کودکان آفریقایی در حسرت رفتن به مدرسه

کودکان آفریقایی آرزوهای برآورده نشده زیادی دارند. داشتن سرپناه ، بازگشت صلح به کشورهایشان ، رهایی از زندگی فقیرانه ، داشتن شکمی سیر و موارد دیگری که

کد خبر: ۱۵۲۶۹۷

برای بسیاری از کودکان در دیگر قاره های جهان ، از معمولی ترین ملزومات زندگی است ، اما برای کودکان آفریقایی آرزوهای بسیار بزرگی محسوب می شوند.
کودکانی که در کشورهای آفریقایی متولد می شوند به رغم آن که سرزمین شان از منابع طبیعی زیادی برخوردار است ، همواره در فقر و فلاکت زندگی می کنند. دوستان ، والدین و اجداد آنها نیز به همین صورت زندگی کرده و می کنند و معلوم نیست که آنها تا کی محکوم به زندگی در چنین شرایطی هستند؛ اما در میان تمام آرزوهایی که کودکان آفریقایی شاید به خیالی بودن آنها عادت کرده اند، یک آرزو همچنان در آنها زنده است : امید به تحصیل .رفتن به مدرسه ، آخرین چیز در ذهن پاسکال و انچوکا بود، وقتی که او و برادر کوچکترش سوار بر اتوبوسی شدند که آنها را به صدها کیلومتر آن طرف تر از خانه محقری که در آن مادر الکلی و عصبانی شان زندگی می کرد، می برد. پاسکال که تنها 13سال داشت ، دیگر امیدی به رفتن به مدرسه نداشت . مادرش به او و برادر کوچکترش هیچ وقت غذای خوبی نداده و هیچ وقت آنها را به مدرسه نبرده بود. او در جستجوی کار به شهر ساحلی «مامباسا» رفت ولی کاری پیدا نکرد و حالا شبها در خیابان های «نایروبی» پایتخت کنیا می خوابد. کمتر از یک سال بعد، پاسکال و «لنجو» برادر 10ساله او را از خیابان ها جمع کردند و آنها را از طریق یک برنامه رایگان در نایروبی برای کودکان فقیری که حتی استطاعت تهیه یک وعده غذای ارزان قیمت را نیز نداشتند، به کلاس درس فرستادند. آنها تنها 2تن از میلیون ها کودکی هستند که برای عبور از موانع بسیاری که در فقیرترین قاره جهان بر سر راه مدرسه رفتن وجود دارد، برای شرکت در کلاس درس دست و پا می زنند.براساس آماری که از سوی سازمان ملل متحد تهیه شده ، تقریبا نیمی از 46میلیون کودکی که در آفریقا زندگی می کنند، حتی برای یک بار پایشان را به کلاس درس نگذاشته اند. در حال حاضر با تلاش تعدادی از کشورهای آفریقایی برای حذف هزینه تحصیل از مدارس عمومی ، امیدواری هایی در خصوص رفتن کودکان به مدارس به وجود آمده ، ولی والدین کودکان به علت فقر شدید حتی هزینه تهیه یونیفورم برای حضور در مدارس را ندارند و به همین دلیل کودکان همچنان از تحصیل باز مانده اند.به گزارش آسوشیتدپرس ، عواقب ناشی از محروم بودن مردم آفریقا از کمترین آموزش ها بسیار وحشتناک هستند، بخصوص برای قاره ای که با آماری کمتر از 60درصد میزان باسوادی ، بشدت به سرمایه گذاری خارجی نیاز دارد. پاسکال برای سیر کردن شکم خود و برادرش شروع به سپوری و جمع کردن آهن قراضه برای فروش کرد و لنجو برادر کوچک او آنقدر گرسنه و ضعیف می شد که نمی توانست کاری انجام دهد. آنها قبل از رفتن به مدرسه ، اگر ضایعات آهن جمع آوری نمی کردند، باید گرسنه به خواب می رفتند.بخت و اقبال آنها هنگامی تغییر کرد که یک مددکار اجتماعی مسوول کودکان خیابانی به این دو برادر درباره مدارسی گفت که در آنها، خبری از یونیفورم ، کفش و هزینه تحصیل نبود؛ اولین چیزی که پاسکال از مددکار مذکور پرسید، این بود که آیا در آنجا به آنها غذا نیز می دهند؛ پاسخ به این سوال ، بله بود و آنها هر روز در یکی از محلات کثیف و پرجمعیت حومه نایروبی درس می خواندند. دیوارهای سنگی مدرسه ای که پاسکال و برادرش در آنجا درس می خواندند در حال خراب شدن بود ولی به نظر آنها، این مدرسه که تنها یک لامپ داشت و ظهرها نیز به او و برادرش در آنجا ناهار می دادند، از زندگی و خوابیدن در خیابان ها، خیلی بهتر بود.