درس‌های جنگ برای عبور از تحریم

ما برنامه‌ریزی کردیم و در اولین گام در بعد نظامی، بیش از 2000 دستگاه تانک و نفربر از ارتش بعث عراق غنیمت گرفتیم. در مرحله بعد باید اینها را سرپا و عملیاتی نگه‌می‌داشتیم و برای این کار نیاز به قطعات بود. در آن‌موقع می‌توانستیم بگوییم حالا که قطعه نداریم از این تجهیزات استفاده نمی‌کنیم، اما در آن زمان هیچ‌گاه رزمندگان چنین حرفی نمی‌زدند بلکه از هر روشی که شده، کار را راه می‌انداختند. در اولین حرکت، تلاش کردیم قطعات لازم را از تانک‌ها و نفربرهای دشمن که منهدم شده بود، جدا کرده و در ادوات خودمان استفاده کنیم و بعد هم خودمان قطعات را تولید کردیم و بعد به دنبال ساخت و تولید موشک رفتیم و حسن طهرانی مقدم که یک دانشجو بود، آمد و محکم گفت موشک می‌سازم. این یک الگوست و پیامش این است که نباید بنشینیم و ماتم بگیریم که دشمن ما را تحریم کرده است بلکه باید کار را شروع کرد. الان اگر ما موشک نقطه‌زن داریم و خودمان با کمترین قیمت تجهیزات نظامی می‌سازیم به این خاطر است که از آن زمان شروع کردیم. در زمینه‌های دیگر از جمله هسته‌ای هم بچه‌ها کار را شروع کردند و بعدها همان‌طور که در قانون تاکید شده، نیروهای مسلح باید در زمان صلح با مجوز فرماندهی معظم کل قوا به دولت‌ها کمک کنند. آقای هاشمی از رهبر معظم انقلاب درخواست کردند و ایشان هم اجازه دادند و سپاه وارد معرکه شد و ده‌ها سد و اتوبان و ... ساخت. مثلا همین اتوبان ساوه یا سد کرخه را که یازدهمین سد دنیاست همان بچه‌های جبهه ساختند و دیدیم که به بهترین نحو انجام شد. البته همواره در این مسیر با جنگ روانی دشمن روبه‌رو بوده‌ایم و البته امروز این فشارها بیشتر شده است. در همان زمان به یاد دارم رسانه‌های بیگانه، جوسازی می‌کردند که مثلا بر اثر نبود دانش فنی، سد کرخه نشتی پیدا کرده است. این در حالی بود که سد هنوز آبگیری نشده بود، اما این دروغ‌ها را مطرح می‌کردند. اگر ما می‌خواستیم به این چیزها توجه کنیم هیچ وقت نباید کار می‌کردیم و فقط باید می‌نشستیم و جواب اینها را می‌دادیم. البته منظور این نیست که نباید به چنین جوسازی‌هایی جواب داد، اما باید توجه داشت که نباید اصل را فراموش کنیم.

اسماعیل کوثری
جانشین قرارگاه ثارا...