حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
غربت لهجههای جنوبی در شمال پایتخت
آنها که سهشب اول هفته خودشان را به فرهنگسرای نیاوران تهران رساندند تا پای نوای پرشور جنوبیها بنشینند، هیچگاه این شبها را فراموش نخواهند کرد؛ «شبهای جنوب». این، نام جشنوارهای بود که طی سهشب و با روی صحنهرفتن شش گروه برگزار شد. غربت لهجهها در پایتخت چهها که نکرد در این سه شب. شب اول، بزرگمرد موسیقی جنوب قنبر راستگو و گروه موسیقی «داماهی» روی صحنه رفتند. خالو با «مشاحمد» هر چه یخ در شمال تهران بود را آب کرد و با خود به جنوب برد.
شب دوم هم صحنه هنرنمایی ماکان اشگواری با مهدی سالکی بود که برای اولینبار به صورت دونفره در قالب گروه کماکان روی صحنه رفتند. لحن تازه مهدی ساکی و شور مضاعف اشگواری همه را به وجد آورد تا نوبت به گروه جالبوت برسد؛ اجرای جالبوت هم بسیار پرانرژی و پرطراوت بود. آنها در واقع توانستهاند سبک ایندیراک را با نماینده مهم این سبک یعنی باب مارلی، در قالب ریتمهایی جنوبی و با شعرهایی تازه با لهجه بندری هماهنگ کنند.
شب سوم و واپسین شبهای جنوب هم به اجرای گروه سولیدون و گروه لیان اختصاص داشت. اجرای اول بهنوعی جاز جنوبی بود و بهخصوص نوازنده پیانو بسیار درخشان ظاهر شد. لیان هم که مثل همیشه طرفدارانش را به وجد آورد. امید نیکسیرت دبیر سومین دوره جشنواره شبهای جنوب بود.
گفت و گو