پاسکال گفت : حالا که به مدرسه می روم ، امید به زندگی بهتری را احساس می کنم . هر چند او همچنان در خیابان می خوابید و همچنان آهن قراضه جمع می کرد و می فروخت ، ولی معتقد بود حالا بهتر می توانست مراقب برادر کوچکترش باشد. مدارسی که او و دیگر همنوعانش در آن درس می خوانند، غیررسمی اند و دانش آموزان با سطوح و سنین مختلفی در آن شرکت می کنند که این مساله باعث می شود آنها نتوانند براحتی به مدارج بالاتر راه یابند. ولی آنها در این مدارس ، خواندن و نوشتن پایه را یاد می گیرند و درسهایی نیز در مورد ایدز می خوانند. فرانسیس کارا، رئیس آموزش موسسه مددکاری Undugu در این خصوص می گوید: چنین مدارس جایگزینی برای آموزش کودکان آفریقایی بسیار ضروری هستند، بخصوص برای کودکانی که به حال خود رها شده اند، به دارو معتاد شده اند یا والدین شان را بر اثر بیماری ایدز یا دیگر بیماری ها از دست داده اند. کنیا، مالاوی ، موزامبیک ، تانزانیا، اتیوپی و غنا تعدادی از کشورهای آفریقایی هستند که هزینه تحصیل کودکان در مدارس را لغو کرده اند. آقای کارا با اشاره به این که چنین کاری به معنای وارد آمدن فشارهایی جدید به دولتهایی است که در حال حاضر از کمبود معلم ، کلاس درس و امکانات رنج می برند، می گوید: در این کشورها حتی جزئی ترین هزینه برای تهیه کتاب و روپوش مدارس می تواند به معنای افت شدید ثبت نام باشد. او می گوید: هر چند که دولت تحصیل را مجانی اعلام کرده ، ولی حقیقت چیز دیگری است .در کنیا، مدارس ابتدایی مجانی هستند و کیباکی ، رئیس جمهور این کشور اعلام کرده که حتی شهریه 50دلاری مدارس راهنمایی را که 3بار در طول سال باید پرداخت شود نیز لغو خواهد کرد. با این حال ، دیوید سیله از وزارت آموزش و پرورش در این خصوص می گوید: فهرست بی پایان هزینه هایی که تحت نامی غیر از شهریه از دانش آموزان گرفته می شود، مانع از رشد و پیشرفت کودکان در این کشور شده است . او می گوید: 60هزار نفر از دانش آموزانی که برای تحصیل در مدارس راهنمایی پذیرفته شده بودند، نتوانستند تحصیل کنند؛ زیرا قادر نبودند از هزینه های رفت وآمد، کنفرانس معلمان و ساخت استخر برای مدارس برآیند.اوگاندا نیز از کشورهایی است که در آنجا تحصیل مجانی است ؛ اما بنا بر آمار وزارت آموزش و پرورش این کشور، کمتر از نیمی از دانش آموزان در اوگاندا، موفق به تکمیل تحصیلات دوران راهنمایی می شوند؛ زیرا مجبورند برای هر ترم هزینه ای بالغ بر 100دلار بپردازند. این در حالی است که میانگین درآمد سالانه مردم در این کشور، 300دلار است . به همین منظور، اوگاندا برنامه محدودی را برای تحصیل مجانی دانش آموزان در مناطق روستایی شروع کرده ؛ ولی به دلیل کمی بودجه اقدام به برگزاری آزمونی برای دانش آموزان در سطوح مختلف کرد که تنها 234هزار دانش آموز را در جریان آن پذیرفت . با این حال ، مقامات می گویند که درخواست معلمان از دانش آموزان برای پرداخت تنها یک دلار برای کمک به معلمان سبب بروز مشکلاتی برای بسیاری از دانش آموزان در این طرح شد. در همین خصوص زوبایری باکاری ، مامور نظارت بر اجرای این طرح در یکی از مناطق روستایی می گوید، هر چند ما از رفتار نامناسب تعدادی از مدیران مدارس مایوس شدیم ؛ ولی ابطال هزینه ها سبب آسودگی خاطر بسیاری از خانواده های فقیر در مناطق روستایی شده است . آنت ناموسوا، دختر 16ساله ای که در 85مایلی شرق کامپالا، پایتخت اوگاندا زندگی می کند، تا زمانی که مدارس راهنمایی در این منطقه ، مجانی نشوند، شانسی برای تحصیل ندارد. او می گوید: خاله ام پیشنهاد کرده که ازدواج کنم ؛ زیرا او پولی ندارد تا بتواند هزینه تحصیل در مدرسه راهنمایی را بدهد.