فانتزی سرایی هیبت رباعی را از بین می برد

محمدرضا سهرابی نژاد از چهره های نام آشنای شعر انقلاب و از کسانی است که در زنده شدن قالب رباعی در دوران اخیر نقش عمده ای داشته است.

کد خبر: ۱۲۱۳۶۲

سهرابی نژاد امروز میهمان ستون «دیدار روز» جام جم است و از فعالیت های تازه اش در عرصه شعر می گوید.

جناب آقای سهرابی نژاد! از مجموعه های چاپ شده یا در دست چاپتان چه خبر تازه ای دارید؛

تاکنون 6مجموعه از آثار من منتشر شده است. «اشارات اشک» را سال 69نشر برگ منتشر کرد و «گزیده ادبیات معاصر ²2را سال 78نشر نیستان ، مجموعه «اینهمه باران » نیز در سال 80از سوی دفتر ادبیات مقاومت دانشگاه آزاد و مجموعه های «آینه ها» و «پیغمبری که به امت خود پشت کرد» توسط نشر مدیا در سال 82منتشر شد، ضمن این که مجموعه ای از اشعار در خصوص حضرت علی (ع) با عنوان ناگهان زلال را نشر ریحانه الرسول یزد منتشر کرده است. در حال حاضر هم مجموعه ای از اشعار در قالب های مختلف در خصوص دفاع مقدس به نام «وطنم ابراهیم» زیر چاپ دارم. یک مجموعه رباعی و دوبیتی عاشورایی نیز به نام «از صاعقه تا باران » آماده انتشار دارم که منتظر ناشر هستم.

از پژوهش ها و آثار گزیده خود نیز بگویید.

آقای محمدرضا عبدالملکیان چند سال پیش مجموعه ای به نام «رباعی امروز» منتشر کرد که به رباعی های معاصران می پرداخت. من هم مجموعه ای به نام «رباعی دیروز» گردآوری کرده ام که انتخابی است از آثار شاعران ناشناخته ای که در تذکره ها از آنها اثری ذکر شده است. آقای دکتر امین پور این مجموعه را خوانده اند و از آن خوششان آمده است. مجموعه ای از «رباعیات طنز» گذشتگان را هم گردآوری کرده ام که آثار قدرتمندی در آن وجود دارد. پژوهشی هم در خصوص «قرآن در غزلیات سعدی» آماده دارم که البته نیازمند بازنگری است.

طی سال های اخیر تلاشهای مختلفی در قالب رباعی از سوی شاعران جوان انجام گرفته است ، این تلاش ها را چگونه ارزیابی می کنید؛

تعدادی از این رباعی ها را که به دستم رسیده است ، خوانده ام و برخی از آنها را دلنشین یافته ام . باید دانست فانتزی بودن ، هیبت رباعی را از بین می برد و برخی رباعی ها نیز کوششی است ؛ یعنی شاعر می خواهد با توجه به مسائل روز چیزهایی بسازد، به هر روی نوآوری کار خوبی است ، اما برخی خیلی نوآوری می کنند به گونه ای که تنها به ظاهر می پردازند و محتوا از بین می رود. ماندگاری و فخامت این گونه آثار کم است.

به نظر شما محدوده نوآوری چیست و چگونه می توان نوآوری خوب و بد را از هم بازشناخت؛

خود من در «آینه ها» 200 مثل رایج زبان فارسی را وارد رباعی کردم. به نظر من این نوآوری است. نه این که به سمت هایکوسازی و تزریق ایهام در شعر برویم. در این میان حق برخی پیشگامان عرصه شعر هم زائل می شود، چرا که می بینید جوانی به اسم تاثیرپذیری ، رباعی یک پیشکسوت را با جابه جایی یکی دو کلمه به نام خود منتشر می کند و فضای شعری ما هم به گونه ای است که در آن آنهایی که میکروفن ندارند، مورد توجه واقع نمی شوند و حرفشان به جایی نمی رسد.

با شنیدن یک رباعی از شما این گفتگو را ختم به خیر کنیم ، موافقید؛

ای اسوه مهر و سایه سار خورشید
مظلوم ترین امام ای عدل شهید!
از خاک نجف سرمه کشیدیم به چشم
تا کور شود هر آن که نتواند دید