دماسنج حساس بدن ما کشف شاخکهای حساس به دما در بدن

چرا وقتی نسیم و باد سرد به پوست بدن برخورد می کند یا به هنگام تعویض آب گرم و سرد در حمام ، بدن مور مور می شود؛ محققان شاخکهای حساس به دما در پوست بدن را کشف کردند؛ گیرنده ای که به هنگام سرما یون آزاد می کند.

کد خبر: ۱۴۵۷۵

وقتی سلولهای عصبی اختلاف دما را ثبت می کنند، فرآیندهای شیمیایی بی شماری شروع به فعالیت می کنند. دو تیم تحقیقاتی مستقل از هم ، یک گیرنده خاص و منحصر را به عنوان مسوول احساس سرما اعلام کردند. تیم تحقیقاتی دانشگاه کالیفرنیا که این مساله را عنوان کرد، ژنهای سلولهای حسی را که در ایجاد گیرنده های ناشناخته زیادی شرکت می کنند، برداشتند و آن را به کلیه انسان منتقل کردند. این سلولها بلافاصله گیرنده هایی روی سطح خود ایجاد کردند. سپس این تیم تحقیقاتی تحت سرپرستی دیوید جولیوس سلولها را به وسیله مفتول مورد آزمایش قرار دادند. طبق گزارش منتشر شده روی سایت اینترنتی مجله تخصصی "Nature" مفتول در سلولهای عصبی حساس به سرما همان تاثیر مشابهی را داشت که به هنگام پایین آمدن دما ایجاد می شود. این گیرنده کشف شده از خود یون آزاد می کند. طبق گفته دانشمندان ، یکی از گیرنده ها دقیقا انتظار مورد نظر دانشمندان را در این زمینه فراهم آورد و به نام mentholsensitive receptor coldand با نام اختصاری CMR1 معروف شد. موضوع مورد بحث در این خصوص ، وجود کانالهای یونی بود که به هنگام تماس با مفتول باز شده و یونهای کلسیم و پتاسیم را در سلولهای عصبی به جریان می انداخت . آردم پاتاپوتین از انستیتو تحقیقاتی اسکریپ کالیفرنیا در بررسی و تحقیق علمی دیگری ، همان گیرنده حساس به سرما یعنی CMR1 را کشف کرد. او در گفتگو با مجله Nature science update گفت : گرچه برای اعلام نظر قطعی در این باره بسیار زود است ، اما مطمئن است که این همان گیرنده مورد نظر کشف شده است . اما شک و تردیدهایی هم در زمینه کشف CMR1 به وجود آمده است . محققان و کارشناسان دیگر درخصوص این موضوع که یک گیرنده و سنسور خاص حساس به سرما آنقدر می تواند انعطاف پذیر و تطبیق یابنده باشد که مجموع گیرنده های حساس به دما در پوست را تحت الشعاع عمل خود قرار دهد، با دیده شک و تردید نگاه می کنند. یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه میگوئل هرناندز اسپانیا پی برد که سلولهای عصبی از طریق تعداد مشخصی از کانالهای یونی که از خود کلسیم آزاد می کنند، به سرما حساس می شوند. آنها در این کشف به یک گیرنده بخصوص و منحصر برخورد نکردند. آرتور کریگ ، فیزیولوژیست انستیتو عصب شناسی با روی درفوتیکس هم نظری به یک گیرنده تنها و منحصر ندارد؛ بلکه معتقد به وجود یک سیستم جایگزین است . طبق گفته او، ساختمان بیولوژیکی بدن پیچیدگی های زیادی دارد و تیمهای تحقیقاتی طبق نظر و دیدگاه شان فقط روی بخشهای مختلف یک مساله لاینحل کار می کنند. او اعتقاد دارد که جریان ها و فرآیندهای بیولوژیکی پیچیده تر از آن چیزی است که در بررسی ها و تحقیقات علمی به آنها پرداخته می شود.