مرخصی هست، ولی پول مرخصی رفتن نیست

البته آنچه در قانون خدمت وظیفه عمومی مصوب سال 90 درباره مرخصی سربازان آمده این است که میزان مرخصی پرسنل وظیفه در مدت خدمت طبق مقررات مرخصی پرسنل نیروهای مسلح خواهد بود.
برخی کارشناسان معتقدند براساس این قانون باید به همان اندازه‌ای که به نیروهای کادر مرخصی استحقاقی تعلق می‌گیرد به سربازان نیز مرخصی داده شود. اما سردار موسی کمالی، رئیس اداره سرمایه انسانی سرباز ستاد کل نیروهای مسلح این برداشت از قانون را نمی‌پذیرد و تاکید می‌کند میزان مرخصی سربازان براساس آیین‌نامه‌هایی تعیین می‌شود که همکاران او در ستاد کل تدوین کرده‌اند.
سردار کمالی در این باره می‌گوید تعداد روزهای مرخصی استحقاقی سربازان بسته به متاهل یا مجرد بودن آنها متفاوت است به این صورت که به سربازان مجرد ماهی یک روز و به سربازان متاهل ماهی 5/2 روز مرخصی استحقاقی تعلق می‌گیرد. البته برای نیروهای وظیفه شاغل در مناطق محروم و عملیاتی، بر اساس دشواری شرایطی که درآن خدمت می‌کنند، بین چهار تا هشت روز مرخصی استحقاقی بیشتر در نظر گرفته می‌شود.
رئیس اداره سرمایه انسانی سرباز ستاد کل همچنین با اشاره به اختصاص مرخصی تو راهی برای سربازانی که دور از خانواده خود خدمت می‌کنند، ادامه می‌دهد: مبنای محاسبه این مرخصی فاصله بین محل سکونت خانواده و محل خدمت سربازان است به این ترتیب که دو روز مرخصی به ازای هر صد کیلومتر و دو روز اضافه‌تر برای هر 300 کیلومتر فاصله با منزل به عنوان مرخصی تو راهی به سربازان داده می‌شود. مثلا اگر محل یگان خدمتی یک سرباز 500 کیلومتر با شهر یا روستای او فاصله داشته باشد در مجموع ایام خدمت می‌تواند از 12 روز مرخصی تو راهی استفاده کند.
او همه اینها را می‌گوید تا تاکید کند درباره میزان مرخصی سربازان چه درمناطق عادی و چه در مناطق دورافتاده مشکلی وجود ندارد و مساله اصلی در این زمینه پایین بودن هزینه سفری است که به نیروهای وظیفه اختصاص پیدا می‌کند، چراکه به گفته سردار کمالی، مبلغی که برای هزینه سفر در مقررات پیش‌بینی شده اکنون فقط پاسخگوی 60 تا 70 درصد هزینه بلیت رفت و برگشت اتوبوسی است که سربازان برای رسیدن به منزل باید از آن استفاده کنند، آن هم به این شرط که فقط دو شهر بزرگ نزدیک محل سکونت و یگان خدمتی سربازان درنظر گرفته شود. این درحالی است که بسیاری از سربازان باید برای رسیدن به نزدیک‌ترین پایانه مسافربری نسبت به منزل یا محل خدمتشان مبالغ جداگانه‌ای را از جیب خود هزینه کنند.