کنترل رفتار پرخاشگرانه کودکان

: کودکان بیش فعال و کودکان دارای اختلالات یادگیری گاه ناراحتی و عصبانیت خود را به شیوه های نامناسبی مانند ناسزاگویی واظهار عبارات ناخوشایند ابراز می کنند. این گونه رفتار به این معنا نیست که آنها بچه های بدی هستند.

کد خبر: ۱۲۰۴۰۳

گاه کودک به دلیل نداشتن توانایی تمرکز حواس ، زود خسته می شود و شروع به پرخاشگری می کند. بعضی وقتها هم با خود کلنجار می رود تا عبارات مورد نیاز خود را برای برقراری ارتباط پیدا کند ؛ ولی به دلیل مشکلات یادگیری و زبانی از این کار کلافه می شود و به ناچار هر کلمه ای که به ذهنش می آید را به زبان می آورد و البته بعضی از این کلمات ممکن است ناخوشایند باشند.پدرها و مادرها اگر بدانند این رفتار کودکان قابل کنترل است ، کمتر از آن رنج می برند.
شما می توانید با روشهای زیر به فرزندتان کمک کنید احساسات خود را به شیوه ای صحیح و بدون این که نیاز به سرکوب آنها داشته باشد ، ابراز کند. نکته مهم این است که شما تلاش فردی کودک را درک کرده و آن را تشویق کنید.

شناخت رفتار جایگزین
همه ما می دانیم ترک عادت بسیار سخت است در عین حال شاید توجه کرده باشید کنارگذاشتن یک رفتار نادرست ، وقتی آن را با رفتاری جایگزین می کنید که همان احساس رضایت را در شما ایجاد می کند ، آسان تر خواهد بود. برای مثال کسی که می خواهد سیگار را ترک کند ، اگر یک آدامس بدون قند بخورد بهتر می تواند در مقابل میل به سیگار کشیدن مقاومت کند. این موضوع اساس آموزش مدیریت رفتار را تشکیل می دهد. همین روش را می توان برای تغییر رفتار در کودکان به کار گرفت.

معامله برای تغییر رفتار
کودک زمانی حاضر به تغییر رفتار خود خواهد شد ، که بداند این تغییر برای او مفید باشد و مزایایی را به دنبال خواهد داشت.
بنابراین به او بیاموزید که بیان احساسات با روشهای آرامتر می تواند باعث بهتر شدن روابط او با دوستان و بستگانش شود. به او بگویید لازم نیست ناراحتی و عصبانیت خود را سرکوب کند ؛ بلکه هدف این است که احساسات خود را با روش پسندیده تری بروز دهد. در مرحله بعد اگر کودک شما بیش از یک رفتار غیر قابل قبول دارد با کمک یکدیگر تصمیم بگیرید اول با کدامیک از این رفتارها مقابله کنید.
آیا می خواهید روی پرخاشگرانه ترین رفتار تمرکز کنید ، همان رفتاری که بیش از همه او را به دردسر می اندازد (مانند ناسزا گویی به بزرگترها) یا این که ابتدا رفتاری را در نظر می گیرید که تغییر دادن آن آسانتر است (مثلا اسباب بازی خود را احمق می نامد) به خاطر داشته باشید موفقیت او در تغییر یک رفتار ممکن است انگیزه ای باشد تا رفتارهای دیگر خود را نیز کنترل کند.

عوامل خشم کودک را بشناسید برای کنترل عصبانیت کودک ، بهتر است بکوشید تا بفهمید چه مسائلی باعث می شود او از کوره در برود و کنترل خود را از دست بدهد. برای این کار او را پیش از طغیان رفتار زیر نظر بگیرید و پس از این که کمی آرام شد با او صحبت کنید. کوشش کنید تا بفهمید از چه کس یا چه چیزی ناراحت است شما ، یک نفر دیگر، خودش ، تکالیف مدرسه ، از دست دادن یک امتیاز؛ توجه داشته باشید این کار را باید بلافاصله پس از این که آرام گرفت و پیش از این که احساسات او کاملا فروکش کند، انجام دهید. با استفاده از حرکات دستها و علائم گفتاری کودک را متوجه موقعیت ناخوشایند خود کنید ، تا بتواند زمان طغیان احساسات را بشناسد.

رفتار جایگزین پیدا کنید
بهتر است به کودک کمک کنید ، عادتهای غیر قابل قبول خود را با رفتار بهتری که همان احساس را در او ایجاد می کند ، جایگزین کند. برای مثال می تواند به جای ناسزا و بدگویی از کلمات بی معنی استفاده کند. گاهی اوقات این گونه کلمات موجب خنده کودک شود و عصبانیت او را از میان می برد.
بنابراین رفتار جایگزین خشم او را کنترل می کند. همچنین می تواند با مشت زدن به بالش ، لگد زدن به یک کیسه مشت زنی یا شوت زدن مداوم یک توپ به دیوار در خارج از منزل خشم خود را فرو نشاند. چنین رفتاری در عین بی ضرر بودن به کودک امکان می دهد هیجانات خود را به روشهای مناسب تری تخلیه کند. به او اجازه دهید روشهای جایگزین متفاوتی را تجربه کند. شما می توانید پیشنهاداتی مطرح کنید ، اما اجازه دهید روش انتخابی خودش را به کار گیرد. هر بار که از یک رفتار جایگزین استفاده کرد از او بپرسید آیا احساس بهتری در او ایجاد شده است یا نه. شاید نیاز باشد برای پیدا کردن روش موثر راههای متفاوتی را امتحان کند.

تقویت رفتار مثبت
به کودک خود پاداشی متناسب با سن او (مانند یک برچسب ، امتیاز ، تقدیر و تشویق زبانی) بدهید. تاکید کنید رفتار جدید او چقدر رابطه او را با اطرافیان بهتر می کند و چقدر راحت تر می تواند نیازهای خود را برطرف کند.

ادغام روش ها در خانه و مدرسه
اگر پرخاشگری کودک شما در مدرسه نیز دردسرساز است ، آموزگار او را در جریان روشهایی که در خانه به کار می گیرید ، قرار دهید تا او نیز آنها یا مشابه همان روشها را در مدرسه استفاده کند. ارتباط مداوم میان خانه و مدرسه باعث موفقیت بیشتر در جایگزینی رفتار مورد نظر خواهد شد.

چه زمانی به متخصص مراجعه کنیم؛
اگر عصبانیت کودک شما مدام موجب به خشونت شدید نسبت به افراد یا تخریب لوازم منزل می شود یا اگر به نظر می رسد تلاش شما برای کنترل رفتار او بی نتیجه است ، وقت آن است که از متخصص کمک بگیرید. برای بعضی از کودکان روشهای معمول مدیریت رفتار کارایی ندارد. اگر با چنین موردی مواجه هستید هر چه زودتر برای پیدا کردن یک روش موثر با کمک یک متخصص اقدام کنید.