حرفهای پیش ازمسابقه همه چیز بوی صعود می داد

ملی پوشان در اتاق های خودشان در حال استراحت هستند قرار است دو ساعت دیگر همه در اتاق دایی جمع شوند. بلاژه ویچ ، ایوانکوویچ ، بگوویچ ، چلنگر و حتی صفایی فراهانی و ترابیان همه و همه در آن جلسه حاضر خواهند بود

کد خبر: ۱۲۱۱

قرار است در آن جلسه ترکیب اصلی حساس ترین و نفسگیرترین بازی اعلام شود. صدای بازیکنان از پشت گوشی تلفن هیچ مشخصه ای ندارد. همه قرص و محکم از برد و صعود حرف میزنند.اتاق میرزاپور شاید نگاه خیلی ها را متوجه خود کرده است . ما هم در ابتدا شماره همان اتاق را نشانه می رویم . میرزاپور خیلی سرحال است و در اینجا مشخص می شود که او هم در بازی هست.بعد از آن نوبت ساعدی فر است . پزشک تیم ما می گوید: روز چهارشنبه میرزاپور از ناحیه انتهای نازک نی پای چپ دچار کوفتگی شد، اما این مصدومیت آنقدر جدی نبود که او به بازی با بحرین نرسد. در تمرین شنبه شب هم میرزاپور درون گل بود و خوب هم امتحان پس داد.اتاق علی دایی مرکز جلسه است . همه جلسه های مهم در این اتاق برگزار می شود. دایی مشغول استراحت است ؛ اما صدای مداوم زنگ تلفن امانش را بریده است . او از صحبت کردن متنفر نیست ، اما از بس وعده پیروزی داده ، خسته شده است.کریم باقری هم از آنهایی است که سرقفلی ترکیب اول را مال خود کرده اند؛ اما با همه این احوال خیلی متعصب است : تیم ما باید این بازی را ببرد. این همه زحمت کشیدیم تا به اینجا برسیم . اگر نخواهیم از این موقعیت استفاده کنیم ، جام جهانی رفتن ما میرود برای خودش!افشین پیروانی که خیلی ها با نام شناسنامه ای )محمدعلی ( او را می شناسند، خیلی از شرایط موجود راضی است ، ولی از احساسی شدن تیم در این بازی حساس می ترسد: تیم ما نباید احساسی شود؛ چون در این صورت کار ما گره می خورد. افشین هم دیشب یکی از بازیکنان اصلی ما بود.هنوز تا آغاز بازی وقت زیادی داریم . چیزی حدود4 تا5 ساعت . این زمان برای آدمهایی که خواب جام جهانی می بینند، خیلی زیاد است . این عقربه ها هم که تکان نمیخورند.نفر بعدی سیروس دین محمدی است . این شازده کوچولوی فوتبال ما فقط5 گل ملی در پرونده دارد که همه را در زمان مربیگری بلاژه ویچ زده است . حساس ترین گل او )شاید در زمان عمر فوتبالی او( همان گل عجیب ما به عربستان بود. برای او بازی کردن و نکردن یکی است : چه امشب در زمین باشم چه نباشم ، هدف مشخص است . همه ما می خواهیم برویم جام جهانی . هرکدام از ما که توی زمین باشد و هرکسی که گل بزند، به تیم ما خدمت کرده است . مهم این است که دل یک ملت با صعود به جام جهانی شاد شود.اتاق حامد کاویان پور و پژمان جمشیدی هم مثل همیشه بساط خنده به راه است . وقتی با آنها همصحبت می شوی ، زمان را فراموش می کنی . پژمان و حامد هر دو از زحمت بچه ها می گویند و دوست ندارند خستگی این چند هفته به تن بچه ها بماند. پیش بینی آنها پیروزی 2 بر صفر ایران است . مثل این که آنها از قبل بازی را دیده اند!رحمان رضایی کشف بزرگ بلاژه ویچ در حال مطالعه روزنامه های بحرین بود؛ اگرچه روزنامه خوانی در اردوی ایران ممنوع است . بازیکن مازندرانی و خوش قامت تیم ملی مثل همیشه جدی بود: هیچ دلیلی برای ناکامی وجود ندارد. همه ما هم قسم شده ایم این بازی را ببریم و جهانی شویم . اصلا لیاقت ایران بازی در جام جهانی است.جواد نکونام که یک بازی در ترکیب اصلی ماست و در بازی بعد حتی یک دقیقه هم بازی نمی کند، بحرین را خیلی خوار و خفیف می کند: این تیم هیچ حرفی در مقابل ما نمی تواند بزند. از بحرین یک مغلوب تمام عیار می سازیم . این تیم سکوی پرتاب ما به جام جهانی خواهد شد.بازهم محمد رنجبر را از خواب بیدار می کنیم . او در این روزها استراحت درست و حسابی نداشته است . حرفهای او آخرین چیزهایی است که از منامه می شنویم : "اینجا روزنامه های بحرین قیامتی به پا کرده اند. تیم بحرین برای آنکه از زیر فشار رسانه ها بیرون بیاید، مجبور است بازی خوبی ارائه کند و ما هم با تمام وجود می رویم که به جام جهانی صعود کنیم."روزنامه های بحرین حتی یک لحظه هم از انعکاس اخبار بازی ایران و بحرین غافل نشده اند. مطالب دیروز روزنامه های مشهور منامه )الایام و اخبار الخلیج ( جالب به نظر می رسید. به نوشته روزنامه الایام ، تیم بحرین روان شناسی به نام "بیکل طاها" را استخدام کرده تا اوضاع آشفته روحی این تیم کمی سامان یابد.نگاه ویژه آنها به حضور چیزی حدود100 تماشاگر ایرانی در منامه است که از تهران و با یک تور ویژه به آن شهر رفته اند.دیروز اخبار الخلیج مطلب اول خود را به بازی ایران و بحرین اختصاص داده بود: "امشب نفس آسیا می گیرد" ورزشگاه ملی منامه تنها ورزشگاه بزرگ و آبرومند بحرینی هاست که 40 هزار تماشاگر را در خود می پذیرد؛ اما هیچ وقت پر نشده است . این ورزشگاه در بازی برگشت بحرین و عربستان 35 هزار تماشاگر را در خود پذیرفته بود.هنوز4 ساعت به بازی مانده است . یک ساعت بعد همه در اتاق دایی جمع می شوند. چقدر زمان دیر می گذرد. تیم ملی 2 ساعت دیگر از منامه خارج می شود تا در ورزشگاه ملی بحرین در مقابل حریف قرار بگیرد. از منامه تا ورزشگاه 20 کیلومتر فاصله است . خدایا نتیجه این بازی چه میشود؛...