاع مقدس، صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران دو هدف مهم را در دستور کار قرار دادند؛ نوسازی و بازسازی ناوگان موجود و طراحی ناوگان جدید. صنایع دریایی وزارت دفاع طراحی و تولید این شناور‌ها را در دستور کار قرار داد و توانست تجهیزات متنوعی را در حوزه دریایی طراحی کرده و بسازد. 

شناور‌های تندرو یکی از تجهیزات و تسلیحات جدیدی است که در دستور کار طراحی و ساخت در نیرو‌های مسلح قرار گرفت و چندین نمونه موفق از آنها پس از ساخت وارد عرصه تجهیزاتی شد. شناور‌های ذوالفقار، سراج، یامهدی (عج)، باور و آذرخش جزو دستاورد‌های شاخص در این حوزه هستند که در ادامه با آنها آشنا می‌شویم.

شناور تندروی آذرخش جزو دستاورد‌های صنایع دریایی وزارت دفاع است که در رده شناور‌های دوبدنه قرار می‌گیرد. آذرخش ایرانی این امکان را دارد تا با استفاده از تسلیحات مختلف از جمله سلاح‌های سبک ضد کشتی تجهیز شود. 

این شناور تندرو با ۲۳ متر طول، ۴ متر پهنای بدنه و یک متر ارتفاع ستون‌های آن قادر است تا ۲۰ تُن بارگیری شود. آذرخش برای رانش از دو موتور دیزلی متصل به دو محور شفت بهره می‌برد که قادر است این شناور را به سرعت حدود ۵۰ گره دریایی (۹۳ کیلومتر در ساعت) برساند.

شناور تندروی ذوالفقار دیگر شناور موشک‌انداز ساخت صنایع دریایی وزارت دفاع است که با نقش یک شناور گشت دریایی و تهاجمی طراحی و ساخته شده است. ایده اصلی طراحی شناور ذوالفقار براساس ایده حمله سریع به کشتی‌های دشمن طراحی و به همین دلیل، موشک‌های ضد کشتی میان‌برد و سامانه راداری دریایی بر روی آن نصب شد. 

شناور تهاجمی ذوالفقار با ۱۶ متر طول، ۴ متر پهنای بدنه و ارتفاع یک متری ستون‌های خود ظرفیت بارگیری ۱۴ تُن را در اختیار دارد. موتور دیزلی این شناور می‌تواند سرعت ۵۲ گره دریایی (۹۷ کیلومتر بر ساعت) را برای ذوالفقار به ارمغان بیاورد که دست این شناور را برای اجرای عملیات‌ها را تا برد ۵۷۶ کیلومتری فراهم می‌کند.

در حوزه تسلیحات، شناور ذوالفقار به دو تیربار ۱۲/۷ میلی‌متری در عقب و جلو، موشک کوثر با برد ۲۵ کیلومتر و به تازگی نیز به کنیستر اژدرافکن نیز مجهز شده است. نوع اژدرافکن و دوزیست شناور تندرو ذوالفقار نیز طراحی و تولید شده است که ویژگی خاص این قایق این است که هم قابلیت حرکت بر روی آب و هم حرکت به مدت ۵ دقیقه در زیر آب را دارد که هم از خطر رادار و هم از خطر موشک‌های دشمن در امان باشد.

شناور بدون سرنشین و کنترل از راه دور یا مهدی (عج) یکی‌دیگر از شناور‌های بومی ساخت صنایع دفاعی کشورمان است. بزر‌گ‌ترین مزیت این شناور بدنه کامپوزیتی آن است که مانع از شناسایی آن توسط رادار‌های دشمن می‌شود. طرح بدنه شناور یامهدی (عج) برگرفته از قایق‌های باسرنشین دونفره گشتی است که به کاتاماران معروف هستند که قابلیت حرکت سریع در آب‌های مواج را دارند.

شناور پرنده دیگر دستاورد صنایع دریایی در حوزه شناور‌های تندرو دوزیست چندمنظوره است که در چندین نسل طراحی و تولید شده است. مزیت اصلی این شناور‌ها دارا بودن قابلیت نشستن و بلند شدن از روی آب در مناطق عملیاتی است و با طراحی خاص خود از پدیده اثرسطحی استفاده کرده که نتیجه آن افزایش قابلیت‌های عملیاتی است.

دیگر مزیت شناور‌های پرنده باور استفاده از آنها در هر منطقه‌ای از دریا است به نحوی که در صورت لزوم قادر به فرود در هر منطقه‌ای و پنهان‌ساختن خود در عوارض ساحلی هستند. قدمت فناوری شناور‌های پرنده به دوران پس از جنگ جهانی دوم باز می‌گردد و نخستین نمونه‌های آن ساخت اتحاد جماهیر شوروی سابق است؛ در یک کلام می‌توان گفت؛ شناور پرنده یک هواپیما نیست بلکه شناور یا قایقی است که به آن قابلیت پرواز با استفاده از یک پدیده فیزیکی ساده را داده‌اند.

سال گذشته بود که رسما اعلام شد شناور حیدر ۱۱۰ نیروی دریایی سپاه پاسداران با سرعت ۱۱۰ نات، رونمایی شد که قابلیت شلیک موشک‌های کروز را دارد. با توجه به سرعت و تسلیحات پیشرفته، شناور حیدر ۱۱۰ می‌تواند در عملیات‌های تهاجمی علیه ناو‌های دشمن و همچنین در حملات سریع در سواحل و بنادر استفاده شود.

این شناور می‌تواند به عنوان پشتیبان برای نیرو‌های ویژه دریایی عمل کند و در عملیات‌های نفوذی و شناسایی به کار گرفته شود. با قابلیت‌های بالا، این شناور می‌تواند به عنوان بخشی از نیروی دریایی سپاه، حفاظت از آب‌های سرزمینی ایران را بر عهده گیرد.

شناور حیدر ۱۱۰ به عنوان یک قایق تندرو و جنگی، نمادی از توانمندی‌های نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. سرعت بالا و تسلیحات پیشرفته آن، این شناور را برای انجام مأموریت‌های مختلف نظامی و دفاعی مناسب می‌سازد. با توجه به تحولات اخیر در حوزه نظامی، اهمیت چنین شناور‌هایی در حفظ امنیت ملی و منافع کشور بیشتر نمایان می‌شود.