قتل کارگر رستوران برای سرقت طلا

به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده از صبح چهارم اسفند 95 به‌دنبال تماس مرد جوانی با پلیس 110 آغاز شد. وی که هراسان بود به ماموران گفت: من نگهبان یک شرکت هستم. دیشب شب‌کار بودم و وقتی از محل کار به خانه برگشتم؛ همسرم در را باز نکرد. من که نگران شده بودم با کلید یدک در را باز کردم و با جسد همسر30 سال‌هام به نام فریبا روبه رو شدم. در و پنجره‌های خانه سالم بود و احتمال می‌دهم یک آشنا به خانه‌مان آمده و همسرم را کشته است.
به‌دنبال اظهارات این مرد، پلیس به خانه مورد نظر در غرب تهران رفت و جسد فریبا با دستور قضایی به پزشکی قانونی منتقل شد. پلیس در نخستین گام از تحقیقات به بازجویی از شوهر وی پرداخت.
این مرد گفت: من هیچ اختلافی با همسرم نداشتم و دیشب در محل کارم حضور داشتم و شاهدان زیادی نیز برای اثبات بی‌گناهی‌ام دارم. هشت النگوی همسرم و یک انگشتری که از کربلا برای او آورده بودند، سرقت شده است. همسرم کارگر یک رستوران بود.
پلیس در ادامه بررسی‌ها به رابطه پنهانی فریبا با یکی از همکارانش به نام سعید پی برد.به این ترتیب سعید بازداشت شد اما خودش را بی‌گناه خواند و ادعا کرد از سرنوشت فریبا هیچ اطلاعی ندارد. پلیس وقتی به بررسی فهرست مکالمات تلفنی سعید پرداخت دریافت گوشی تلفن همراه وی از شبی که فریبا کشته شده بود به مدت سه شبانه روز به‌طور کلی خاموش بوده است. این سرنخ شک پلیس را دوچندان کرد و سعید بار دیگر بازداشت شد. تا این‌که 5 شهریور سال ۹۶ لب به اعتراف گشود و به قتل اعتراف کرد.
او گفت: من و فریبا در یک رستوران کار می‌کردیم. از چهار سال قبل او را می‌شناختم و تلگرامی با هم ارتباط داشتیم. من از چهار سال قبل به شیشه معتاد بودم و گاهی اوقات هم متادون مصرف می‌کردم. آخرین بار برای دیدن فریبا به خانه او رفتم و با انگیزه سرقت خفه‌اش کردم.
سعید در بازجویی‌های بعدی ادعای تازه را مطرح کرد و گفت: وقتی به خانه فریبا رفتم او حرف‌هایی زد که عصبانی شدم و او را کشتم.
با اعتراف‌های کارگر رستوران، برای سعید کیفرخواست صادر و پرونده‌اش به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
وی دیروز در حالی پای میز محاکمه ایستاد که اولیای دم از قصاص گذشتند و برای وی درخواست دیه را مطرح کردند.
وقتی سعید در جایگاه ویژه ایستاد، گفت: نمی‌دانم چه کسی فریبا را کشته است. من و فریبا با هم همکار بودیم و گاهی اوقات با هم صحبت می‌کردیم. من انگیزه‌ای برای قتل او نداشتم و تحت فشارهای روانی در پلیس آگاهی قتل را گردن گرفتم. وی در پاسخ به سوال قاضی درباره این‌که چرا سه شبانه روز گوشی تلفن همراهت را خاموش کردی، سکوت کرد و پاسخی نداد.
در پایان جلسه قضات وارد شور شدند تا رای صادر کنند.