تانک‌های منهدم‌شده در آوه‌زین

حالا یادمانی برای شهدای آن عملیات ساخته‌اند و فرنگیس را هم گاهی می‌برند آنجا تا برای مادران و خواهران و همسران شهدا از خاطراتش بگوید. می‌گوید از وقتی روستای پدری‌اش بعد از جنگ خالی از سکنه شده و فقط عشایرند که گاهی می‌آیند و در خانه‌های خالی اینجا می‌مانند فقط مواقعی به این روستا می‌آید که او را می‌آورد تا خاطره بگوید.
جا‌به‌جا در روستا و اطراف آن، تانک‌ها و دیگر ادوات منهدم‌شده عراقی‌ها باقی مانده است. با فرنگیس می‌رویم کنار آنها. به کوه نزدیک اشاره می‌کند و می‌گوید ماه‌ها از روستایشان آواره شدند و در این کوه پنهان شده و گاهی هم آمده‌اند پایین و به رزمنده‌ها کمک کرده‌اند.
با تک‌تک این صحنه‌ها یاد سختی‌های جنگ می‌افتد و بغض می‌کند. یاد برادرهایش که همه هشت‌سال را آن جلو بودند.