«بهار شیراز» برای لبخندی با تامل و طمأنینه

به گزارش جام‌جم‌آنلاین از روابط عمومی رسانه ملی، کارکرد رسانه‌ای سریال «بهار شیراز» را که این شب‌ها روی آنتن شبکه دو سیما قرار دارد، می‌توان در این راستا ارزیابی کرد و در نمره‌دهی به میزان توانایی‌اش در برقراری ارتباط با جامعه مخاطبان هدف لحاظ نمود.

این سریال که به نویسندگی و کارگردانی حسن وارسته و با نقش‌آفرینی بازیگرانی همچون قربان نجفی، سودابه بیضائی، مجتبی فلاحی، نسرین نکیسا، مازیار مهرگان، سارا رشیدی، ناهید استواری، آیسا عاشوریان، واله داودنژاد، سام نوری و میثاق جمشیدی هر شب حوالی ساعت ۲۱ و ۱۵ دقیقه از طریق امواج شبکه دو مهمان خانه‌ها می‌شود، راوی خرده قصه‌هایی است که حول‌وحوش «نادر معدل»، همسرش «پوران نظافت» و فرزندان و اطرافیانشان رخ می‌دهد، آن‌هم برآمده از مناسبات عادی و روزمرگی‌های معمول زندگی. قصه‌ها و روایت‌هایی که البته با قلم حسن وارسته در مقام فیلم‌نامه‌نویسی با کارنامه‌ای قابل‌اعتنا در نگارش سریال‌های کمدی، رنگ‌ولعاب طنز هم به خود گرفته و عیار جذابیتش بالاتر رفته است. 

نکته قابل مداقه اینکه، در روزگاری که خنداندن مخاطب دشوار شده است، سریال «بهار شیراز» قراری با خود ندارد که بیننده‌اش را به هر قیمتی بخنداند و به هر چیزی بیاویزد تا مگر خنده‌ای از او بگیرد. «بهار شیراز» یک مجموعه نمایشی ساده و بی‌ادعا، اما شریف است که ملاک جذابیت خود را بر روی عناصر دیگری بنا کرده است. به طور مشخص، این سریال تجربه‌ای از تنفس در یک زیست‌بوم جذاب شاعرانه و عاشقانه را در پیش روی مخاطب خود قرار می‌دهد که بی‌گفت‌و‌گو برای طیف وسیعی از مخاطبان تلویزیون که نگاهی جدی‌تر به زندگی دارند می‌تواند جالب و دلخواسته باشد. 

گاهی یک سریال تلویزیونی نه‌فقط با کمدی‌اش، چه از نوع کلامی و چه موقعیت، که با عوامل دیگری مانند صمیمیت کاراکتر‌ها و گوش‌نوازی دیالوگ‌هایش قادر است حال مخاطب را خوب کند و لبخند رضایت را بر لبانش بنشاند. به رفتار عاشقانه «نادر معدل» در مواجهه با همسرش «پوران نظافت» دقت کنید و به دیالوگ‌های شاعرانه آمیخته به شعر و مثل و متل برای دلبری و دلجویی از یار دیرینه‌اش. همه اینها علاوه بر این‌که می‌تواند جلب نظر مخاطب را سبب شود، این قابلیت را نیز دارد که بازتاب‌دهنده گوشه‌ای از سبک زندگی ایرانی‌اسلامی‌باشد؛ سبکی که تبیین و تشریحش سال‌هاست در دستور کار رسانه ملی در برنامه‌سازی و از جمله تولید آثار نمایشی قرار دارد. 

سبک زندگی ایرانی‌اسلامی که فقط در نشان دادن اعضای یک خانواده در خانه‌ای قدیمی با حوض و درخت و تخت خلاصه نمی‌شود و بی‌گمان، شامل ابعادی وسیع‌تر و گسترده‌تر می‌شود. نحوه رفتار با همسر، حفظ احترام متقابل و برقراری ارتباط کلامی زیبا و گوش‌نواز و دل‌نواز هم بخشی از سبک زندگی ایرانی‌اسلامی است که بزرگان دین و اخلاق نیز بسیار تأکید کرده‌اند بر حفظ حرمت همسر و محبت و نوازش به‌ویژه در سال‌های میان‌سالی و آنجا که بچه‌ها در شرف رفتن به دنبال سرنوشت خود هستند و در نهایت، زن و شوهر برای هم می‌مانند. رفتار توأم با احترام و محبت «نادر معدل» و «پوران نظافت» و عاشقانه‌هایشان می‌تواند نوعی فرهنگ‌سازی در پیوند با سبک زندگی ایرانی‌اسلامی باشد. 

قرار نیست هر سریالی که عنوان کمدی را با خود یدک می‌کشد لزوماً باعث شلیک خنده مخاطب شود که کارکرد‌های جذاب دیگری را هم برای این نوع آثار نمایشی می‌توان قائل شد؛ کارکرد‌هایی که به نظر می‌رسد مجموعه نمایشی «بهار شیراز» بر آنها تمرکز کرده و تا حدود زیادی هم موفق بوده است.